Recenzja książki Żyć znaczy filozofować

Żyć znaczy filozofować?

Autor: @Possi ·2 minuty
2021-02-01 1 komentarz 8 Polubień
Gdy pierwszy raz zobaczyłam w Klubie Recenzenta tę książkę i przeczytałam jej opis. Wiedziałam, że bardzo chcę i potrzebuję ją przeczytać. Ona łączy w sobie to, co w moim życiu obecnie istnieje, czy może rzec funkcjonuje. To religia, wiara i filozofia, którą obecnie studiuję. Czasem wydaje się, że takie połączenie jest niemożliwe. Religia i filozofia, a jednak one czasem rzeczywiście potrafią ze sobą kontrastować. Są też w nich punkty wspólne. I to właśnie pięknie ilustrują autorzy tej książki.

Tak pokrótce o nich wspomnę:

Stanisław Grygiel – jest emerytowanym profesorem Papieskiego Instytutu Jana Pawła II (dla Studiów nad Małżeństwem i Rodziną przy Papieskim Uniwersytecie Laterańskim w Rzymie). Ukończył studia filologiczne na UJ, obronił doktorat z filozofii, jego promotorem pracy doktorskiej był bp. Karol Wojtyła. Wykładał w Krakowie, Waszyngtonie, Lugano (Szwajcaria), od 1980 roku mieszka w Rzymie.

Maria Zboralska jest absolwentką magisterskich studiów z zakresu teologii i językoznawstwa na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu. W Krakowie ukończyła studia licencjackie i doktoranckie z zakresu teologii. Autorka artykułów i redaktorka publikacji. Interesuje się myślą Jana Pawła II, antropologią teologiczną i zagadnieniem miłosierdzia Bożego*.

To książka, która jest wywiadem rzeką, ale i moim zdaniem piękną opowieścią (doświadczonego) człowieka o życiu, wierze i tym, że warto dbać o to, by nasze życie było wartościowe. Czytając miałam taką refleksję, że autor chciał nam pokazać, że warto cieszyć się drobiazgami, doceniać to, co życie nam daje. A nie narzekać na to czego w nim nie znajdujemy. Dowiadujemy się też, a wielu z nas po własnych przeżyciach wie, że nie ma idealnego przepisu na życie... Niestety.

Czytając wypowiedzi Pana Profesora niesamowicie urzekły mnie jego słowa na temat rodziny, a szczególnie dziadka:
Dziadek (...) budził we mnie miłość do ziemi, na której nie dano mi pozostać (...).
Jego ręce, którymi niemal pieścił każdą grudkę z wielkim uszanowaniem, utożsamiły się z nią na zawsze (...).
Dla mnie ręce dziadka były i są obrazem życia kształtowanego miłością i pracą. On należał do ziemi tak, że nią mówił innym, kim był.

Może tak mnie ujęły te słowa, ponieważ i mój dziadek wiele mnie nauczył i uczy, właśnie między innymi szacunku do natury.

W Żyć znaczy filozofować znajdziemy niejedną taką refleksję, moim zdaniem trzeba się tym delektować, Szybkie czytanie nie ma sensu, ponieważ w ten sposób możemy pominąć wiele cennych myśli. Jest godna polecenia i warto do niej sięgnąć.

Polecam!

** Za możliwość przeczytania i zrecenzowania dziękuję Klubowi Recenzenta oraz Mt 5, 14 Muzeum Jana Pawła II i Prymasa Wyszyńskiego.






*Zobacz więcej w książce, s. 389-390

Moja ocena:

Data przeczytania: 2021-01-30

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
Żyć znaczy filozofować
Żyć znaczy filozofować
Stanisław Grygiel, Maria Zboralska
7.5/10
Jak żyć? Nie umiem odpowiedzieć na to pytanie. Codziennie pytam Boga, co mam robić dzisiaj, a odpowiedzi szukam w znakach. Kiedy je widzę, staram się odczytać. (...) Człowiek staje się duchem, kiedy ...
Komentarze
@jatymyoni
@jatymyoni · ponad rok temu
Świetna recenzja. Przez wieki jednak religia i filozofia przenikały się nawzajem. Ciekawym przykładem, już z XX wieku jest fenomenologia.
Muszę odszukać książkę i ją przeczytać.
× 1
@Possi
@Possi · ponad rok temu
Dziękuję Ci bardzo i cieszę się, że Cię nią zainteresowałam. A o fenomenologii słyszałam. Filozofia, nauki humanistyczne, tak mi się wydaje, już takie są, że się przenikają. W niektórych wiekach bardziej, w innych mniej. Niejeden nurt już mnie zaskoczył i pewnie kolejne mnie jeszcze zadziwią.
× 1
Żyć znaczy filozofować
Żyć znaczy filozofować
Stanisław Grygiel, Maria Zboralska
7.5/10
Jak żyć? Nie umiem odpowiedzieć na to pytanie. Codziennie pytam Boga, co mam robić dzisiaj, a odpowiedzi szukam w znakach. Kiedy je widzę, staram się odczytać. (...) Człowiek staje się duchem, kiedy ...

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki

Zobacz inne recenzje

Myślę, że każdy z nas czasami zastanawia się nad sensem własnego życia, nad tym, czym jest życie, jak je definiujemy. Czym dla Ciebie jest życie? Co jest celem Twojego życia? Dokąd zmierzasz? Czy jes...

@malgosialegn @malgosialegn

Pozostałe recenzje @Possi

Raje utracone
Wybierzesz się na wyprawę? W przeszłość

Wiedzieć, to przede wszystkim mieć świadomość, czego się nie wie. Większość z Was wie, że uwielbiam czytać książki napisane przez Erica-Emmanuela Schmitta. Część z stw...

Recenzja książki Raje utracone
O dwóch psach i jednym kocie
Mruczę więc jestem, recenzja przedpremierowa

Świat ludzi, jaki jest każdy zobaczyć z nas może, widzimy go w różnych barwach... jedni z nas, jak to się mówi nosi różowe okulary. Inni patrzą w czarnych barwach. Nie z...

Recenzja książki O dwóch psach i jednym kocie

Nowe recenzje

Giganci wód i rocka
Połykając treść jak ryba haczyk
@MichalL:

Jeśli postawić tę książkę obok takich pozycji jak "Wyznanie" Roba Halforda, "Do czego służy ten przycisk?" Bruce'a Dick...

Recenzja książki Giganci wód i rocka
I (nie) żyli długo i szczęśliwie. Najgorsze rozstania w historii
Książka popularnonaukowa "na start"
@u2003:

„I (nie) żyli długo i szczęśliwie. Najgorsze rozstania w historii” Jennifer Wright to jedna z pierwszych przeczytanych ...

Recenzja książki I (nie) żyli długo i szczęśliwie. Najgorsze rozstania w historii
Oddech
Piekielnie dobry debiut!
@maitiri_boo...:

Nina Igielska jest socjolożką, ekonomistką, niebawem również psycholożką. Jest także pisarką. Swoje teksty publikowała ...

Recenzja książki Oddech
O nas Kontakt Pomoc
Polityka prywatności Regulamin
© 2022 nakanapie.pl