Gracz recenzja

Zapowiedz wielkiego pisarza

Autor: @adam_miks ·2 minuty
2021-01-30
Skomentuj
11 Polubień
Fiodor Dostojewski napisał „Gracza” w przeciągu miesiąca. Dzięki honorarium za powieść spłacił długi karciane. Powieść jest po części autobiograficzna, opowiada o człowieku mającym kłopoty z hazardem.
Ale tytuł jest wieloznaczny, jak to u Dostojewskiego. Drugim wątkiem powieści jest zachłanna miłość bohatera do kobiety, Poliny, ośmieszającej mężczyznę. Między dwojgiem rozegra się swoista gra temperamentów. I słów. Gestów.
Rzecz dzieje się w niedookreślonym uzdrowisku, które Dostojewski nazwał Ruletenburg. Wiadomo, że Pisarz stworzył powieść w niemieckim kurorcie Baden – Baden i tego będziemy się trzymać. Ruletenburg to Baden – Baden. Główny bohater przyjeżdża do uzdrowiska jako nauczyciel synów pewnego generała – nie wdając się w szczegóły, towarzyszą im ludzie różnego pokroju, różnej maści. Prawdopodobnie wszyscy ci ludzie przebywają na leczeniu. Ale że w tym samym kurorcie, oprócz naturalnych czynników leczniczych, są kasyna, nie mając nic lepszego do roboty, pacjenci spędzają czas na graniu we wszelkie gry, które proponuje kasyno.
Pewnego dnia do Ruletenbergu przyjeżdża Babcia, krewna generała. Generał ma nadzieję na duży spadek; lecz Babcia zaczyna grać w kasynie.
Można przeczytać w wielu miejscach, ot, choćby na okładce książki, że „Gracz” to studium hazardzisty. Lecz porównując powieść Dostojewskiego do scenariusza filmu „Wielki Szu” z udziałem Jana Nowickiego, tekst rosyjskiego pisarza wypada blado i wątpliwie. To nie wina Dostojewskiego, tylko epoki w której żył. „Gracz” powstał w czasach, gdy ( taka jest moja wiedza) dopiero kształtowała się wiedza nad uzależnieniem. To jest tak, jakby człowiek zaczął się dopiero zastanawiać. Zobaczył nić z której powstanie kłębek. Powieść może być przyczynkiem do dyskusji nad problemem nałogu. Przyczynkiem, zalążkiem jedynie. A nie pracą doktorską psychiatry.
Bohater „Gracza” stanowi produkt intelektualny dziewiętnastowiecznej Rosji. Oto jest tak naprawdę powiązany nie tylko z kasynem. Również jest podporządkowany kobiecie, którą kocha. To ona „każe” mu grać w kasynie. Na samym początku artykułu powiedziałem o grze między dwojgiem. Tu Dostojewski połączył ( w swoim niebanalnym stylu) grę między dwojgiem kochanków z grą hazardową.
Ale nie tylko Polina przyczynia się do rozwoju hazardu u głównego bohatera. Również Babcia dokłada cegiełkę. Młody człowiek asystuje wiekowej damie w czasie gry. I jakby od niechcenia sam zaczyna grać. Wśród palaczy trudno wytrzymać bez papierosa, prawda?
Fiodor Dostojewski napisał „Gracza” w przeciągu miesiąca. Dzięki honorarium za powieść spłacił długi karciane. Tak napisałem na samym początku artykułu. Ale nie powiedziałem tego najważniejszego. Otóż „Gracz” został podyktowany maszynistce. Aby było szybciej. Aby Dostojewski mógł poczuć się bezpiecznie. Miesiąc to naprawdę mało czasu, aby samemu napisać powieść. I ta powieść, gotowy produkt, wydaje się być … niedopracowany. W porównaniu z innymi powieściami Dostojewskiego. Widać że „Gracz” powstał z przymusu. W warstwie fabularnej, gdzie wszystko i wszyscy spieszą się.
To też był swoistego rodzaju hazard. Powstanie ta powieść czy będzie blamaż? A kiedy już powstała, cz to arcydzieło czy też zalążek tegoż?

Moja ocena:

Data przeczytania: 2021-01-29
× 11 Polub, jeżeli recenzja Ci się spodobała!

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
Gracz
6 wydań
Gracz
Fiodor Dostojewski
7.5/10

"Gracz" został napisany w ciągu miesiąca. Dostojewski za uzyskane honorarium spłacił swoje karciane długi. Powieść zawiera wiele wątków autobiograficznych. Autor był hazardzistą, podobnie jak bohater ...

Komentarze
Gracz
6 wydań
Gracz
Fiodor Dostojewski
7.5/10
"Gracz" został napisany w ciągu miesiąca. Dostojewski za uzyskane honorarium spłacił swoje karciane długi. Powieść zawiera wiele wątków autobiograficznych. Autor był hazardzistą, podobnie jak bohater ...

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki

Zobacz inne recenzje

Nie ma to, jak klasyka literatury. Można sprzeczać się i prowadzić długie dysputy, co do słuszności tytułów, jakie są w nią zaliczane, niemniej jednak te książki zasługują na tą nominację. Klasyka...

@aga.kusi_poczta.fm @aga.kusi_poczta.fm

Do „Zbrodni i kary” przylgnęła etykietka: wnikliwe studium psychologiczne zbrodni (zbrodniarza). Analogicznie „Gracz” opatrywany jest podobną fiszką: ma to być wnikliwe studium uzależnienia od hazard...

@Meszuge @Meszuge

Pozostałe recenzje @adam_miks

Człowiek który zdemoralizował Hadleyburg
Chciwość zbiorowa

Hadleyburg, miasteczko w U.S.A, słynęło jako najuczciwsze i najrzetelniejsze na całym świecie. Jego mieszkańcy żyli w dostatku i dobrobycie. Dzieci uczono od kołyski pra...

Recenzja książki Człowiek który zdemoralizował Hadleyburg
Wiersze do kawy
Wiersze nie tylko do kawy

To jest mała książeczka. Gdy widzę małe książeczki, od razu myślę:”Oho, poezja”. Rzadko się mylę. Jeszcze jedną wspólną cechę mają współczesne tomiki wierszy. Okładki. S...

Recenzja książki Wiersze do kawy

Nowe recenzje

A gdybyś musiał zabić?
Zmuszony do zabójstwa
@whitedove8:

Monika i Piotr to młode małżeństwo, które niedawno zostało rodzicami. Gdy pewnego dnia wybierają się na zakupy do centr...

Recenzja książki A gdybyś musiał zabić?
Buldożer
Buldożer
@iszmolda:

Miłość to uczucie, które najczęściej nas uskrzydla, dodaje pewności siebie i sprawia, że jesteśmy tak po prostu szczęśl...

Recenzja książki Buldożer
Golem
W galicyjskim sztetlu
@Zyta:

Golem to powieść trudna, wymagająca. Maciej Płaza tka jakby arras, wykorzystując zdania wielokrotnie złożone. Czasami o...

Recenzja książki Golem
© 2007 - 2024 nakanapie.pl