Recenzja książki Bardzo długie popołudnie

Kraina ze snu

Autor: @gala26 ·3 minuty
2021-06-09 1 komentarz 17 Polubień

Imitacja szczęścia. Tyle że imitacja to tylko podróbka. Coś nieprawdziwego”.

„Bardzo długie popołudnie”, to kryminał na przyzwoitym poziomie, który ma wiele do zaoferowania. Rewelacyjnie odtworzone realia czasu i miejsca. Przytłaczający upał lata i równie przytłaczające poczucie życia w tamtych czasach, kiedy władza mężczyzny była nieograniczona, a kobieta uwięziona w roli gospodyni domowej, niczym w złotej klatce. Jeszcze bardziej dramatyczna była sytuacja osób czarnoskórych. Zepchniętych na margines społeczeństwa, gnieżdżących się w dzielnicach biedy, próbujących normalnie żyć, na tyle ile pozwalali im biali, którym służyli za marną zapłatę. Świetnie pokazana era późnych lat pięćdziesiątych. Powieść, która daje sporo wiedzy na temat systematycznej dyskryminacji, która w tamtych czasach była bardzo rażąca. Wszechobecny rasizm, seksizm i mizoginizm.

Pewnego dnia w idealnym Sunnylakes ze swojego domu w tajemniczych okolicznościach znika Joyce Haney, perfekcyjna pani domu, matka dwójki dzieci. Jedynym śladem, który pozostał, są, plami krwi w kuchni. Czarnoskóra pomoc domowa Ruby Wright, która to odkrywa, dla policji jest jedyną i oczywistą winną, natychmiast zostaje aresztowana. Natomiast detektyw Mick Blanke przydzielony do tej sprawy, nie jest tak bardzo przekonany o jej winie, postanawia uwolnić dziewczynę i namówić ją do współpracy, zdając sobie sprawę, że może mu ona dostarczyć więcej tropów niż jakakolwiek inna osoba.

Czarnoskóra Ruby nie jest wiarygodnym świadkiem, o ile w ogóle może nim być. Jest tylko sprzątaczką brudów białych i nikt nie traktuje jej poważnie. Jawnie okazują jej niechęć, a do domu wpuszczają tylko z musu. Traktowana jak powietrze Ruby może przyjrzeć się niektórym aspektom sprawy, nie wzbudzając podejrzeń. Sunnylakes wygląda na cudowne miejsce do życia, z pięknymi domami i wypielęgnowanymi trawnikami. Niestety to tylko pozory, bo w rzeczywistości prawda jest zupełnie inna. Ten idealny świat, to tylko iluzja. Cała okolica od początku wydaje się dziwna, podobnie jak miejsce zbrodni i zachowanie niektórych postaci.

Napięcie i intryga nasilają się niczym upał w LA. Inga Vesper wykorzystuje wiele perspektyw narracyjnych, dzięki czemu czytelnik uzyskuje różne punkty widzenia i wkrótce odkrywa, że każdy bohater ma pragnienia, nadzieje i marzenia, a także swoje tajemnice.
Pod spodem historii pokazanej z różnych perspektyw, kryje się obrazowy i niepokojący opis kwestii rasowych, roli kobiet i ówczesnych oczekiwań społeczeństwa.


Bardzo długie popołudnie doskonale łączy elementy psychologicznego thrillera z klasycznym policyjnym kryminałem, ale to postacie napędzają fabułę. Zwłaszcza Ruby i Mike, są oni genialnym narzędziem do zaprezentowania różnych punktów widzenia tamtych czasów.

Ruby niezwykle dobra i uczciwa osoba. Silna, mądra i zdeterminowana, bardzo chce pomóc w poszukiwaniu Joyce, która jako jedyna widziała w niej człowieka. Empatia, frustracja i hart ducha, oraz determinacja Ruby sprawiają, że czytelnik z zapartym tchem śledzi jej poczynania i z niecierpliwością oczekuje na finał. Sympatię zyskuje także Mick i jego cudownie radykalne podejście, jak na tamte czasy, zarówno do kobiet, jak i osób kolorowych oraz jego wzrastający szacunek do Ruby.

Bardzo długie popołudnie , jest to powieść o wielu sprawach. Ocenianiu innych, pomaganiu bliźnim, podziałach rasowych i wiele więcej. Autorka zagłębia się także w historyczną stronę epoki, przedstawiając takie tematy, jak wspomniany wcześniej seksizm i rasizm, a także społeczne postrzeganie ról kobiet, praw obywatelskich, przemocy domowej i zdrowia psychicznego. Powieść, która jest jednocześnie intrygującą i wciągającą historią kryminalną, którą czyta się z ogromnym zainteresowaniem, jak i oszałamiającą wizją roli kobiet na całym świecie, która jest pomniejszana, wyciszana, a ostatecznie niedoceniana.
Ta klimatyczna, debiutancka powieść jest zarówno doskonałym kryminałem, jak i oszałamiającym portretem surowych postaw społecznych lat pięćdziesiątych, w odniesieniu zarówno do płci, jak i rasy
Zakończenie wydawało się trochę zbyt ładne i przewidywalne, ale mimo wszystko satysfakcjonujące. Urzekająca, głęboko nastrojowa powieść przedstawiająca iluzję amerykańskiego snu. Rzeczywistość tamtych czasów jest przedstawiona przez Ingę Vesper z ostrą jak brzytwa precyzją, nadając całej historii prowokujący do myślenia ton, który pozostaje z czytelnikiem na długo po przewróceniu ostatniej strony.
„Mieszkańcy Sunnylakes żyją jak w krainie ze snu. Pilnują, żeby nikt nie przebił ich bańki, ale to tylko…pozory”.


Książkę przeczytałam dzięki portalowi Lubimyczytac.pl i uprzejmości Wydawnictwa Słowne.



Moja ocena:

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
Bardzo długie popołudnie
Bardzo długie popołudnie
Inga Vesper
7.2/10
Znakomity kryminał o tym, jak American dream zamienia się w koszmar. Jest lato 1959 roku, kalifornijskie słońce wypala wypielęgnowane trawniki przed domami w Sunnylakes. Pewnego bardzo długiego po...
Komentarze
@Betsy59
@Betsy59 · ponad rok temu
Mam już na czytniku. Na urlopie przeczytam :)
× 1
@gala26
@gala26 · ponad rok temu
Cieszę się. Kalifornijski upał będzie wspaniałym tłem. :)
× 1
Bardzo długie popołudnie
Bardzo długie popołudnie
Inga Vesper
7.2/10
Znakomity kryminał o tym, jak American dream zamienia się w koszmar. Jest lato 1959 roku, kalifornijskie słońce wypala wypielęgnowane trawniki przed domami w Sunnylakes. Pewnego bardzo długiego po...

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki

Zobacz inne recenzje

Inga Vesper i jej debiut autorski zaskoczyły mnie bardzo pozytywnie. Zazwyczaj czytam kryminały osadzone we współczesności, więc rok 1959 odrobinę mnie odstraszał, jednak niepotrzebnie. Była to cudow...

@werciajakubiak @werciajakubiak

Ameryka w latach pięćdziesiątych to niewątpliwie dość oryginalne osadzenie fabuły powieści, którą określiłabym mianem książki obyczajowej z zadatkami na całkiem dobry kryminał. Jeżeli dodamy do tego ...

@kobiecakawiarnia @kobiecakawiarnia

Pozostałe recenzje @gala26

Postrach
To nie był film

„Ach, chciałbym sobie postrzelać, wiesz, do dziewczyn na ulicy, w biały dzień, teraz. Nie do zwykłych dziewczyn, ale do tych najpiękniejszych, chciałbym patrzeć im w oc...

Recenzja książki Postrach
Caryca
Łzy innych ludzi to tylko woda

„Miłość. Kochać to znaczy znać także ciemne strony drugiej osoby i pragnąć ich. Ty jesteś moją planetą, a ja znam cię całego, nawet bez patrzenia przez teleskop na niebo...

Recenzja książki Caryca

Nowe recenzje

Mózg szczęśliwych ludzi. Jak pokonać lęki i czerpać radość z życia?
Mózg szczęśliwych ludzi, czyli trochę o stanach...
@Aleksandra_99:

Nigdy nie myślałam, że będę zaczytywać się w poradnikach. W ostatnim czasie, choć odrobinę sceptyczna zaczęłam po nie s...

Recenzja książki Mózg szczęśliwych ludzi. Jak pokonać lęki i czerpać radość z życia?
Pielęgniarka
Życie pisze najdziwniejsze scenariusze
@jorja:

Gdy trafiłam na książkę J. A. Corrigan nie przyciągnęła mnie ani okładka, ani sama Autorka, o której usłyszałam po raz ...

Recenzja książki Pielęgniarka
Głodnemu trup na myśli
Odchudzanie bywa zabójcze
@evelinajach...:

W Wykrotowicach, w ośrodku zwanym Dom Odchudzającej Sytości pojawiły się dwie „polskie Amerykanki”. Zuzanna i Idalia. K...

Recenzja książki Głodnemu trup na myśli
O nas Kontakt Pomoc
Polityka prywatności Regulamin
© 2022 nakanapie.pl