Recenzja książki Spotkanie w Positano

Przerost formy nad treścią

Autor: @wfotelu ·{}3 minuty
{} 2021-07-27 {} Skomentuj {} 3 Polubienia
Trzymam w rękach książkę, która miała być niezwykłą historią przyjaźni dwóch kobiet w zjawiskowej scenerii wybrzeża Amalfi. Co ostatecznie dostałam? Coś zgoła innego: książkę, która była tak ciężka, że jej czytanie (mimo swojej małej objętości, bowiem miała zaledwie 206 stron) niezwykle mnie nużyła i ciągnęła się w nieskończoność.

Ale do rzeczy. Dwie kobiety z wyższych sfer, każda ze swoim bagażem doświadczeń, spotykają się w Positano. Ciężko ocenić jak rozwija się ich relacja, bo trwa to tak szybko, że nim się obejrzymy, Panie już piją sobie wspólnie herbatkę dyskutując o swojej przeszłości. Ni stąd ni zowąd zostają wywleczone ciężkie wspomnienia jednej z bohaterek, później Panie się rozstają i spotykają się po kilku latach by znów się rozstać i ostatecznie spotkać ostatni raz we włoskiej scenerii. I właściwie gdybym miała powiedzieć coś więcej o samej fabule - nie miałabym nic więcej do powiedzenia. Tu się praktycznie nic nie działo (okej, pod koniec powieści historia nabiera tempa i się trochę rozkręca) a wspomnienia jednej z kobiet są tak dziwne i zagmatwane, że ciężko przez to przebrnąć, nie cofając się co rusz o kilka zdań czy stron.

Jest wiele kwestii, które bardzo irytowały mnie w tej opowieści. Po pierwsze: język. Dobrze, zgodzę się: język jest przepiękny, tego nie zaprzeczę. Ale to w jaki sposób książka została opowiedziana kompletnie mnie nie porwało. Mało tego - irytowało mnie przeokropnie! Ile damy rady wywnioskować ze zdania ciągnącego się jak tasiemiec przez pół strony? Dodatkowo okraszonego bezsensownymi i nic nie wnoszącymi porównaniami? Według mnie trochę to było "zbyt wyniosłe", taki przerost formy nad treścią, staranie się usilnie utworzyć jak najbardziej górnolotne zdanie, którego szarawy człowiek nie będzie mógł zrozumieć za pierwszym razem. Mój poziom irytacji podczas czytania niektórych zdań sięgał zenitu, wielokrotnie odkładałam książkę mówiąc "to nie na moje nerwy". Dodatkowo bardzo denerwowało mnie i rozpraszało to, w jaki sposób była prowadzona narracja. Wielokrotnie łapałam się na tym, że nie byłam pewna kto w danym momencie o czym opowiada. Bywało tak, że w ciągu dwóch zdań narracja z ogólnej (gdzie narrator opowiada o bohaterach tak, jak gdyby widział ich z góry) nagle zmieniała się na narrację prowadzoną przez główną bohaterkę (czy też autorkę, bo wnioskuję z posłowia że historia ta ma wiele wątków osobistych Pani Sapienzy, dodatkowo jedna z bohaterek ma na imię Goliarda czyli tak, jak autorka tejże powieści). Również imię kolejnej bohaterki: Raz pisane jako Erica, innym zaś jako Erika. W tym wszystkim zaczynałam się zastanawiać, czy to są dwie zupełnie inne osoby czy po prostu został tu popełniony błąd? To wszystko (mam na myśli narrację oraz różnie pisane imiona) było dezorientujące.

Starałam się jednak poszukać jakichkolwiek plusów tej historii, bo uważam że każda książka jakieś plusy ma. Pierwszym plusem jest okładka, to ona sprawiła, że zapragnęłam przeczytać tę książkę. Niby prosta ale skrywająca jakąś tajemnicę. Świetna robota grafika, w pewnym sensie oddaje klimat opowieści (bo historia ma klimat, czuć tam swego rodzaju powiew włoskiego powietrza). I sam fakt, jak książka została wydana również zasługuje na pochwałę: nie cierpię, gdy książka otwierając się łamie grzbiet - tu czytało mi się ją bardzo dobrze w aspektach fizycznych. W samej historii jak już wspomniałam plusem jest ładny język, natomiast minusem nadużywanie go w taki sposób, by pokazać jego górnolotność.

Po tej powieści wiem, że nie sięgnę więcej po książki autorki (o ile jakiekolwiek zostaną jeszcze wydane, bowiem ta książka została wydana po śmierci Sapienzy). Nie mój styl, nie chcę się ponownie męczyć nad lekturą. Tak więc podsumowując: za okładkę, wydanie książki, ładny język i przeniesienie odrobiny Włoch na karty papieru: 3 gwiazdki.

Dziękuję Wydawnictwu Mova za egzemplarz recenzyjny.

Moja ocena:

{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}
Data przeczytania: 2021-07-27

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
{}
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
{}
Spotkanie w Positano
Spotkanie w Positano
Goliarda Sapienza
{}6.6/10
Poruszająca powieść autorki kontrowersyjnej Sztuki radości. Niezwykła historia przyjaźni dwóch kobiet w zjawiskowej scenerii wybrzeża Amalfi. Twórczość Goliardy Sapienzy, autorki głośnej Sztuki...
Komentarze
Spotkanie w Positano
Spotkanie w Positano
Goliarda Sapienza
{}6.6/10
Poruszająca powieść autorki kontrowersyjnej Sztuki radości. Niezwykła historia przyjaźni dwóch kobiet w zjawiskowej scenerii wybrzeża Amalfi. Twórczość Goliardy Sapienzy, autorki głośnej Sztuki...

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
{}
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
{}

Zobacz inne recenzje

Czy masz takie miejsce, do którego wracasz z przyjemnością? Takie, które kojarzy ci się z beztroskimi wakacjami, spędzonymi w gronie ulubionych znajomych? Miejsce, w które uciekasz przed tłumem i pęd...

@angell15 @angell15

Positano to nadmorskie włoskie miasteczko, gdzie ludzie są dla siebie życzliwi. Stali mieszkańcy doskonale się znają, a turyści chłoną klimat tego miejsce każdym zmysłem. Jest tam ciepło nie tylko od...

@mewaczyta @mewaczyta

Pozostałe recenzje @wfotelu

Alter ego
Alter ego

Jestem ogromną fanką thrillerów i kryminałów, jednakże lubię czasami złapać wieczorem powieść obyczajową lub romans. "Alter ego" idealnie wpisuje się jako powieść właśni...

{} Recenzja książki Alter ego
Miasto gasnących świateł. Mgła
Gdy gasną światła

Gdy w mieście gasną światła, wypływa mgła. A z nią ludzkie potwory skrywane w najgłębszych zakamarkach ludzkiej duszy. Demony przeszłości, skrzętnie ukrywane pod różnymi...

{} Recenzja książki Miasto gasnących świateł. Mgła

Nowe recenzje

Emerald
Emerald
@papierowa_k...:

Valeria pracuje jako cukierniczka. Większą część pracy spędza na pieczeniu różnych wypieków. Pewnego dnia otrzymuje nie...

{} Recenzja książki Emerald
Hog's Back
Gdzie jest dr James Earle?
@jatymyoni:

Pod koniec podstawówki z chęcią czytałam kryminały, traktowałam je, jako zagadki. Dlatego gdy dojrzałam stary kryminał ...

{} Recenzja książki Hog's Back
Miłość pod okiem trenera
Wartościowa książka
@Izzi.79:

Niska samoocena u osób z nadwagą jest wszechobecna i niestety negatywnie wpływa na psychikę ludzi. Coś o tym wiem, bo o...

{} Recenzja książki Miłość pod okiem trenera
O nas Kontakt Pomoc
Polityka prywatności Regulamin
© 2021 nakanapie.pl