Recenzja książki Gracz

Zapowiedz wielkiego pisarza

Autor: @adam_miks ·{}2 minuty
{} 2021-01-30 {} Skomentuj {} 11 Polubień
Fiodor Dostojewski napisał „Gracza” w przeciągu miesiąca. Dzięki honorarium za powieść spłacił długi karciane. Powieść jest po części autobiograficzna, opowiada o człowieku mającym kłopoty z hazardem.
Ale tytuł jest wieloznaczny, jak to u Dostojewskiego. Drugim wątkiem powieści jest zachłanna miłość bohatera do kobiety, Poliny, ośmieszającej mężczyznę. Między dwojgiem rozegra się swoista gra temperamentów. I słów. Gestów.
Rzecz dzieje się w niedookreślonym uzdrowisku, które Dostojewski nazwał Ruletenburg. Wiadomo, że Pisarz stworzył powieść w niemieckim kurorcie Baden – Baden i tego będziemy się trzymać. Ruletenburg to Baden – Baden. Główny bohater przyjeżdża do uzdrowiska jako nauczyciel synów pewnego generała – nie wdając się w szczegóły, towarzyszą im ludzie różnego pokroju, różnej maści. Prawdopodobnie wszyscy ci ludzie przebywają na leczeniu. Ale że w tym samym kurorcie, oprócz naturalnych czynników leczniczych, są kasyna, nie mając nic lepszego do roboty, pacjenci spędzają czas na graniu we wszelkie gry, które proponuje kasyno.
Pewnego dnia do Ruletenbergu przyjeżdża Babcia, krewna generała. Generał ma nadzieję na duży spadek; lecz Babcia zaczyna grać w kasynie.
Można przeczytać w wielu miejscach, ot, choćby na okładce książki, że „Gracz” to studium hazardzisty. Lecz porównując powieść Dostojewskiego do scenariusza filmu „Wielki Szu” z udziałem Jana Nowickiego, tekst rosyjskiego pisarza wypada blado i wątpliwie. To nie wina Dostojewskiego, tylko epoki w której żył. „Gracz” powstał w czasach, gdy ( taka jest moja wiedza) dopiero kształtowała się wiedza nad uzależnieniem. To jest tak, jakby człowiek zaczął się dopiero zastanawiać. Zobaczył nić z której powstanie kłębek. Powieść może być przyczynkiem do dyskusji nad problemem nałogu. Przyczynkiem, zalążkiem jedynie. A nie pracą doktorską psychiatry.
Bohater „Gracza” stanowi produkt intelektualny dziewiętnastowiecznej Rosji. Oto jest tak naprawdę powiązany nie tylko z kasynem. Również jest podporządkowany kobiecie, którą kocha. To ona „każe” mu grać w kasynie. Na samym początku artykułu powiedziałem o grze między dwojgiem. Tu Dostojewski połączył ( w swoim niebanalnym stylu) grę między dwojgiem kochanków z grą hazardową.
Ale nie tylko Polina przyczynia się do rozwoju hazardu u głównego bohatera. Również Babcia dokłada cegiełkę. Młody człowiek asystuje wiekowej damie w czasie gry. I jakby od niechcenia sam zaczyna grać. Wśród palaczy trudno wytrzymać bez papierosa, prawda?
Fiodor Dostojewski napisał „Gracza” w przeciągu miesiąca. Dzięki honorarium za powieść spłacił długi karciane. Tak napisałem na samym początku artykułu. Ale nie powiedziałem tego najważniejszego. Otóż „Gracz” został podyktowany maszynistce. Aby było szybciej. Aby Dostojewski mógł poczuć się bezpiecznie. Miesiąc to naprawdę mało czasu, aby samemu napisać powieść. I ta powieść, gotowy produkt, wydaje się być … niedopracowany. W porównaniu z innymi powieściami Dostojewskiego. Widać że „Gracz” powstał z przymusu. W warstwie fabularnej, gdzie wszystko i wszyscy spieszą się.
To też był swoistego rodzaju hazard. Powstanie ta powieść czy będzie blamaż? A kiedy już powstała, cz to arcydzieło czy też zalążek tegoż?

Moja ocena:

{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}
Data przeczytania: 2021-01-29

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
{}
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
{}
Gracz
6 wydań
Gracz
Fiodor Dostojewski
{}7.7/10
"Gracz" został napisany w ciągu miesiąca. Dostojewski za uzyskane honorarium spłacił swoje karciane długi. Powieść zawiera wiele wątków autobiograficznych. Autor był hazardzistą, podobnie jak bohater ...
Komentarze
Gracz
6 wydań
Gracz
Fiodor Dostojewski
{}7.7/10
"Gracz" został napisany w ciągu miesiąca. Dostojewski za uzyskane honorarium spłacił swoje karciane długi. Powieść zawiera wiele wątków autobiograficznych. Autor był hazardzistą, podobnie jak bohater ...

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
{}
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
{}

Zobacz inne recenzje

Do „Zbrodni i kary” przylgnęła etykietka: wnikliwe studium psychologiczne zbrodni (zbrodniarza). Analogicznie „Gracz” opatrywany jest podobną fiszką: ma to być wnikliwe studium uzależnienia od hazard...

@Meszuge @Meszuge

W tej jakże krótkiej powieści, razem z głównym bohaterem, Aleksym Iwanowiczem, nauczycielem dzieci pewnego rosyjskiego generała, wchodzimy w świat hazardu. Sprzyja temu narracja pierwszoosobowa, któr...

@ksiazkirabe @ksiazkirabe

Pozostałe recenzje @adam_miks

Ameno III
Trudno czytać Krzysztofa Bonka

Po przeczytaniu drugiego tomu Ameno Krzysztofa Bonka zdziwiłem się. Czemu Autor napisał część trzecią? Druga kończy się jasno, bezpiecznie, z pointą, że tylko zaklaskać....

{} Recenzja książki Ameno III
Akademia smoków
Pod choinkę - smoki

Przeczytałem niedawno Anny Macek „Akademię smoków”. To jest młodzieżówka, a ja jestem w wieku, w którym ma się już wnuki. Robię to zastrzeżenie, aby czytelnik recenzji n...

{} Recenzja książki Akademia smoków

Nowe recenzje

Branding
Etyczny branding?
@specjalistk...:

"Branding" Roberta Jonesa to trzecia przeczytana przeze mnie pozycja z cyklu pt. "Krótkie wprowadzenie" wydawanego prze...

{} Recenzja książki Branding
Stand by me
"Stand by me" Agata Czykierda Grabowska
@atelcia_blog:

Sara właśnie zakończyła fatalny związek z Damianem. Sposobem na uleczenie jej zranionego serca i pozbycie się złych wsp...

{} Recenzja książki Stand by me
Upadek ognia
Zapał zgasł
@mysilicielka:

Na ciąg dalszy „Przebudzenia powietrza” rzuciłam się jak szczerbaty na suchary. Co mogę o tym powiedzieć… Trochę się za...

{} Recenzja książki Upadek ognia
O nas Kontakt Pomoc
Polityka prywatności Regulamin
© 2021 nakanapie.pl