Grobowa cisza, żałobny zgiełk

Yōko Ogawa
7.7 /10
Ocena 7.7 na 10 możliwych
Na podstawie 27 ocen kanapowiczów
Grobowa cisza, żałobny zgiełk
Lista autorów
Popraw tę książkę | Dodaj inne wydanie
7.7 /10
Ocena 7.7 na 10 możliwych
Na podstawie 27 ocen kanapowiczów

Opis

Grobowa cisza, żałobny zgiełk w tłumaczeniu Anny Karpiuk to przejmujące grozą opowiadania o tęsknocie, zazdrości i śmierci. Trzynaście powiązanych ze sobą opowieści, które wciągają nas w spiralę świata, z którego trudno uciec. Historia, która zaczyna się niewinnie – od słonecznego dnia i tortu z truskawkami, zabierze nas do pracowni kaletnika, szyjącego torbę na ludzkie serce, do ogródka pełnego marchewek w kształcie ludzkich dłoni i do muzeum tortur.

Grobowa cisza, żałoby zgiełk to powieść szkatułkowa, która zachwyca tym bardziej, im głębiej zaglądamy do misternej szkatuły, w której autorka układa swoje przerażająco piękne opowieści. Wystarczy tylko uchylić wieczko…
Tytuł oryginalny: 寡黙な死骸みだらな弔い
Data wydania: 2020
ISBN: 978-83-955300-8-1, 9788395530081
Wydawnictwo: Tajfuny
Kategoria: Literatura piękna
Stron: 176
dodana przez: opisujeksiazki

Autor

Yōko Ogawa Yōko Ogawa
Urodzona 30 marca 1962 roku w Japonii (Okayama, )
Yōko Ogawa (jap. 小川 洋子 Ogawa Yōko) – japońska pisarka powieści, esejów, opowiadań i non-fiction. W latach 1980–1984 studiowała na Wydziale Literatury Uniwersytetu Waseda w Tokio. W czasie studiów należała do „Koła Literatury Współczesnej” (Gendai B...

Pozostałe książki:

The Diving Pool Miłość na marginesie Ukochane równanie profesora Muzeum ciszy Podziemie pamięci
Wszystkie książki Yōko Ogawa

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki

Moja Biblioteczka

Już przeczytana? Jak ją oceniasz?

Recenzje

Tego sie nie spodziewałam

7.01.2021

Ostatnio mam czas odkrywania nowych autorów. Tym razem padło na Yoko Ogawę. Sięgnęłam po nią zaraz po "Zimnym chirurgu" więc nie pomyślcie, że coś ze mną nie tak 🙂. "Grobowa cisza, żałobny zgiełk" to zbiór opowiadań, niby przedstawiają różne postaci ale niczym klocki domino jedno łączy się z nastepnym. Wszystkie dotykają tematu śmierci, lecz każde... Recenzja książki Grobowa cisza, żałobny zgiełk

@Damka1988@Damka1988 × 5

Grobowa cisza, żałobny zgiełk

18.04.2021

"Niezbyt rozumiem, czemu kostnica tak nas przeraża. Przecież wiadomo, że gdy w biurze przepisujemy na maszynie artykuły naukowe albo zajadamy się ptysiami w dyżurce, na którejś sali umiera człowiek." ~~~ Literatura azjatyckich autorów raczej nie jest mi jakoś dobrze znana. Uwielbiam poszerzać swoje czytelnicze horyzonty, dlatego nie mam oporów prz... Recenzja książki Grobowa cisza, żałobny zgiełk

Grobowa cisza żałobny zgiełk

2.05.2021

Książka, wokół której ostatnimi czasy zrobiło się dosyć głośno. W zasadzie nie słyszałam ani jednej negatywnej opinii na jej temat, więc podeszłam do niej z dosyć wygórowanymi oczekiwaniami. Ogółem jest to zbiór kilkunastu opowiadań japońskiej autorki Yoko Ogawy, która jest również autorką ,,Ukochanego równania profesora". W teorii opowiadania mia... Recenzja książki Grobowa cisza, żałobny zgiełk

Grobowa cisza żałobny zgiełk

17.01.2022

Pierwszy raz sięgnęłam po książkę od Yoko Ogawy i była nią grobowa cisza i żałobny zgiełk, kompletnie nie wiedziałam czego mam się spodziewać. Po skończeniu jedyne co mogę powiedzieć to jedno wielkie wow. Mamy 13 praktycznie różnych opowieści lecz w każdym kolejnym rozdziale odkrywamy kawałek układanki. Oprócz tego opowiadania są bardzo mroczne i ... Recenzja książki Grobowa cisza, żałobny zgiełk

Moja opinia o książce

Opinie

@Jack_
2022-02-05
7 /10
Przeczytane Ogawa_Yoko Zz_Lit_(Piękna) Zz_Lit_(Daleki_Wschód)

Yoko Ogawa nie była mi wcześniej znana, nie miałem okazji czytać jej książek. Za sprawą Legimi to się zmieniło i dzięki temu mogłem sięgnąć po „GROBOWĄ CISZĘ, ŻAŁOBNY ZGIEŁK”. Muszę przyznać, że książka mnie zaskoczyła, głównie za sprawą specyficznej narracji, oraz poruszanego tematu, ukazanego w niezwykle prosty i trafny sposób. ŚMIERĆ , bo o niej tu mowa, czycha na nas za każdym rogiem, jest nieodzownym elementem codzienności, prędzej czy później po każdego z nas przyjdzie, bywa nagła, nieprzewidywalna, bolesna.

Opisane w tej książce mini historie są ze sobą powiązane, choć nie jest to takie oczywiste na pierwszy rzut oka. Oszczędny piękny styl oraz niebanalny klimat tych opowieści, czyni z tej książki źródło wysublimowanej nietuzinkowej prozy, bo którą warto sięgać i cieszyć się jej pięknem. Japońscy pisarze zadziwiają mnie za każdym razem swoją prostotą w opisywaniu rzeczywistości, krótkim trafnym przekazem, jakże wymownym bez wdawania się w szczegóły zawiłości, umiejętnie wydobywając na wierzch to co jest najistotniejsze, aby przemówić i zainteresować czytelnika.

Nie będę ukrywał, że Pani Ogawa tym elementem mnie kupiła i rozkochała, choć opowiadania które przeczytałem nie są równe. Nie zmienia do faktu, że zauroczyła mnie ta magiczna aura i odmienny narratorski styl, którego doświadczam wyłącznie obcując z prozą Kraju Kwitnącej Wiśni. Polecam tę lekturę tym niezdecydowanym, którzy nie słyszeli o tej autorce i nicz...

× 7 | link |
@atypowy
2021-11-02
7 /10
Przeczytane

ocena: 7/10

Na wstępie tej recenzji pragnę zaznaczyć, że piszę ją z pozycji zupełnego laika jeśli chodzi o literaturę japońską. Przed laty przeczytałem kilka książek Haruki Murakamiego, ale po prawdzie - nawet z nich niewiele pamiętam, poza tym, że akcja osadzona była w odległej nam kulturze. Odnoszę wrażenie, że w ogóle (jako Polacy) niewiele wiemy o Azji, a literatura z tamtych obszarów poza wspomnianym Murakamim nie trafia raczej na listy bestsellerów w księgarniach położonych nad Wisłą. Jest jednak szansa na to, że nastąpi w tej kwestii jakaś odmiana, a to za sprawą założonego niedawno wydawnictwa Tajfuny. Od 2018 roku w Warszawie znajduje się też kuratorska księgarnia Tajfunów, w której znaleźć można sprawdzone i rekomendowane przez właścicielki tytuły. Mocno kibicuję tego typu inicjatywom i trzymam kciuki za wszelkich pasjonatów niszowej literatury.

To za sprawą między innymi Tajfunów na polskim rynku wydawniczym pojawiają się regularnie książki, które wcześniej nie miały szansy trafić do szerszego grona odbiorców. Dzięki temu również do mnie dotarły ostatnio trzy, pięknie wydane książki. Lekturę postanowiłem rozpocząć od pozycji autorstwa Yoko Ogawy – „Grobowa cisza, żałobny zgiełk” i uważam, że była to bardzo dobra decyzja. Z ręką na sercu mogę polecić wam właśnie tę książkę na rozpoczęcie przygody z literaturą japońską!

Yoko Ogawa jest cenioną autorką, która niemałą sławę zyskała nie tylko w swojej ojczyźnie za sprawą „Ukochanego równa...

× 3 | link |
EK
2022-07-04
9 /10
Przeczytane

Jak zapowiada tytuł - cykl opowiadań z motywem śmierci. Bardzo udane połączenie obyczajówki, bajek oraz fantasy z kroplą grozy. Tylko z kropelką, bo te horrorki nie są brutalne, ani przerażające, wywołują w duszy chwilowy mrok, a do serca wysyłają okruchy lodu.
Śmierć nie panoszy się na stronach, jest jakby wpleciona mimochodem, po prostu się zdarza. Przez przypadek, czasem celowo, pojawia się w epizodzie, we wspomnieniu lub niekiedy: bo los tak chciał. Nie odbiera to opowiadaniom uroku i subtelności, one tylko przez cały czas pachną śmiercią. Czy dotyczy to chłopca, który zamarzł w lodówce, kaletnika, który stworzył torbę na ludzkie serce, zdradzanej kochanki, ogrodu pełnego marchewek w kształcie ludzkiej dłoni, czy muzeum tortur.
Przedstawiony świat jest piękny, tajemniczy i niejednoznaczny, fikcja miesza się tu z rzeczywistością tworząc niepowtarzalny klimat. Te czarne historie dzieją się w Japonii, ale próżno jej szukać na stronach opowiadań. Każda z historyjek mogła się zdarzyć gdziekolwiek, a przesłania również są uniwersalne.

Na uwagę zasługuje kompozycja. Opowiadania niby są niezależne, ale powiązane ze sobą postaciami, zdarzeniami, przedmiotami, czasem aluzjami. Główny bohater z jednego opowiadania okazuje się być mężem bohaterki innego opowiadania, wujem ofiary w jeszcze innej historii, a w ogóle to sprawcą zbrodni i miłośnikiem tortu truskawkowego, który dla swojego dziecka w kolejnej opowiastce zamawiała mama, na innych stronach - niespełnion...

× 1 | link |
@mvrcia
2021-07-17
7 /10
Przeczytane

Do sięgnięcia po “Grobową ciszę, żałobny zgiełk” zachęciło mnie przede wszystkim piękno “Ukochanego równania profesora” tej samej autorki. Opis wydawnictwa choć pozornie kompletnie oddaje zarys historii, nie przygotowuje moim zdaniem czytelnika na to co znajdziemy w środku - tego trzeba doświadczyć samemu.

Dzięki intrygującej formie powieści szkatułkowej czytelnik przemierza kolejne opowieści w atmosferze bycia poszukiwaczem, rysując niczym palcem po gwiazdozbiorze kolejne powiązania między bohaterami, wydarzeniami i czasem. Nie jest to jednak atmosfera przytłaczająca, wręcz przeciwnie – trzyma czytelnika w napięciu co znajdzie na kolejnych stronach. Przesycona wątkami żałoby, śmierci, miłości, samotności i nienawiści książka momentami bywa niepokojąca, w wielu momentach zaskakująca pomysłowością autorki. Historia, której obraz ma się po jej skończeniu, wydaje się w mojej ocenie lekko niekompletna, mająca kilka niewiadomych, choć możliwe, że to celowy zabieg mający na celu pozostawienie odbiorcy przestrzeni na własne interpretacje.

Myślę, że jest to pozycja warta przeczytania choćby dla kunsztu stylistycznego i językowego owianego specyficznym spojrzeniem na świat rodem z dalekiego wschodu. Dzięki stosunkowo krótkiej formie ciężko byłoby się męczyć w sytuacji nie przypadnięcia fabuły do indywidualnego gustu czytelnika, więc zachęcam niezdecydowanych.

| link |
@LadyEssex
2022-04-30
6 /10
Przeczytane

Tę książkę naprawdę jest mi trudno ocenić. Jest pięknie napisana, przez słowa się po prostu płynie, opisy są wyjątkowo obrazowe, wręcz namacalne. Jednak historie, które tu poznajemy są tak nietypowe, że nawet ciężko jest zakwalifikować je do jakiegoś gatunku. Z pozoru opowiadania zahaczają o obyczaj by potem przejść do kryminału, a skończyć na fantastyce czy horrorze. Im bardziej w las, tym bardziej stają się dziwne, mroczne, chwilami nawet obrzydliwie namacalne. Nie ma tu duchów czy strasznych potworów, a jednak historie te mają w sobie ogrom niepokoju. Każda z nich łączy się z inną, splatają się szczegółami, drobnymi elementami czy bohaterami. Daję 6 za piękny język, choć niektóre opowiadania wywołały we mnie prawdziwy niesmak. Doceniam jednak wyobraźnię autorki i zupełnie nowe spojrzenie na literaturę grozy.

| link |
@AgataGrabowska
2022-06-25
7 /10
Przeczytane Ebook
@bookbookcoffee_2
2022-06-20
8 /10
Przeczytane 7-10 ✨
@ksenoglosja
2022-05-26
6 /10
Przeczytane
@place.of.reading
2022-05-17
8 /10
Przeczytane
@Justyna_Buszka
2022-05-02
8 /10
Przeczytane 65 książek w 2022
@xnanciaax
2022-03-30
10 /10
Przeczytane
PA
2022-01-17
10 /10
@Jaksieczyta
2022-01-13
6 /10
Przeczytane
@dzizzz
2021-08-25
9 /10
Przeczytane
@PannaIndyviduum
2021-07-14
7 /10
Przeczytane
Zaloguj się aby zobaczyć więcej

Cytaty z książki

O nie! Książka Grobowa cisza, żałobny zgiełk. czuje się pominięta, bo nikt nie dodał jeszcze do niej cytatu. Może jej pomożesz i dodasz jakiś?
Dodaj cytat
O nas Kontakt Pomoc
Polityka prywatności Regulamin
© 2023 nakanapie.pl