Wichrowe Wzgórza

autor: Emily Brontë
Wichrowe Wzgórza
4.52
Ocena 4.52 na 5 możliwych
Na podstawie 161 ocen kanapowiczów
Jak tu nie dziwić się wiktoriańskim krytykom, którzy uważali wspaniałą powieś...
Jak tu nie dziwić się wiktoriańskim krytykom, którzy uważali wspaniałą powieść Emily Brontë za ekscentryczną, a nawet brutalną. Nigdy jeszcze (i chyba nigdy później) taka opowieść o wszechpotężnym, niszczącym uczuciu i zgubnej namiętności nie wyszła spod pióra żadnej kobiety. To dzieło wyobraźni ...
Pełny opis
Data wydania:
ISBN: 9788373377868
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka

Recenzje

Kiedy miłość graniczy z szaleństwem - "Wichrowe Wzgórza"
Szczerze podzwiam Emily Brontë za tę powieść. Autorka to jedna z trzech uzdolnionych sióstr Brontë, które pisały pod meskimi pseudonimami. Emily tworzyła jako Ellis Bell i pod tym właśnie pseudonimem stworzyła swoją jedyną powieść - "Wichrowe Wzgórza". Jej debiut jednak troche przycmiły "Dziwne L...
Miłość, która zabija
"Ja nie złamałem ci serca, to ty je sobie złamałaś, a czyniąc to, złamałaś i moje" Kim jest Emily Brontë? To niezwykła kobieta, spod której palców wypłynął najpiękniejszy romans wszechczasów, dzieło, które poruszało pokolenie za pokoleniem, którego słowa zamazywały się pod wpływem spadających łez...
Napisz swoją opinię

Opinie

@enedtil
@enedtil 2010-11-17
Przeczytane (2010-10-28)
Chyba każdy z nas słyszał o "Wichrowych Wzgórzach" - jedynej powieści jaką napisała angielska pisarka Emily Brontë . Książka, której fabuła rozgrywa się w czasach wiktoriańskich, to doprawdy niezwykła historia, pełna pasji i przepełniona tyloma różnymi emocjami i uczuciami. Rzeczywistość i sen, miłość i nienawiść przeplatają się na jej kartach, tworząc niezwykły i mroczny klimat powieści. Jeszcze żadna książka nie wzbudziła we mnie tak mieszanych odczuć. Z jednej strony bohaterowie, którzy nawet w małym stopniu nie wzbudzili mojej sympatii, a wręcz niechęć i złość na ich postępowanie. Z drugiej stornu fascynacja tą niezwykłą i tragiczną historią, która sprawiła, że przewracałam kolejne strony z prawdziwą ciekawością. Bez wątpienia jest to klasyka literatury, którą naprawdę warto i powinno się przeczytać .
@FreeSoul
@FreeSoul 2011-03-18
Przeczytane (2011-03-18)
Trochę trwało zanim po nią sięgnęłam, ale przyznam się, że nie żałuję. Z samą treścią historii byłam już dawno zapoznana poprzez różne jej adaptacje - lecz pomimo tego faktu lektura i tak zdołała jakoś mną wstrząsnąć. Moja ogólna refleksja po przeczytaniu (chyba dość banalna): mroczne bywają ludzkie umysły, szczególnie osób, których serca są rządzone przez równie mroczne namiętności. Choć z drugiej strony jak nie zwariować w tak zamkniętym świecie, gdzie całe życie ogranicza się do wędrówek między dwoma posiadłościami?
@zDEPPtana
@zDEPPtana 2009-06-15
Przeczytane (2009-06-15)
Sama nie wiem jak ją skomentować...Mroczna. Zdecydowanie bardzo dobra i warta przeczytania. Czyta się z zapartym tchem, ze zdenerwowaniem co będzie dalej i jak się skończy historia poszczególnych bohaterów. Jedni wzbudzają sympatię, inni współczucie, a jeszcze inni wręcz odpychają. Np główny bohater przyprawia mnie o dreszcze, a nawet się go boję. Co jest oczywiście irracjonalne :DGorąco polecam :)
@Maynard
@Maynard 2010-03-26
Przeczytane (2008-08-20)
Naprawdę dobry i soczysty kawał literatury. Zmuszony przeczytać ją podczas studiów odkryłem niespodziewanie iż powieść jest zaskakująca, mroczna, alegoryczna i zdecydowanie kanoniczna. Heathcliff jest zdecydowanie postacią zapadającą w pamięć (filmowa wersja daje prawdziwe pole do popisu Ralfowi Finnes'owi), a fatum wiszące nad głowami wszystkich bohaterów godne jest tragedii antycznej. KLASYK!
@glorie
@glorie 2011-02-14
Przeczytane (2011-02-14)
nie widzę tu miłości za grosz, nie rozumiem kwalifikowania tej książki jako romans - i przyznam szczerze, że przeraża mnie uwielbienie kobiet do postaci Heathcliffa - toż to potwór jest, nie człowiek, ja rozumiem że dziewczyny uwielbiają niegrzecznych chłopców, ale... to nie jest niegrzeczny chłopiec tylko dorosły psychopata. książka robi wrażenie, ale spodziewałam się czegoś zupełnie innego.
@suavemente
@suavemente 2009-12-13
Przeczytane (2009-06-04)
Na początku nie mogłam zrozumieć, dlaczego tak wielu ludzi tak bardzo ubóstwia tę książkę. Teraz, kiedy upłynęło dość sporo czasu od jej przeczytania, nareszcie to rozumiem. Książka zapada w pamięć, odbija się w czytelniku jej klimat i historia. Zostawia po sobie subtelny, ale charakterystyczny ślad. Bohaterowie zostaną ze mną już zawsze. Bo to nie jest książka tylko o miłości.
@Mahi
@Mahi 2010-12-17
Przeczytane (2007-07-28)
Przeczytałam w maju. I poczułam się trochę rozczarowana. No bo niby TYM się wszyscy tak zachwycali? Według mnie - ni to ziąbi, ni grzeje. A jednak wiecie co? Ta książka siedzi w człowieku. Włazi, zagnieżdża się i zostaje. Hm. Dziwne. I im więcej czasu mija odkąd widziałam ją na oczy ostatni raz, tym większą mam ochotę sięgnąć po nią znowu.
@zosogirl
@zosogirl 2011-01-12
Ja wiem, że to klasyka i że przeczytać należy, ale jakoś nie jestem w stanie przez nią przebrnąć. Wcale nie dlatego, że wydaje się być nieciekawa, wręcz przeciwnie, zaintrygowała mnie, chyba muszę na trochę odpocząć. Książka ląduje w poczekalni, zapewne kiedyś sięgnę i porządnie się w niej zagłębię.
@Muffonka
@Muffonka 2010-08-27
Przeczytane (2010-08-27)
Poświęciłam na przeczytanie tej książki 3 wieczory i uważam, że opłacało się. Gorąco polecam. Podoba mi się klimat książki, postacie i ich osobowości, a przede wszystkim to, że wręcz kocham angielską, a w szczególności wiktoriańską literaturę. Dla wszystkich miłośników takich klimatów polecam!
@incopatible
@incopatible 2009-06-21
Przeczytane (2009-06-21)
Przeczytałam dwukrotnie i muszę przyznać, że spodobała mi się ogromnie. Miłość taka... hm... tragiczna. Postacie na prawdę z okropnymi charakterami, chociaż nie wszystkie. Miłość ślicznie przedstawiona, ale nie przesłodzona romantyzmami. Polecam i na pewno do niej wrócę. ;)
Współtworzący tą stronę
puchar
MA
@madamea pierwsza opinia