Zygmunt Bauman

Zygmunt Bauman

Autor, zmarł w 2017 (żył 91 lat) 43 czytelników
Obserwuj
2.7 /10
84 oceny z 47 książek,
przez 27 kanapowiczów
Urodzony 19 listopada 1925 roku w Polsce (Poznań)
Zygmunt Bauman – polski socjolog, filozof, eseista, jeden z twórców koncepcji postmodernizmu – ponowoczesności, płynnej nowoczesności, późnej nowoczesności. Profesor nauk humanistycznych. Przez wiele lat pełnił funkcję kierownika Katedry Socjologii na University of Leeds, od 1990 był profesorem emerytowanym tej uczelni. Specjalizował się w teorii kultury. Laureat wielu nagród krajowych i międzynarodowych.

Zygmunt Bauman urodził się 19 listopada 1925 roku w rodzinie polskich Żydów, jako syn Zofii i Maurycego. Jego rodzina nie była dobrze sytuowana, gdyż pomimo że Maurycy Bauman pracował okresowo jako księgowy, nie radził sobie w sprawowanym zawodzie. Żydowskie pochodzenie młodego Zygmunta przysparzało mu w szkole problemów z akceptacją ze strony innych uczniów.

Po wybuchu II wojny światowej we wrześniu 1939 wraz z rodzicami uciekł do Związku Radzieckiego. Działanie jego rodziny było motywowane koniecznością uratowania się przed działalnością Einsatzgruppen, które podczas niemieckiej agresji na Polskę mordowały Żydów[4]. Przetrwanie rodzina Baumana zawdzięczała matce, która pracowała jako kucharka w robotniczej kantynie i miała możliwość dokarmiania męża i syna. Ten ostatni zajął się dalszą nauką na obczyźnie, a szkołę średnią skończył z wyróżnieniem w 1941 roku[3]. Wstąpił do Komsomołu i w 1943 rozpoczął studia na uniwersytecie w Gorkim. Wkrótce potem został zmobilizowany i wcielony do moskiewskiej milicji, w której służył przez kilka miesięcy, regulując ruch na ulicach jako „inspektor ruchu drogowego”.

Po zdaniu egzaminu maturalnego w wieku lat dziewiętnastu (1944) wstąpił do 1 Armii Wojska Polskiego. Pełnił funkcję oficera polityczno-wychowawczego, służąc w szeregach 4 Dywizji Piechoty im. Jana Kilińskiego. To właśnie tam niezależnie od swego żydowskiego pochodzenia spotkał się z akceptacją, co miało wpływ na jego dalszą karierę. Wziął udział w bitwie o Kołobrzeg, w której został ranny, oraz w bitwie o Berlin.




Książki (47)

Sortowanie:
Płynne czasy. Życie w epoce niepewności
Płynne czasy. Życie w epoce niepewności
Zygmunt Bauman
6.3/10
Przenikliwa i gorzka wiwisekcja warunków ludzkiej egzystencji w epoce zglobalizowanego kapitalizmu. Autor podejmuje zagadnienia „ludzkich odpadów” – szczególnie bezrobotnych i uchodźców, „zarządzania ...
Globalizacja
Globalizacja
Zygmunt Bauman
6.7/10
Seria: Biblioteka Myśli Współczesnej
"Globalizacja jest na ustach wszystkich. Słowo na czasie, które szybko zmienia się w slogan, w magiczną formułę, w hasło otwierające bramy wszystkich tajemnic teraźniejszości i przyszłości. Podczas gd...
Socjologia
2 wydania
Socjologia
May Tim, Zygmunt Bauman
6.7/10
Książka - napisana przez autorytety w dziedzinie - w przystępny sposób wprowadzająca w problematykę - znakomita do samodzielnego studiowania - do wykorzystania jako podręcznik. Socjologia to jedno z n...
Płynna nowoczesność
2 wydania
Płynna nowoczesność
Zygmunt Bauman
5/10
Kolejna po "Europa niedokończona przygoda", "Razem osobno" oraz "Życie na przemiał" błyskotliwa i pisana z pasją próba opisania najważniejszych problemów współczesnego świata. Jedna z najważniejszych ...
44 listy ze świata płynnej rzeczywistości
2 wydania
44 listy ze świata płynnej rzeczywistości
Zygmunt Bauman
5.7/10
Zbiór krótkich felietonów publikowanych w latach 2008-2009 we włoskim magazynie "La Republika delle Donne". Sam autor nazywa w przedmowie swoje krótkie teksty "korespondencją ze świata, który podlega ...
Praca konsumpcjonizm i nowi ubodzy
Praca konsumpcjonizm i nowi ubodzy
Zygmunt Bauman
5.7/10
Przyzwyczajeni do wielkich podróży Jana Pawła II i jego troski o pokój i sprawiedliwość na całym świecie, rzadziej myślimy iż podobne troski zaprzątają uwagę myślicieli niezwiązanych (przynajmniej ins...
Etyka ponowoczesna
Etyka ponowoczesna
Zygmunt Bauman
5/10
W Etyce ponowoczesnej Zygmunt Bauman wypowiedział to, co najistotniejsze dla charakteru naszych czasów: opisał naturę współczesnych zjawisk moralnych. Możliwe, że „nowoczesność” nigdy nie istniała i ...
Dwa szkice o moralności ponowoczesnej
Dwa szkice o moralności ponowoczesnej
Zygmunt Bauman
4.3/10

Obserwujący (1)

NK

Komentarze

Serie i Cykle

Cytaty Zygmunt Bauman

"Jestem gotów oddać za Niego życie" jest intencją moralną; "On winien być gotów oddać za mnie życie" nakazem moralnym nie jest. Nie jest też nakazem moralnym wymóg, by inni ludzie poświęcali swe życie dla ojczyzny, partii, czy jakiejkolwiek innej sprawy, choćby i najwznioślejszej – choć moja gotowość poświęcenia mojego własnego życia w imię tego, by idea nie zmarła bezpłodnie, może uczynić mnie, niebezzasadnie, moralnym bohaterem. Gotowość do poświęceń dla dobra innych obarcza mnie odpowiedzialnością, która jest moralna dlatego właśnie, że uważam nakaz poświęcenia się za odnoszący się tylko do mnie, że przyjmuję, iż poświęcenie nie należy do kategorii usług wymiennych, że nie jest i nie może stać się nakazem powszechnym – a więc nie mogę też od poświęcenia się wymigać, licząc na to, że inni przejmą je na swoje barki. Być osobą moralną znaczy: jestem stróżem brata mego. Ale znaczy to też, że to ja jestem stróżem brata mego, i ze jestem nim bez względu na to, jak brat pojmuje swe braterskie obowiązki i czy widzi je w ten sam co ja sposób; co więcej ja trwam na posterunku nie oglądając się na to, jak się inni bracia wobec swoich braci, rzeczywistych czy "z mianowania", w podobnych warunkach zachowują. W każdym razie mogę być stróżem brata mego w prawdziwym – moralnym – tego pojęcia znaczeniu wówczas tylko, gdy zachowywać się będę tak, jak gdybym ja jeden tylko miał obowiązek stróżowania i ja jeden tylko był skłonny go podjąć i spełnić. Ja jestem zawsze tym, kto trzyma w dłoni słomkę, która złamie grzbiet potwora obojętności. To właśnie owa wyjątkowość (a nie upowszechnialność) i nieodwracalność mojej odpowiedzialności jest kamieniem węgielnym stosunku moralnego. I to się tylko liczy – obojętnie, czy wszyscy, czy tylko niektorzy bracia świata uczynią dla swych braci to, co ja za chwilę uczynię.
Wierzyłem (właściwie irracjonalnie), że Holocaust był odchyleniem od normalnego biegu historii, rakowatą naroślą na tkance zdrowej cywilizacji, chwilowym szaleństwem w zasadzie normalnej społeczności.
(...) Holocaust z pewnością był nie tylko żydowskim problemem i nie mógł być wydarzeniem jedynie w historii Żydów, Holocaust pojawił się i był realizowany w naszej cywilizacji, u szczytu dokonań ludzkiej kultury i choćby dlatego jest problemem tej społeczności, tej cywilizacji i tej kultury.
Dodaj cytat
O nas Kontakt Pomoc
Polityka prywatności Regulamin
© 2022 nakanapie.pl