WYBÓR REDAKCJI

Recenzja książki Całopalenie

Ku chwili wytchnienia

Autor: @MichalL ·1 minuta
2022-02-25 1 komentarz 17 Polubień
Wszystko nie tak! Nie tak, jak zakładałem podchodząc do tej historii. Oczami wyobraźni widziałem to młode małżeństwo z kilkuletnim synkiem, które pragnie odetchnąć od zatłoczonego Brooklynu i decyduje się na wynajem wiekowej rezydencji. Lampki ostrzegawcze w mojej głowie szalały, oślepiały wręcz swym blaskiem krzycząc „teraz się zacznie”. W takiej atmosferze, strona po stronie, stąpałem pośród tekstu wsłuchując się w każdy, drobny dźwięk. Będą latać przedmioty – pomyślałem – niech tylko się położą do łóżek. Zaraz zgaśnie światło, zaraz będzie hałas, coś się roztrzaska.

Widziałem jej rozpromienioną twarz, wywołaną udaną transakcją, domem w którym będą mogli wspólnie odpocząć. Patrzyłem przez jego podejrzliwe spojrzenie, ale widząc jej radość, oddalaliśmy złe myśli, bo przecież, jak to w małżeństwie, zwykle to ona się bardziej ekscytuje. Mały David? Chłopak poznaje okolicę, jest tu przecież sporo miejsca do zabawy. Mówi, że ok. Nawet ciotka Elizabeth, przyznaje, że to magiczne miejsce. Wielki dom, mnóstwo zieleni, nic tylko odpoczywać.

Niepokój, to chyba najlepsze określenie emocji jakie towarzyszyły mi podczas tej lektury. Będąc w małżeństwie z dłuższym stażem, rozpoznaje się pewne sytuacje, sposób prowadzenia rozmowy, które zmierzają w złym kierunku. Drobne, a jednak wiele znaczące gesty, które często zwiastują nieuchronnie nachodzącą katastrofę i mogące doprowadzić do obłędu.

Robert Marasco zbudował opowieść grozy opartą na wzajemnych relacjach bohaterów. Oczywiście, ciągle jest tu okazjonalnie wynajęty dom, który w swych ścianach skrywa mroczną tajemnicę, mimo to, mam wrażenie jakby to właśnie rodzina Rolfe skradła całą uwagę. Ale przecież dom? Tak, dom. Ten zaś, staje się niczym teatralna scena, która podkreśla dziejące się w nim wydarzenia za pomocą ostrego światła, cienia i ledwo słyszalnego dźwięku.

„Całopalenie” to świetna historia. Niepozorna, a mimo to przerażająca. To opowieść o rodzinie ukazanej przez pryzmat trzech pokoleń. Małego Davida, który jako dziecko ufa rodzicom i niewiele jeszcze rozumie. Małżeństwo Bena i Marian, którzy próbują uciec od codziennego pędu i ciotka Elizabeth (przez swój wiek, mogłaby być babką), ustatkowana i trzeźwo patrząca na świat. To szeroki wachlarz wzajemnych relacji, przez co książka zostaje w głowie na bardzo długo.

Moja ocena:

Data przeczytania: 2022-02-25

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
Całopalenie
2 wydania
Całopalenie
Robert Marasco
7.4/10
Seria: Klasyka grozy
Ben i Marian Rolfe mają już serdecznie dość swojego ciasnego, dusznego mieszkania na Brooklynie, które podczas upalnego lata staje się nie do wytrzymania. Kiedy więc trafia im się okazja na wynajęcie ...
Komentarze
@Fredkowski
@Fredkowski · 4 miesiące temu
W stu procentach się z kolegą zgadzam. Znakomita recenzja.


× 3
@MichalL
@MichalL · 4 miesiące temu
Dzięki Kolego ;)
× 1
Całopalenie
2 wydania
Całopalenie
Robert Marasco
7.4/10
Seria: Klasyka grozy
Ben i Marian Rolfe mają już serdecznie dość swojego ciasnego, dusznego mieszkania na Brooklynie, które podczas upalnego lata staje się nie do wytrzymania. Kiedy więc trafia im się okazja na wynajęcie ...

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki

Zobacz inne recenzje

„Dom próbował się umościć w najgłębszych zakamarkach jestestwa Marian, przejmował nad nią kontrolę” Nawiedzone domy to chyba jeden z najbardziej popularnych motywów w popkulturze. Chyba nie zliczę, ...

@jasminowaksiazka @jasminowaksiazka

"Całopalenie" Roberta Marasco to ponoć jedna z najważniejszych powieści grozy wydana po raz pierwszy w 1973 roku. Czy zrobiła na mnie wrażenie? Ben i Marian Rolfe wynajmują okazałą posiadłość na lat...

@pola841 @pola841

Pozostałe recenzje @MichalL

Pacjent zero
Nie taki zombie straszny...

„Pacjent zero” to na tę chwilę, ostatni cykl w klimacie zombie jaki uchował się jeszcze na moich półkach i w sumie sięgnąłem po niego na zasadzie prowadzonych przeze mni...

Recenzja książki Pacjent zero
Moja przyjaciółka opętana
PWLN – „ponad wszystko, lecz nielesbijsko”

Zaintrygowała mnie okładka. Tak, po prostu i mimo, że wciąć słyszy się słowa typu „nie oceniaj książki po okładce”, na mnie to zawsze działa. Nieee, nie chodzi mi o osta...

Recenzja książki Moja przyjaciółka opętana

Nowe recenzje

Rodzina z naprzeciwka
Trzymający w napięciu thrillera
@justus228:

„Dom powinien być miejscem, gdzie czujemy się bezpiecznie. Naprawdę powinno tak być.” Katherine i Josh Weston wraz ...

Recenzja książki Rodzina z naprzeciwka
Fetor
Fetor zła
@kejsikej_czyta:

Na pewnym odludziu znajduje się klasztor sióstr. Klasztor otoczony wysokim murem, posiadający wieże mieszkalne i świąty...

Recenzja książki Fetor
Owoce zatrutego drzewa. Tom 1
Z rodziną najlepiej na zdjęciu?
@Mirka:

 „Nawet, jeśli nie da się zapomnieć, trzeba spróbować wybaczyć.” Z powieścią pani Agnieszki Janiszewskiej spotkała...

Recenzja książki Owoce zatrutego drzewa. Tom 1
O nas Kontakt Pomoc
Polityka prywatności Regulamin
© 2022 nakanapie.pl