Szklany klosz

Szklany klosz
4.5
Ocena 4.5 na 5 możliwych
Na podstawie 52 ocen kanapowiczów
Jedna z kultowych i najczęściej cenzurowanych książek XX w., żelazna pozycja ...
Jedna z kultowych i najczęściej cenzurowanych książek XX w., żelazna pozycja literatury feministycznej, niezaprzeczalny evergreen dla kolejnych generacji wchodzących dorosłość. Szklany klosz jest uważany przez czytelników na całym świecie za ostatni akord w tragicznej biografii Sylvii Plath ? mie...
Pełny opis
Data wydania: 2010
ISBN: 9788308044353
Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie

Recenzje

Szklany klosz
Nie będzie to zwykła recenzja - bo pewnie już nie jedną czytaliście - bardziej chcę zwrócić uwagę na rzeczy, które szczególnie utkwiły mi w świadomości. Czytając, bardzo zapadł mi w pamięci fakt, że autorka powieści po jej publikacji popełniła samobójstwo. Zaczęłam dokładniej zagłębiać się w jej ...
Szklany klosz
Sylvia Plath to właściwie pozycja obowiązkowa na liście każdego czytelnika. Będąc chorą psychicznie, zbudowała wokół siebie atmosferę pewnej irracjonalności czy tajemniczości. "Szklany klosz" niewątpliwie nosi znamiona autobiograficzne. Główna bohaterka zawiera więc jakąś część samej autorki. Est...
Napisz swoją opinię

Opinie

@Karalajn
@Karalajn 2014-06-09
Przeczytane (2014-06-09)
Nie będzie to zwykła recenzja - bo pewnie już nie jedną czytaliście - bardziej chcę zwrócić uwagę na rzeczy, które szczególnie utkwiły mi w świadomości. Czytając, bardzo zapadł mi w pamięci fakt, że autorka powieści po jej publikacji popełniła samobójstwo. Zaczęłam dokładniej zagłębiać się w jej biografię i doczytałam, że chorowała na zaburzenie afektywne dwubiegunowe, czyli jednym słowem chorobę psychiczną. I teraz pytanie - jakie są przyczyny zaburzeń psychicznych? Pod koniec XIX w. zaczęto się doszukiwać biologicznego podłoża chorób, doszła do tego również genetyka oraz podejście psychologiczne, według którego przyczyną zaburzeń psychicznych mogą być różnorodne wpływy środowiska – od wczesnodziecięcych doświadczeń aż do nieprawidłowego rozwiązywania problemów zaistniałych w okresie dojrzewania i dorosłości. I tu chciałam zaznaczyć na co zwróciłam uwagę w książce: Esther kilka razy wspomina o tym jak lekarze pytali jej matkę o ich stosunki i relacje. Ta sama sytuacja pojawiła się u jednej z pacjentek. Trzeba więc pamiętać, że choroba psychiczna ma nie tylko podłoże genetyczne (nieprawidłowości w procesie rozwoju mózgu w okresie płodowym, urazy okołoporodowe, schorzenia mózgu w okresie dorastania i dorosłości, różnego rodzaju uszkodzenia spowodowane przez toksyczne działanie narkotyków, alkoholu, nadużywanie leków, pewne choroby somatyczne – endokrynologiczne, guzy mózgu), ale również psychologiczne (głównie relacje z matką, pewne systemy wychowawcze stwarzające niekorzystne warunki do samodzielnego podejmowania trudnych i kompetentnych decyzji, narażanie dziecka na skrajnie trudne sytuacje fizyczne i psychologiczne, brak we wczesnym dzieciństwie osoby zapewniającej bezpieczeństwo i miłość). W "Szklanym kloszu" przeczytamy również o tym jak Esther bardzo brakowało ojca – gdyż zmarł gdy była ona małym dzieckiem. Pojawia się ogromny żal do matki o to, że nie pozwoliła im uczestniczyć w pogrzebie. Dla matki ona i jej rodzeństwo byli wtedy zbyt małymi dziećmi. Jak to opisywała bohaterka – w związku, iż ojciec zmarł w szpitalu – jego śmierć wydawała jej się zjawiskiem nie do końca realnym. Dopiero po paru latach będąc przy grobie ojca – szlochała – pisząc jednocześnie, że nawet matka wcześniej nie pozwoliła sobie na żałobę. Szklany klosz zniekształcał obraz postrzegania Esther. To co wydawało jej się normalne (wyrzucanie zwiędłych kwiatów, mimo, że takimi wcale nie były) tak naprawdę nie było. Wielokrotnie jednak widać, że mimo swojej choroby – dostrzega rzeczy, na które zdrowy człowiek pewnie nie zwróciłby nigdy uwagi (wyczulone postrzeganie szczegółów). Potrafiła na swój sposób analitycznie patrzeć na świat i na wszystkie możliwe opcje wyboru sposobu samobójstwa. Czasami odnosiłam wrażenie, że w tej całej chorobie – potrafiła niejednokrotnie przechytrzyć wszystkich logiką swojego myślenia (myśli o próbach samobójczych). Kolejna rzecz, która rzuciła mi się w oczy to KŁAMSTWO. Okłamywała lekarzy, matkę, np. z sytuacją wyjścia ze szpitala, tylko po to, aby znaleść się jak najdalej od miejsca w którym jej pilnują (Esther cały czas – nie zapomnijmy – w swojej głowie snuła plany, wszystkie zachowania miały swój cel). Chciała obarczyć matkę winą, aby wyzwolić w niej wyrzuty sumienia: “– Muszę się stąd wydostać – szepnęłam z naciskiem. – Wtedy od razu wyzdrowieję. Ty mnie tu wpakowałaś, ty musisz mnie stąd wyciągnąć. Postanowiłam najpierw przekonać matkę, żeby zabrała mnie ze szpitala. Potem wykorzystam jej poczucie winy, tak jak ten obłąkany chłopiec w sztuce, i na pewno przekonam ją, że sama wiem najlepiej, czego mi trzeba. Ku mojemu zdumieniu matka się zgodziła. – Dobrze – powiedziała. – Postaram się wydostać cię stąd... chociażby po to, żeby cię umieścić w lepszym szpitalu. Zrobię wszystko, co w mojej mocy – położyła mi rękę na kolanie – ale przyrzeknij mi, że ty też się postarasz.” Książka piękna, choć czytając ją trochę przerażał mnie fakt patrzenia na świat oczyma Esther i jej plany związane z samobójstwem oraz zimną kalkulacją. http://karalajn.blogspot.com/2014/03/szklany-klosz_23.html
@zosogirl
@zosogirl 2011-01-26
Przeczytane (2011-01-01)
Jakkolwiek kontrowersyjna jest postać Sylvii Plath, tak ta książka uplasowała się na pozycji jednej z moich ulubionych. Na poetkę trafiłam poprzez artykuł jej poświęcony, nie trzeba było mnie namawiać na sięgnięcie po cokolwiek spod jej pióra. Lubię życiorysy kobiet, a już na pewno takich jak Sylvia. Najpierw wiersze, teraz Szklany klosz. Niesamowita książka, choć zaczęłam odkrywać jej piękno po pewnym czasie (początek nie był dla mnie zbyt porywający). Przede wszystkim urzekło mnie sposób w jaki autorka widzi świat, trafność metafor i porównań...Naprawdę niezwykłe. Obecnie poluję na listy i dzienniki tejże pani. Polecam też wszystkim film "Sylvia" z Gwyneth Paltrow i Danielem Craig'iem!
@Theodozy
@Theodozy 2013-01-22
Nie wiem czy to taki moment mojego zycia, cy jestem odrobine przewrazliwiona ale w pewnym momencie musialam odlowyc te ksiazke na bok i odetchnac. Nie zgodze sie z opiniami, ze kwestia choroby psychicznej nie jest tu zaglebiona. Alez jest. Czuc to w kazdym paragrafie. Czuc ogrom cierpienia "Zly sen! Pamietalam kazda jego chwile. Pamietalam zwloki w prosektorium i Doreen i historie z drzewem figowym i bryla Osoby przykryte szklanym kloszem sa blisko nas a jednoczesnie daleko. Wyjatkowy
M_
@m_depa 2011-03-09
Jestem odrobinę zawiedziony, spodziewałem się czegoś mniej dosłownego. Metafory, zbeletryzowanej poezji. Jednak książka i historia w niej zawarta jest ciekawa, chociaż zagadnienie choroby psychicznej mogłoby być bardziej zgłębione przez Sylvie. Jednak jest to poniekąd klasyka, warta czasu.
RE
@recytatorka 2010-04-13
"wyobrażam obie twarz matki- blady księżyc ze zbolałym wyrazem twarzy-dokładnie taki jaki pamiętam z jej ostatniej wizyty w dniu moich 20-tych urodzin -córka zamknięta w zakładzie dla psychicznie chorych..." uwielbiam te książkę, uwielbiam te pisarkę.. czesc ksiazki znam nawet na pamiec:)
@calamitas
@calamitas 2011-08-28
Przeczytane (2011-08-28)
Poruszyła mnie ta książka. Bohaterka, mimo swej choroby, wydaje się w zasadzie, przez większość czasu, taka normalna... Może nadwrażliwa, trochę neurotyczna, ale normalna. A może powinnam się niepokoić, że wiele przemyśleń i spostrzeżeń Sylwii Plath jest mi tak bliskich?
@frodzia
@frodzia 2010-04-30
jedna z moich ulubionych książek, czytałam ją już chyba z 6 razy. książkę czyta się szybko, każda strona wnosi coś nowego i ciekawego. i muszę przyznać, że za każdym razem kiedy ją czytam, czuje się, jakbym czytała ją po raz pierwszy. polecam również wiersze tej pisarki.
@WehikulCzasu
@WehikulCzasu 2013-09-17
Przeczytane (2013-01-01)
A mnie nieco rozczarowała... Kilkukrotnie miałam ochotę odłożyć tę książkę, ale jakoś udało mi się dobrnąć do połowy i później było już lepiej. Mimo wszystko nie żałuję, że ją przeczytałam, ale pozostaje duży niedosyt.
@Jenny_89
@Jenny_89 2009-12-09
Przeczytane (2009-01-01)
"Dla człowieka siedzącego pod szklanym kloszem, znieczulonego na wszystko, zatrzymanego w rozwoju jak embrion w spirytusie, całe życie jest jednym wielkim, złym snem." cytat z książki
@tutli
@tutli 2008-07-30
przejmująca... szczególnie, biorąc pod uwagę, że jest oparta na zdarzeniach z życia autorki; świetna dla miłośników "schizofrenicznej" literatury
Autorzy
Sylvia Plath
Sylvia Plath (ur. 27 października 1932, zm.11 lutego 1963 w Londynie) - amerykańska poetka, pisarka i eseistka, zaliczana do grona tzw. "poetów wyklętych". Współcześnie znana m.in. dzięki na poły a...
Inne książki:
Książka Listy do domu
Książka Poezje wybrane
Książka Godziny nad ranem
Książka Upiorny Jaś i biblia snów
Książka Liryki najpiękniejsze
Współtworzący tą stronę
puchar @incognito @incognito pierwsza opinia