Gnój

Gnój
3.97
Ocena 3.97 na 5 możliwych
Na podstawie 94 ocen kanapowiczów
Gnój to wstrząsająca, a chwilami tragikomiczna historia rodzinnego piekła, op...
Gnój to wstrząsająca, a chwilami tragikomiczna historia rodzinnego piekła, opowiadana przez dziecko, które jest jednocześnie obiektem przemocy i jej obserwatorem. Narrator opisuje rodzinny rytuał: metodyczne, przypominające tresurę bicie, które jest wyłącznie przyspieszonym kursem buntu i nienawi...
Pełny opis
Data wydania: 2009-6-17
ISBN: 9788362686254
Wydawnictwo: Biblioteka Akustyczna

Recenzje

"Gnój" - Wojciech Kuczok
Przyznam, że jest mi trudno oddać swoje wrażenia po przeczytaniu tej książki. Mam dylemat co do oceny z tego względu, że podobała mi się treść – fabuła, która robi kolosalne wrażenie. Fabuła, która traktuje o sprawach trudnych, a często jakby nie zauważanych albo wręcz ukrywanych, o sprawach powa...
Napisz swoją opinię

Opinie

@zingela
@zingela 2013-08-31
Przeczytane (2013-08-31)
Wydaje mi się, że nie powinnam porównywać książki i filmu, bo mimo wszystko elementy świata przedstawionego w jednym i drugim nakładają się na siebie rzadko i na krótko, ale nie mogę odpędzić się od wrażenia, jakie zrobił na mnie film. Film był lepszy. Jego działanie było piorunujące. Oglądaliśmy go na religii (nie ma on z nią jednak wiele wspólnego), konkretniej: na kilku religiach. Po pierwszej turze miałam dość. Ksiądz jednak mało przejmował się jakąś tam Aśką i posłuchał większości klasy, która domagała się... igrzysk, chyba tak mogę to nazwać. Bo w filmie działy się rzeczy przeróżne. Książka... To na niej powinnam się skupić. I skupiam, choć musisz wiedzieć, że nie jest łatwo. Czytało mi się ją szybko i krótko - zapoznanie się z jej treścią zajęło mi raptem jeden dzień. Opowiada o pewnej rodzinie, z której wywodził się stary K. W pierwszej części - "Przedtem" - opisany jest pokrótce rodowód mężczyzny i różne przygody jego familii. Część środkowa ("Wtedy") to tak naprawdę główna, właściwa część. Tam opisywane jest wychowanie syna starego K. Wychowanie, którego bynajmniej do bezstresowych zaliczyć się nie da. Dziecko jest bite za wszystko i za nic. Czasami ojciec tłukł go pejczem przed obiadem, "żeby miał dobry apetyt". Czyli krótko mówiąc - patologia. Część trzecia, ostatnia ("Potem") to epilog. W nim ukazany jest rozpaczliwy, acz dosyć groteskowy koniec. Wydarzenia, które narrator opisuje, są przerażające, nie mieszczą się w głowie, a jednak dostrzega się w tej narracji pewien dystans - bezpieczną odległość, która pozwala na oryginalne podejście do tematu. Myślę, że można powiedzieć, że autor, pisząc tę książkę, posłużył się groteską. Mimo tego, że ukazywał piekielnie trudną sytuację rodzinną, pozwalał sobie na w pewnym sensie żartobliwe uwagi. Najpierw potęgował, umacniał starego K. Opisywał, jak jego postać budzi strach w jego synu, a później jak gdyby nic ośmieszał go. Jednym słowem, jednym zdaniem albo jedną cechą jego (na pozór groźnego) charakteru. Dzięki temu (a może przez to) czytelnik nie boi się starego K. Książka jest wciągająca, ale bardziej podobał mi się film. Tam te wydarzenia potraktowano poważnie, a tu z lekkim przymrużeniem oka. Polecam, bo mimo wszystko warto zapoznać się z "Gnojem".
@staszek89
@staszek89 2011-12-04
Przeczytane (2011-11-10)
Książka przygnębiająca, ucząca i mająca w sobie element pokory dla każdego z nas. Książka przedstawia obraz Śląska w dobie przemian gospodarczych w dobie kryzysu górnictwa i problemów tej społeczności. Patrząc jednak szerzej pokazuje obraz wielu rodzin polskich. Ukazuje patologiczne relacje ojciec-dzieci ,które możemy spotkać za ścianom u naszych sąsiadów. Książka trudna emocjonalnie, bo ciężko się godzić na takie historię. Czy była to autobiografia czy nie, to schodzi na plan dalszy ,bo nie raz słyszymy o takich sytuacjach w mediach i nie ważne czy autor to przeżywał czy jest to ksiązka oparta na spostrzeżeniach. Książka uczy współczucia, pokory, altruizmu ,a przy tym jest bardzo dobrze napisana przez autora. Dla tych rzeczy warto po tą książkę sięgnąć.
@cefadroxilum
@cefadroxilum 2010-10-30
Ja bym dała tej książce dwie oceny. 2 za pierwsze 59 stron i taką 4 za resztę książki :D Początek nudny, ciągnie się jak mordoklejka. Trudno było mi przebrnąć przez ten opis rodzin(y). Od rozdziału "Wtedy" zaczyna się rozwijać akcja, więcej emocji i uczuć. Czyta się łatwo i przyjemnie, o ile ksiązki o takiej tematyce mogą być przyjemne. Jak dla mnie w tej książce brakuje tego CZEGOŚ. Po przeczytaniu normalnie ją zamknęłam i odłożyłam, bez większych emocji i przemyśleń. Nie wiem, może jestem niezbyt inteligentna emocjonalnie? Podoba mi się jednak styl pisania pana Kuczoka. Ocena końcowa: 3!
@basima
@basima 2011-09-18
Przeczytane (2011-09-18)
Dobra i ciekawie napisana książka, którą warto przeczytać. Nie wciąga, ale skłania do refleksji i myślenia nad tym co było, jest i będzie. Może wiele/u z nas odnajdzie w niej trochę siebie? Jeśli tak, to warto się zastanowić dlaczego tak żyjemy, czy można coś zmienić na lepsze? Daję 4.
@Okapi
@Okapi 2011-07-05
Przeczytane (2011-07-05)
Trochę dziwi mnie tak niska ocena. Moim zdaniem książka jest bardzo dobra, chociaż na początku przerażała mnie nieco ta śląska gwara, która jednak oddaje specyfikę miejsca, domu, rodziny bohatera. Podobał mi się wątek z wujkiem artystą, który dużo pił.
@Atreyu
@Atreyu 2008-08-31
Przeczytane (2008-08-31)
frodo, to nie jest literatura realistyczna! Wydaje mi się, że podobnie jak w przypadku "Malowanego ptaka" Kosińskiego podchodzi pod surrealizm. I jest dobra, mimo wszystko. Pokazuje świat pełen okrucieństwa i przemocy, sądzę, że daje do myślenia.
@frodo
@frodo 2008-05-31
Przeczytane (2008-05-21)
Nie przepadam za polską współczesną literaturą realistyczną. W pewnym okresie o książce i autorze było głośno, więc sięgnałem i przeczytałem, Ale wrażenia większego nie było. Bardziej przypadła mi do gustu ekranizacja.
@FrupiUpi
@FrupiUpi 2010-10-06
Hehe... lubię gnoja. Przyciągnął mnie tytuł. Autor ciekawie to napisał, bez względu na to czy to autobiografia, czy też nie. Zakończenie było super, a i sąsiedzi Wielkiego K. godni zauważenia.
@bunia
@bunia 2009-09-06
Pierwsza od dosyć długiego czasu książka, której nie przeczytałam w całości. Nie potrafiłam przebrnąć przez pierwsze 30 stron. Może "niezwykły talent narracyjny" Kuczoka na mnie nie zadziałał?
@SYSTEM
@SYSTEM 2009-01-10
Przeczytane (2009-04-07)
Przeraził mnie realizm (sic!), z jakim Kuczok stworzył, a może nawet odtworzył(!) Rodzinę. Zaskakujace zakończenie. Chyba długo potrwa przemiana materii nastrojowej po "Gnoju"...
Gnój

Gnój to wstrząsająca, a chwilami tragikomiczna historia rodzinnego piekła, opowiadana przez dziecko, które jest jednocześnie obiektem przemocy i jej obserwatorem. Narrator opisuje rodzinny rytuał: metodyczne, przypominające tresurę bicie, które jest wyłącznie przyspieszonym kursem buntu i nienawiści. Gnój to studium rodzinnych patologii, przede wszystkim kalekiego ojcostwa – niedojrzałego emocjonalnie, niezdolnego do komunikacji i do wyjścia poza układ słabszy – silniejszy, a także widziana oczami dziecka panorama współczesnego, jak i historycznego Śląska, próba zatrzymania jego niepowtarzalnego kolorytu, ale i ukazania tego, co zwykle wstydliwie skrywane. Wojciech Kuczok (ur. 1972) – prozaik, krytyk filmowy, scenarzysta. Autor zbiorów opowiadań Opowieści słychane (1999, nominacja do NIKE 2000), Szkieleciarki (2002), Widmokrąg (W.A.B. 2004) i Opowieści przebrane (W.A.B. 2005). W 2003 roku nakładem W.A.B. ukazała się powieść Gnój, uhonorowana m.in. nagrodą NIKE i Paszportem „Polityki”. Książkę przełożono na piętnaście języków. Na podstawie wybranych wątków powieści autor napisał scenariusz filmu Pręgi, wyreżyserowanego przez Magdalenę Piekorz i nagrodzonego Złotymi Lwami na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni. W 2008 roku nakładem W.A.B. ukazała się druga powieść Kuczoka, Senność. Wkrótce przekład niemiecki. Filmowa wersja Senności także została wyreżyserowana przez Magdalenę Piekorz. Powieść w 2009 roku została wydana w formie audiobooka nakładem Biblioteki Akustycznej. Kuczok pisuje również eseje: w 2006 roku nakładem W.A.B. ukazał się zbiór To piekielne kino, w przygotowaniu – Moje projekcje. Jesienią 2009 roku W.A.B. opublikuje Powieść tatrzańską.

Autorzy
Wojciech Kuczok
Ur. 18.10.1972r. w Chorzowie. Prozaik, poeta, scenarzysta, krytyk filmowy. Ukończył Uniwersytet Śląski. Współpracownik Tygodnika Powszechnego, Res Publiki Nowej i miesięcznika Kino; doktorant filmo...
Inne książki:
Książka Opowieści samowite
Książka Opowieści przebrane
Książka Opowieści przebrane
Książka Opowieści przebrane
Książka Opowieści przebrane
Współtworzący tą stronę
puchar @dioxidin2002 @dioxidin2002 pierwsza opinia