Adam Mickiewicz

Adam Mickiewicz

Autor, zmarł w 1855 (żył 56 lat) 1785 czytelników
Obserwuj
7.8 /10
1052 oceny z 44 książek,
przez 576 kanapowiczów
Urodzony 24 grudnia 1798 roku w Polsce (Nowogródek)
Poeta, publicysta, wieszcz. Po ukończeniu szkoły powiatowej w Nowogródku studiował literaturę na Uniwersytecie Wileńskim, gdzie pobierał stypendium, zobowiązujące go do pracy nauczyciela. Był jednym z założycieli Towarzystwa Filomatów. W latach 1819-23 uczył historii, literatury i prawa w szkole powiatowej w Kownie. Pierwsze utwory Mickiewicza z czasów studenckich stanowiły kontynuację artystycznych i myślowych założeń oświecenia. Lata spędzone w Kownie były dla Mickiewicza okresem załamania psychicznego (rozczarowanie pracą w szkole, śmierć matki, ślub Maryli Wereszczakówny z hrabią Putkamerem), ale równocześnie okresem rozwoju talentu poetyckiego. W okresie młodzieńczym pisał utwory będące przeróbkami i przekładami z Woltera, np. powstały w 1817: Mieszko, książę Nowogródka (fragmenty wydano 1908 i 1925, całość 1948), pierwszy wydrukowany wiersz Zima miejska (Tygodnik Wileński 1818) wiersze o charakterze programowym, m.in.: Oda do młodości (powstała 1820 pt. Do młodości, krążyła w odpisach, pierwodruk 1827 w Polihymnii). Za manifest i początek romantyzmu polskiego uznano wydany 1822 tom 1 Poezji, zawierający głośne Ballady i romanse. 1823 ukazał się tom 2 Poezji, zawierający Grażynę oraz część II i IV Dziadów, a 1826 w Moskwie wyszły Sonety. Owocem podróży po Europie po opuszczeniu Rosji był tom 3 Poezji (1833). Powstanie listopadowe i jego upadek zainspirowało znane utwory, np. poemat Reduta Ordona. Opowiadanie adiutanta (1832, pierwodruk w Poezjach S. Garczyńskiego, Paryż 1833). W 1832 w Dreźnie powstała część III Dziadów (pierwodruk w tom 4 Poezji, Paryż 1832). Księgi narodu polskiego i pielgrzymstwa polskiego (1832) kreśliły wizję posłannictwa Polski w dziejach (mesjanizm polski) oraz zadania emigracji. Twórczość poetycką Mickiewicza kończy w zasadzie wielki poemat epicki (epopeja narodowa) Pan Tadeusz, czyli Ostatni zajazd na Litwie. Historia szlachecka z 1811 we dwunastu księgach wierszem (pisany z przerwami 1833-1834, wydany tom 1-12 w Paryżu 1834). Późniejsze wiersze, wśród nich tzw. liryki lozańskie, powstałe 1839-1840, nie zostały opublikowane za życia pisarza.

Książki (89)

Sortowanie:
Konrad Wallenrod
21 wydań
Konrad Wallenrod
Adam Mickiewicz
{}6.2/10
Średniowieczna Litwa jest zagrożona inwazją Krzyżaków, którzy dążą do jej zniewolenia i obrócenia Litwinów w niewolników. Tymczasem w samym zakonie wychowuje się przyszły mściciel, który doprowadzi na...
Dziady
55 wydań
Dziady
Adam Mickiewicz
{}6.8/10
Dziady są bez wątpienia największym arcydziełem romantyzmu polskiego. Osobiste przeżycia (nieszczęśliwa miłość do Maryli Wereszczakówny) i aktualne wydarzenia polityczne (śledztwo i aresztowania wśród...
Ballady i romanse
22 wydania
Ballady i romanse
Adam Mickiewicz
{}7.9/10
Pierwszy, opublikowany w 1822 roku tomik poetycki Adama Mickiewicza wyznacza początek romantyzmu - nowej literackiej epoki w Polsce. Zawierał jedynie czternaście utworów balladowych i romansów, ale ic...
Pan Tadeusz
81 wydań
Pan Tadeusz
Adam Mickiewicz
{}7.2/10
Pan Tadeusz jest najsłynniejszym dziełem Adama Mickiewicza. To spisana trzynastozgłoskowcem, zawarta w dwunastu księgach opowieść o szlachcie polskiej początku XIX wieku. Luksusowe wydanie w twardej,...

Obserwujący (9)

@Goszka
KG
@Sun.shine @FleurDeLys @Marie @rybka
AN
KA
@margoz

Komentarze

@ziolko
@ziolko · prawie 12 lat temu
jeden z moich ulubionych autorów..mistrz nad mistrze jak dla mniegeniusz jedyny w swoim rodzaju
{}

Serie i Cykle

Cytaty Adam Mickiewicz

Kochajmy się, ale tak - z osobna.
Myśl wielka zwykle usta do milczenia zmusza.
Nasz naród jak lawa, Z wierzchu zimna i twarda, sucha i plugawa; Lecz wewnętrznego ognia sto lat nie wyziębi, Plwajmy na tę skorupę i zstąpmy do głębi.
Adam Mickiewicz z książki Dziady
{}× 1 Link
Bo serce nie jest sługa, nie zna, co to pany,
I nie da się przemocą okuwać w kajdany.
Niech słowo kocham jeszcze raz z ust twycg usłyszę,
Niech je w sercu wyryję i w myśli zapiszę.
Jak łatwo może człowiek popsuć szczęście drugim
W jednej chwili, a życiem nie naprawi długim!
O nas Kontakt Pomoc Polityka prywatności Regulamin
© 2021 nakanapie.pl
Zrobione z {} na Pradze Południe