Prawiek i inne czasy

Olga Tokarczuk
8.5 /10
Ocena 8.5 na 10 możliwych
Na podstawie 140 ocen kanapowiczów
Prawiek i inne czasy
Popraw tę książkę | Dodaj inne wydanie
8.5 /10
Ocena 8.5 na 10 możliwych
Na podstawie 140 ocen kanapowiczów

Opis

Jedna z najgłośniejszych i najpoczytniejszych powieści Olgi Tokarczuk, przełożona na trzydzieści języków. Prawiek – wieś w centralnej Polsce – skupia losy pokoleń kilku rodzin, codzienność przeplata tu się z niezwykłością, rzeczywistość z mitem.

„Zmysłowa, poetycka, eksplodująca liryzmem. Krajobrazy duszy przenikają się ze światem przyrody, pokazując, że na życie nie można patrzeć z jednej tylko perspektywy”. „EL MUNDO”

„Jej świat jest magiczny, to niewyczerpany, nierozplątywalny splot narodzin i śmierci, w którym wszystko – od tajemniczych, podziemnych ruchów grzybni, przez człowieka, którego los prowadzi ku cierpieniu i upadkowi, aż po Boga, który w niebie rozmyśla nad swoją samotnością – w niewyjaśniony sposób łączy się w całość”. MICHEL EKMAN, „SVENSKA DAGBLADET”

„Ta książka jest metaforą świata, sporem filozoficznym o różne interpretacje rzeczywistości”. KINGA DUNIN
Data wydania: 2022-02-23
ISBN: 978-83-08-07526-5, 9788308075265
Wydawnictwo: Literackie
Seria: ...archipelagi...
Kategoria: Literatura piękna
Stron: 304
dodana przez: ReginaCatta
Mamy 14 innych wydań tej książki

Autor

Olga Tokarczuk Olga Tokarczuk
Urodzona 29 stycznia 1962 roku w Polsce (Sulechów)
Polska pisarka, eseistka, poetka i autorka scenariuszy, laureatka Nagrody Nobla w dziedzinie literatury za rok 2018. Laureatka The Man Booker International Prize 2018 za powieść Bieguni (Flights) oraz dwukrotna laureatka Nagrody Literackiej „Nike” z...

Pozostałe książki:

Szafa E.E. Dom dzienny, dom nocny Bieguni Prowadź swój pług przez kości umarłych
Wszystkie książki Olga Tokarczuk

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki

Moja Biblioteczka

Już przeczytana? Jak ją oceniasz?

Recenzje

Prawiek....

6.05.2021

''To, co się nie porusza, stoi w miejscu. To, co stoi w miejscu, rozpada się'' Bardzo ładnie napisana historia kilkunastu osób z różnych rodzin, mieszkańców miejscowości o trochę dziwnej nazwie, Prawiek. Jest to właściwie wioska, taka prawdziwa wieś z dawnych czasów, taka, która kojarzy się z piosenką Urszuli Sipińskiej ''Chcę wyjechać na wieś'' ... Recenzja książki Prawiek i inne czasy

Zamieszkaj w PRAWIEKU

7.08.2020

Coś niesamowitego. Powieść osnuta tajemnicą, ciekawością i łapiącą za serce ludzką egzystencją gdzieś... Gdzieś w Prawieku. W krainie wyobraźni i marzeń. Cudownie napisana ksiązka, która porywa, totalnie pochłania. Przekroczyłam granice krainy i nie chciałam jej opuszczać. I mimo, że nie zawsze było dobrze, że czasem i zdrowie szwankowało, że poja... Recenzja książki Prawiek i inne czasy

Baśń o każdym z nas - o przemijaniu, walce z czasem i zmierzchu życia

8.03.2020

Po raz kolejny zostałam oczarowana słowami Olgi Tokarczuk, noblistki nie powinno się recenzować - powinno się ją czytać. Jeśli do tej pory nie mieliście okazji spotkać się z jej twórczością zacznijcie od Prawieku i nie oczekujcie od książki jedynie ciekawej historii - z pewnością zostanie w was jeszcze długo po lekturze. Prawiek to środek wszechśw... Recenzja książki Prawiek i inne czasy

@ilona_m2@ilona_m2 × 2

"Prawiek" w wersji audio

28.02.2013

Prawiek to wieś na kielecczyźnie. Wieś jakich wiele na świecie. Ale czy na pewno? "Prawiek i inne czasy" to magiczna powieść pełna metafor i alegorii opowiadająca o życiu, narodzinach, śmierci, wojnie, szczęściu i rozpaczy, czyli krótko mówiąc o wszystkim co może zdarzyć się między narodzinami a śmiercią (a nawet po niej). To po trosze obyczajówka,... Recenzja książki Prawiek i inne czasy

Moja opinia o książce

Opinie

@mikakeMonika
2021-09-26
10 /10
Przeczytane E-book

Przepiękna powieść o przemijaniu. O życiu. O emocjach w życiu. O smutku i radości. Wiele razy ściskało mnie w dołku podczas czytania i oderwać się nie mogłam. To piękna książka, choć jej treść nie "pachnie".
Czytać "Prawiek..." to podróżować do przeszłości, podróżować przez całe pokolenia, być w centrum. Widzieć, słyszeć i czuć.
Bardzo się cieszę, że pani Olga pisze. Ten piękny język... - tęskniłam za nim.

× 15 | link |
@Zuell_Zuell
2019-11-11
10 /10
Przeczytane Literatura piękna -- polska

Książka niezwykła. Artystycznie i fabularnie. Od pierwszych stron urzeka i ekscytuje. Uderza połączeniem ludzkich uczuć, emocji, potrzeb i instynktów — z pierwiastkami metafizycznymi, wizjami ze snów, wyobrażeń, wierzeń; marzeń i obaw; strachów i nadziei. Od początku — wskazując położenie wsi o nazwie Prawiek w środku wszechświata — tworzy Tokarczuk swój mityczny świat, określając swoje Centrum czasu i przestrzeni. I w tym oto Centrum umieszcza swoich bohaterów i snuje spokojną i magiczną opowieść o zwykłych i niezwykłych ludzkich doznaniach oraz nieustannej walce — o dominację? — z naturą, Bogiem, przestrzenią, czasem. A w czytelniku budzą się pytania: Czy człowiek jest zamknięty w przestrzeni? Czy to może czas wyznacza nam granice?

Piękna jest ta opowieść z filozoficzną zadumą nad światem i losem człowieka.
Czyta się jak wspaniałą baśń, w której aniołowie, dusze czy boskie osoby zyskują cechy ludzkie ze wszystkimi niepewnościami, bezradnością, zagubieniem i całą ziemską zwykłością. Chętnie sięga Tokarczuk po elementy religijne, od dogmatów po wiarę w objawienia i moce. Chętnie kreuje też fantastyczne postaci spoza świata rzeczywistego, przedmioty i niezwykłe sytuacje z pogranicza magii. Dzięki tym zabiegom czujemy wyraźnie, że Prawiek, Tokarczukowe Centrum wszechświata, jest wioską absolutnie magiczną, bez zwykłych podziałów na istoty żywe i martwe przedmioty.

Ale najważniejsze są psychologiczno-symboliczne portrety zwykłych ludzi. To głównie one służą...

× 6 | link |
@tempestad
2011-05-24
10 /10
Przeczytane

Zmasakrowała mnie. Na początku denerwowała mnie troche, nie mogłam się wczuć, miałam wrażenie, że to, co w niej najwazniejsze, gdzies mi umyka,przelatuje między palcami. Ale właśnie to, co najwazniejsze, trzeba wyczytac spomiędzy wersów. Im dalej brnęłam, tym bardziej mnie pochłaniała.Dowsłownie, jak jakaś chłonąca otchłań, której nie potrafię się przecistawić. Z czasem, gotowa byłam przejąć każdą bzdurowatą teorię autorki, na temat Boga, Przyrody, stwarzania i zatracania się Świata, Roślin, Zwierząt i Ludzi. Kiedy skończyłam, poczułam się, jakby ktoś obrał mnie z jakiejś powłoczki, oskubał z nadziei, którą w sobie pilęgnowałam. I rozpłakałam się jak dziecko.

× 4 | link |
@ilona_m2
2020-03-08
8 /10
Przeczytane

Noblistki nie powinno się recenzować, ale wyrażę choć kilka słów odnośnie moich wrażeń po spotkaniu z Prawiekiem: warta uwagi, szybko się czyta, prawdziwa przyjemność, lektura obowiązkowa, bajka o ludziach, stworzeniach i Bogu.

× 4 | link |
@mbrodowska
2021-11-21
10 /10
Przeczytane

Książka opowiada pozornie o życiu ludzi w pewnej wsi, o ich myślach, wadach, pragnieniach, traumach i demonach. Przechodzimy przez całe pokolenie od narodzin aż do śmierci, obserwując jednocześnie jego otoczenie, historię, w której mieli swój udział. Jednocześnie jest to opowieść o kole życia, przemijaniu, nieubłaganie płynącym czasie. Poziom warsztatu jak dla mnie wybitny, przez książkę się płynie i nie da się jej tak po prostu odłożyć i zapomnieć o niej, ponieważ czytelnik chce się dowiedzieć, co będzie dalej, jak potoczą się kolejne wątki. Fascynujący jest też fakt, że historia opowiedziana jest nie tylko z perspektywy ludzi, ale też przedmiotów, nawet boga. Książka jest przy tym bardzo nostalgiczna, momentami kopie w brzuch tragediami, przez które przechodzą bohaterowie. Niemniej, opowieść o Prawieku i jego mieszkańcach jest niewątpliwie jedną z najlepszych książek, jakie przeczytałam w tym roku.

× 1 | link |
@truska93
2012-02-06
Przeczytane

Olga Tokarczuk to bez wątpienia bardzo dobra pisarka. Przykładową, piękną polszczyzną stworzyła "inny świat", Prawiek, gdzie w istocie dzieje się to co zwykle, zwyczajnym ludziom, a jednak znajdujemy coś zupełnie odmiennego. Dostrzegamy rozważania na temat życia, istnienia Boga czy też śmierci. Są przedstawione różne racje, a każda z nich obfituje w głębie, którą jednak udaje się racjonalnie wytłumaczyć. Połączone ze sobą tzw. "sacrum" i "profanum", ich walka. Polska historia z elementami "magii", według polskiej autorki. Naprawdę godna polecenia książka;)

× 1 | link |
@threewitches
2007-10-05
Przeczytane

Syntetyczny świat, melancholijny i skłaniający do przemyśleń; poszukujący dobra i wplątujący się w kłamstwo i przemoc...Mała miejscowość staje się centrum hermetycznego mini-wszechświata. W chwili świetności uderza jego niesamowita świeżość i integralność, samodzielność, które słabną w miarę upływu czasu. Ta przestrzeń zmienia się wraz z zamieszkałymi w niej ludźmi, przechodzi transformacje, które zostawiają na niej niezatarte ślady i blizny. Wszystko ma na siebie nawzajem wpływ, a są rzeczy, których się nie da uniknąć...

× 1 | link |
EK
2022-05-18
9 /10
Przeczytane

Dla mnie cudo, cudeńko językowe. Poczułam w pełni, co znaczy smakować książkę. Treść jak treść, ciekawa, ale nie powala. Podkieleckie wioski z Prawiekiem na czele. Mieszkańcy - plejada różnorodnych postaci. Ich koleje losu, rodzą się umierają, żenią, zdradzają, czekają, klepią biedę, pławią w luksusie, pierwsza wojna, druga wojna, powojenna rzeczywistość, trzy pokolenia. Ciekawie, ale takich powieści jest bez liku.

Tym, co wyróżnia książkę i stawia ją wysoko w moim rankingu jest magiczny i czarodziejski język i styl. Do tej pory myślałam, że tylko Marquez mnie tak potrafi uwieść. Opisy małych, codziennych spraw, przedmiotów, zjawisk Tokarczuk przekuwa na poezję. Do wielu fragmentów wracałam, wiele czytałam na głos, na początku podkreślałam co mi się bardziej podobało, co mi w duszy utkwiło, ale z czasem tych podkreśleń zrobiło się tak dużo, że przestałam. Musiałabym podkreślić połowę tej pisanej baśniowym językiem książki. Powieść jest o życiu, naturze, przemijaniu, w której rzeczywistość harmonijnie łączy się z pierwiastkami irracjonalnymi, metafizycznymi.

To nie jest powieść do przeczytania na chybcika, do połknięcia w jeden wieczór, bo wówczas uleci to, co w niej najważniejsze. Klimat, mądre myśli, piękne słowa i zdania, nieoczekiwane skojarzenia i na przykład takie czułe spojrzenie na świat.
„...Na księżowskich łąkach kwiaty modlą się nieustannie. Modlą się te wszystkie kwiatki świętej Małgorzatki i dzwoneczki świętego Rocha oraz zwyczajne żółte...

| link |
@margoz
2021-01-12
10 /10
Przeczytane

Przepiękna, liryczna, metafizyczna i równocześnie boleśnie prawdziwa i przyziemna.
Przypomina mój ukochany "Dygot" - jest tu polska wieś, ludzie - niby zwykli, ale nie spotkasz podobnych na swojej drodze, jest historia wyrywająca serce z piersi i nadnaturalne motywy wynoszące wyobraźnię czytelnika w przestworza.

Perełka.

| link |
@Anjali
2009-04-20

Początek przygody z prozą Tokarczuk. Mój egzemplarz od wielokrotnego czytania jest porządnie zdezelowany. To mówi samo za siebie. Mam tylko nadzieję, że kiedyś ktoś wpadnie na pomysł nakręcenia ekranizacji "Prawieku". To byłby dopiero film...

| link |
@beatta
2009-05-15
Przeczytane

06.01.08 16:16 beatta napisał(-a) o Dom dzienny, dom nocny:Zdarza się,że czytając książkę wchodzimy w nią.Zatracamy się.Zapominamy o otoczeniu.W oczach czujemy bolesny piasek ze zmęczenia-a ona się kończy.Taki jest Prawiek.

| link |
@sonyaa
2009-07-03
10 /10
Przeczytane

dla mnie - książka o przemijaniu, o umieraniu, o szukaniu w życiu czegoś ważniejszego niż czas. Sama powieść jest tak skonstruowana, rodzi się, rozkwita, umiera... piękna, urzekła mnie. nie raz do niej powrócę.

| link |
@Doszka
2008-04-19
10 /10
Przeczytane

Była to pierwsza książka O. Tokarczuk jaką przeczytałam i zachwyciła mnie. Bardzo podobał mi się klimat ten książki i to, jak jest napisana.Szkoda, że żadna inna książka tej pisarki już mi się nie spodobała.

| link |
@samo_zUo
2009-04-13
10 /10
Przeczytane

Niesamowita bajkowa powieść osadzona w brutalnych realiach okresu wojen i późniejszej komuny. Urzekająco przedstawia subtelne przemyślenia w pozornie drobnych i nieistotnych rzeczach.

| link |
@manilla
2009-03-16
Przeczytane

niesamowita lektura, czas kolisty kontra historia, sacrum kontra profanum... w klimacie baśniowości... w Prawieku dużo postaci archetypicznych, z pogranicza jawy i snu... polecam!!!

| link |
Zaloguj się aby zobaczyć więcej

Cytaty z książki

“Wojna to pierwsza plaga, po której nadejdą następne.”
#
“Człowiek jest istotą głupią, która musi się uczyć. Dokleja więc do siebie wiedzę , zbiera ją jak pszczoła i ma jej coraz więcej, użytkuje ją i przetwarza. ”
× 2
#
“Którejś nocy czy któregoś poranka człowiek przechodzi granicę, osiąga swój szczyt i robi pierwszy krok w dół, ku śmierci. Wtedy pojawia się pytanie: czy schodzić dumnie z twarzą zwróconą ku ci...”
× 1
#
“...największym oszustwem młodości jest wszelki optymizm, uporczywa wiara w to, że coś się zmieni, poprawi, że we wszystkim jest postęp.”
× 1
#
“Zabijanie polega na odebraniu prawa do ruchu, życie jest przecież ruchem. Zabijane ciało nieruchomiało. Człowiek jest ciałem. I wszystko, czego człowiek doświadcza, ma początek i koniec w ciele. ”
× 1
#
Dodaj cytat
O nas Kontakt Pomoc
Polityka prywatności Regulamin
© 2022 nakanapie.pl