Szklany klosz

Sylvia Plath
8.4 /10
Ocena 8.4 na 10 możliwych
Na podstawie 96 ocen kanapowiczów
Szklany klosz
Lista autorów
Popraw tę książkę | Dodaj inne wydanie
8.4 /10
Ocena 8.4 na 10 możliwych
Na podstawie 96 ocen kanapowiczów

Opis

Jedna z kultowych i najczęściej cenzurowanych książek XX w., żelazna pozycja literatury feministycznej, niezaprzeczalny evergreen dla kolejnych generacji wchodzących dorosłość. Szklany klosz jest uważany przez czytelników na całym świecie za ostatni akord w tragicznej biografii Sylvii Plath ? miesiąc po premierze książki autorka popełniła samobójstwo. Główna bohaterka, dziewiętnastoletnia Esther Greenwood z Bostonu, zostaje nagrodzona przez poczytny magazyn miesięcznym pobytem w Nowym Jorku. Jej zadaniem jest staż w redakcji, poza tym ma poznawać miasto, brać udział w wydarzeniach kulturalnych i spędzać miło czas. Jednak neurotyczny temperament Esther sprawia, że konfrontacja jej aspiracji i marzeń z rzeczywistością prowadzi do dramatycznego finału. O autorze: Sylvia Plath (1932?1963) ? amerykańska poetka, pisarka i eseistka. Jedna z najwybitniejszych postaci tzw. konfesjonalistów, grupy literackiej z lat 50. i 60. XX wieku. W 1952 roku zdobyła pierwszą nagrodę magazynu ?Mademoiselle?, pół roku później odbywała w nowojorskiej redakcji tego pisma staż, który zainspirował ją do napisania powieści Szklany klosz. W 1982 roku pośmiertnie uhonorowana Nagrodą Pulitzera za wydane wtedy Wiersze zebrane.
Data wydania: 2010-02-25
ISBN: 978-83-08-04435-3, 9788308044353
Wydawnictwo: Literackie
Seria: Koliber
Stron: 344
Mamy 7 innych wydań tej książki

Autor

Sylvia Plath Sylvia Plath
Urodzona 27 października 1932 roku w USA (Boston)
Sylvia Plath - amerykańska poetka, pisarka i eseistka, zaliczana do grona tzw. "poetów wyklętych". Współcześnie znana m.in. dzięki na poły autobiograficznej powieści "Szklany klosz". Jej poezja należy do nurtu poezji konfesyjnej. Sylvia Plath jest p...

Pozostałe książki:

Listy do domu Upiorny Jaś i biblia snów Dzienniki 1950-1962 Wiersze wybrane Ariel
Wszystkie książki Sylvia Plath

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki

Moja Biblioteczka

Już przeczytana? Jak ją oceniasz?

Recenzje

Witaj depresjo...

WYBÓR REDAKCJI
7.06.2021

''Było mi obojętnie i bardzo pusto, tak musi być w oku cyklonu. Absolutna cisza w samym środku szalejącego żywiołu'' Tak sobie żyjemy z dnia na dzień. Pracujemy, wychowujemy dzieci, może studiujemy, a może mamy własną firmę, przyrządzamy obiady, spotykamy się z przyjaciółmi itd.itp. Wykonujemy codziennie niemal te same powtarzalne czynności i w t... Recenzja książki Szklany klosz

Nie wszystko jest takie, jak się wydaje.

WYBÓR REDAKCJI
20.08.2020

Sylvia Plath należy do grona autorów wyklętych – docenionych dopiero po śmierci – myślę, że stało się to właśnie dzięki tej książce. Gdyby autorka napisała powieść, która zupełnie nie miała do czynienia z depresją, chorobą psychiczną i samobójstwem, być może po dziś dzień nie mielibyśmy pojęcia o istnieniu Sylvi Plath. Fakt, że autorka popełnia sa... Recenzja książki Szklany klosz

@Bookinka@Bookinka × 7

Szklany klosz

WYBÓR REDAKCJI
6.11.2019

,,Dla człowieka siedzącego pod szklanym kloszem, znieczulonego na wszystko, zatrzymanego w rozwoju jak embrion w spirytusie, całe życie jest jednym wielkim, złym snem." Esther Greenwood w wieku dziewiętnastu lat otrzymuje stypendium i przyjeżdża do Nowego Jorku na miesięczny staż w redakcji miesięcznika dla kobiet. Nie potrafi się jednak odnale... Recenzja książki Szklany klosz

Kobiece oblicze depresji

25.06.2020

Nawet w dzisiejszych czasach kiedy o depresji mówi się wprost i robi wszystko aby choroby psychiczne nikogo nie stygmatyzowały zdarzają się przypadki które przypominają nam jak ciężkie i pełne bólu jest życie osób nimi dotkniętych. Niestety zdarza się że ten ciężar jest trudno udźwignąć i jedynym rozwiązaniem wydaje się śmierć. Każdy taki przypade... Recenzja książki Szklany klosz

@nika.mail@nika.mail × 3

Moja opinia o książce

Opinie

@denudatio_pulpae
2020-11-14
9 /10
Przeczytane 1001 książek, które musisz przeczytać 100 zakazanych książek - historia cenzury Mam w domu 📚

Nie zrozumie depresji ten, kto nigdy nie wpadł w jej sidła. Nikomu nie życzę, żeby sprawdził na własnej skórze, jak to jest trafić w otchłań beznadziejności.

Esther jest młoda, utalentowana, pozornie niczego jej nie brakuje. Kiedy przyjeżdża do Nowego Jorku na staż, dopada ją szara rzeczywistość. Konfrontacja swoich planów i ambicji z realiami czasami bywa trudna. Dziewczyna nie potrafi się odnaleźć, a kiedy wraca do domu rodzinnego, problem tylko narasta.

Książka "Szklany klosz" obrosła już pewną legendą, co najczęściej działa na mnie deprymująco, dlatego zwykle takie książki długo czekają w kolejce. Do lektury zmotywowało mnie wyzwanie z GR na rok 2020. Pisanie tej opinii jest dla mnie trudne, bo dotyka to moich osobistych, bardzo niedawnych doświadczeń. Napiszę tylko tyle – doskonale rozumiałam to, co czuła Esther. Znam tę beznadziejność sączącą się w żyły, znam bezsenne noce spędzone na rozmyślaniach o najgorszych rzeczach. Ta książka mogłaby być o mnie. Niesamowite przeżycie.

× 24 | Komentarze (2) | link |
@Antoniowka
2021-03-07
8 /10
Przeczytane

„Dla człowieka siedzącego pod szklanym kloszem, znieczulonego na wszystko, zatrzymanego w rozwoju jak embrion w spirytusie całe życie jest jednym wielkim złym snem”*.

Może dzisiaj książka Sylvii Plath nie budzi już tak dużych emocji, ale wyobrażam sobie, że gdy została wydana, musiała wywołać spore kontrowersje. Autorka opisuje narastającą depresję bohaterki, która nie wie co zrobić ze swoim życiem, przeraża ją przyszłość. We mnie natomiast budzą strach metody stosowane w latach 60. w psychiatrii, porusza historia bohaterki, ciekawi otwarte zakończenie.

* S. Plath, Szklany klosz, Marginesy, Warszawa 2019, s. 329.

× 8 | link |
@frodzia
2010-04-30
10 /10

jedna z moich ulubionych książek, czytałam ją już chyba z 6 razy. książkę czyta się szybko, każda strona wnosi coś nowego i ciekawego. i muszę przyznać, że za każdym razem kiedy ją czytam, czuje się, jakbym czytała ją po raz pierwszy. polecam również wiersze tej pisarki.

× 3 | link |
@Malpa
2019-11-12
8 /10
Przeczytane

Literatura kultowa jest też dla ludzi, uznałam że przeczytam i będę zadzierac potem nosa że taka jestem wysublimowana i w ogóle.
Książka jest dobra, szczególnie podobała mi się tu autoironia Esther, dziewczyna czyni ciekawe spostrzeżenia na temat otaczającego ją świata, własnej choroby, sporo dowiemy się o Ameryce lat pięćdziesiątych. Wszystko napisane lekkim i zrozumiałym językiem. Jednakowoż książka ta nie wytrzymała próby czasu moim skromnym zdaniem i dziś czyta się ją troszkę z przymrużeniem oka. Wtedy pewnie była szokująca skoro do zszokowania społeczeństwa wystarczało że kobieta nie chce mieć męża ani dzieci, teraz spojrzymy na ten aspekt raczej jak na kuriozum. Podobnie jak na perypetie Esther związane z utratą dziewictwa - są one zabawne ale tak jak seria Żandarmow z de Funesem.
Zakończenie właściwie nie jest dolujace i pozbawione nadziei, choroba psychiczna Esther pomimo że w pewnym momencie doprowadza ją do próby samobójczej jest przedstawiona dość lajtowo powiedziałabym. Nasuwa mi się tu natychmiast skojarzenie z Wstretem Polańskiego, gdzie młodziutka Denevue daje z siebie wszystko, gdzie staczanie się w otchłań szaleństwa jest straszne, wyczerpujące, jest jak wiwisekcja. Film powstał mniej więcej w tym samym czasie jednak ma o wiele więcej do zaoferowania. Dlatego książka Plath jest według mnie raczej zjawiskiem socjologicznym niż arcydziełem. Dziś postrzega się ją zupełnie inaczej niż wtedy. Sądzę również że gdyby krótko po wydaniu Klosza Pla...

× 2 | link |
@mikakeMonika
2019-11-21
7 /10
Przeczytane

Zaczynając ją czytać - przysnęłam. Myślałam, że cała będzie taka. Nie była.
Jak już się wyspałam, to poszła mi błyskawicznie :)
Pięknie naiwne to były czasy w porównaniu do dzisiejszych. Wystarczyło umieć stukać na maszynie do pisania i przyszłość stała otworem. Przed głupią kobietą oczywiście. Poważny problem został opisany w sposób dość zabawny. Podobał mi się cięty język Esther. Niesamowite jest to, że autorka opisała w zasadzie swoją chorobę. Nie wiem, czy ktoś o zdrowych zmysłach byłby w stanie oddać tak dobrze pokazany klimat powieści, czy dałby radę w taki właśnie sposób opisać zdarzenia i historie, które dane było przeżyć głównej bohaterce.
Podobała mi się.

× 2 | link |
M_
2011-03-09
8 /10

Jestem odrobinę zawiedziony, spodziewałem się czegoś mniej dosłownego. Metafory, zbeletryzowanej poezji. Jednak książka i historia w niej zawarta jest ciekawa, chociaż zagadnienie choroby psychicznej mogłoby być bardziej zgłębione przez Sylvie. Jednak jest to poniekąd klasyka, warta czasu.

× 2 | link |
@calamitas
2011-08-28
10 /10
Przeczytane

Poruszyła mnie ta książka. Bohaterka, mimo swej choroby, wydaje się w zasadzie, przez większość czasu, taka normalna... Może nadwrażliwa, trochę neurotyczna, ale normalna. A może powinnam się niepokoić, że wiele przemyśleń i spostrzeżeń Sylwii Plath jest mi tak bliskich?

× 2 | link |
@Jenny_89
2009-12-09
10 /10
Przeczytane

"Dla człowieka siedzącego pod szklanym kloszem, znieczulonego na wszystko, zatrzymanego w rozwoju jak embrion w spirytusie, całe życie jest jednym wielkim, złym snem." cytat z książki

× 2 | link |
@tutli
2008-07-30
8 /10
Plath

przejmująca... szczególnie, biorąc pod uwagę, że jest oparta na zdarzeniach z życia autorki; świetna dla miłośników "schizofrenicznej" literatury

× 2 | link |
@piwonia
2009-09-11
10 /10
Choroba duszy lub ciała

Interesująca czasami przerażająca książka tym bardziej, że jest oparta na faktach z życia autorki, która w konsekwencji popełniła samobójstwo

× 2 | link |
@zosogirl
2011-01-26
Przeczytane

Jakkolwiek kontrowersyjna jest postać Sylvii Plath, tak ta książka uplasowała się na pozycji jednej z moich ulubionych. Na poetkę trafiłam poprzez artykuł jej poświęcony, nie trzeba było mnie namawiać na sięgnięcie po cokolwiek spod jej pióra. Lubię życiorysy kobiet, a już na pewno takich jak Sylvia. Najpierw wiersze, teraz Szklany klosz. Niesamowita książka, choć zaczęłam odkrywać jej piękno po pewnym czasie (początek nie był dla mnie zbyt porywający). Przede wszystkim urzekło mnie sposób w jaki autorka widzi świat, trafność metafor i porównań...Naprawdę niezwykłe. Obecnie poluję na listy i dzienniki tejże pani. Polecam też wszystkim film "Sylvia" z Gwyneth Paltrow i Danielem Craig'iem!

× 1 | link |
@Theodozy
2013-01-22

Nie wiem czy to taki moment mojego zycia, cy jestem odrobine przewrazliwiona ale w pewnym momencie musialam odlowyc te ksiazke na bok i odetchnac. Nie zgodze sie z opiniami, ze kwestia choroby psychicznej nie jest tu zaglebiona. Alez jest. Czuc to w kazdym paragrafie. Czuc ogrom cierpienia "Zly sen! Pamietalam kazda jego chwile. Pamietalam zwloki w prosektorium i Doreen i historie z drzewem figowym i bryla Osoby przykryte szklanym kloszem sa blisko nas a jednoczesnie daleko. Wyjatkowy

× 1 | link |
RE
2010-04-13

"wyobrażam obie twarz matki- blady księżyc ze zbolałym wyrazem twarzy-dokładnie taki jaki pamiętam z jej ostatniej wizyty w dniu moich 20-tych urodzin -córka zamknięta w zakładzie dla psychicznie chorych..." uwielbiam te książkę, uwielbiam te pisarkę.. czesc ksiazki znam nawet na pamiec:)

× 1 | link |
@WehikulCzasu
2013-09-17
5 /10
Przeczytane

A mnie nieco rozczarowała... Kilkukrotnie miałam ochotę odłożyć tę książkę, ale jakoś udało mi się dobrnąć do połowy i później było już lepiej. Mimo wszystko nie żałuję, że ją przeczytałam, ale pozostaje duży niedosyt.

× 1 | link |
@boopoland
2008-05-26
8 /10

calkiem niezle sie to czytalo. chociaz koncowka zostawila dla mnie pewien niedosyt. mimo wszystko polecam.

× 1 | link |
Zaloguj się aby zobaczyć więcej

Cytaty z książki

“Pomyślałam, że najcudowniejszą rzeczą na świecie jest cień. Miliony ruchomych kształtów i zaułków cienia. Cień w szufladach biurek, w szafach i walizkach, pod domami, pod drzewami i kamieniami...”
× 1
#
“Dla człowieka siedzącego pod szklanym kloszem, znieczulonego na wszystko, zatrzymanego w rozwoju jak embrion w spirytusie, całe życie jest jednym wielkim złym snem.”
× 1
#
“. posiadanie męża i dzieci równa się przepierce mózgu - człowieka staje się czymś w rodzaju głupiego niewolnika w małym totalitarnym państewku.”
× 1
#
“Wspólne rzyganie, jak mało co, robi z ludzi wspólnych przyjaciół”
× 1
#
“Jak człowiek zacznie tylko o czymś marzyć, to nieuchronnie doznaje rozczarowania”
× 1
#
Dodaj cytat
O nas Kontakt Pomoc
Polityka prywatności Regulamin
© 2022 nakanapie.pl