Witold Gombrowicz

Witold Gombrowicz

Autor 806 czytelników
8.3 412 ocen z 24 książek, przez 289 kanapowiczów
Witold Gombrowicz urodził się 4 sierpnia 1904 r. w Małoszycach pod Opatowem jako syn ziemianina i przemysłowca. Wywodził się ze starej rodziny szlacheckiej osiadłej do 1863 r. na Żmudzi, którą musiała opuścić po powstaniu styczniowym i zamieszkałej następnie w Kieleckiem. Miał siedem lat, kiedy przeniósł się z rodzicami do Warszawy. Tu ukończył gimnazjum św. Stanisława Kostki i studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim. Zarówno w szkole, jak i w czasie studiów nie udało mu się nawiązać trwalszych stosunków z rówieśnikami, nie mówiąc już o przyjaźni. Zawsze pozostawał na uboczu, nie włączał...
Obserwuj Popraw tę stronę

Książki

Książka Ferdydurke

Ferdydurke

Łukasz Grabal, Witold Gombrowicz
7.8/10
In this bitterly funny novel, the hero narrates the story of his absurd transformation from confident 30-year-old man into paranoid teenage boy. Awakening one morning in the grip of fear, he receive...
Książka Trans-Atlantyk

Trans-Atlantyk

Witold Gombrowicz
7.3/10
First published in Paris in 1953, [this novel] is based on the author's experience of being caught in Argentina at the outbreak of World War II. The narrator finds himself alone, without family and fr...
Książka Pornografia

Pornografia

Witold Gombrowicz
8.8/10
One of the indisputable totems of twentieth-century world literature, Witold Gombrowicz wrote Pornografia after leaving his native Poland for Argentina in 1939 and then watching from afar as the Germa...
Książka Kosmos

Kosmos

Witold Gombrowicz
8.7/10
Późne, dojrzałe dzieło wielkiego pisarza stanowi kwintesencję jego poglądów na życie i sztukę. Dowodem na uniwersalność i doniosłość przesłania powieści jest uhonorowanie jej międzynarodową nagrodą Pr...
Książka Dziennik 1953-1956

Dziennik 1953-1956

Witold Gombrowicz
8.9/10
Książka Iwona, księżniczka Burgunda ; Ślub

Iwona, księżniczka Burgunda ; Ślub

Witold Gombrowicz
9.1/10
"Lekcja literatury" to seria prezentująca najciekawsze teksty światowej i polskiej literatury z komentarzami wybitnych artystów, krytyków i filozofów dla ucznia, studenta, nauczyciela. Niniejsza część...
Książka Bakakaj i inne opowiadania

Bakakaj i inne opowiadania

Witold Gombrowicz
9/10
Pierwszy tom pism Bakakaj i inne opowiadania, ukazuje się w opracowaniu Zdzisława Łapińskiego. Na edycję niniejszą składają się nie tylko teksty literackie, artykuły, wspomnienia i wywiady Witolda Gom...
Książka Bakakaj

Bakakaj

Witold Gombrowicz
8.8/10
Książka Dramaty

Dramaty

Witold Gombrowicz
7.4/10
W niniejszym tomie znajdują się wszystkie sztuki Witolda Gombrowicza :Iwona, księżniczka BurgundaŚlubOperetka,a także nie dokończony dramat Historia, odnaleziony wśród pozostawionych przez Gombrowicza...
Książka Dziennik 1961-1969

Dziennik 1961-1969

Witold Gombrowicz
9.6/10

Cytaty

„ Ja nieco więcej niż inni zajmuję się sztuką. ”
z książki Ferdydurke
„ Począł się w nas głód rzeczywistości, powiał wiatr zwątpienia, on to zatargał naszą maskaradą. ”
z książki Dziennik 1953-1956
„ Czy potrzeba wam więcej jeszcze gadaniny w świecie chorym na dyskusję abyście pojęli, że gadanie nie jest żadnym pomostem do prawdy? ”
z książki Dziennik 1953-1956

Komentarze

@nieidentyczna
@nieidentyczna · ponad 5 lat temu
Gombrowicza uwielbiam za stosunek do życia i poczucie humoru.
serce

Obserwujący

MK
@Weronika_g @kreska @paulasanz
JA
@zuzankawes @BeinnTuiridh @fiend
AG
@nieidentyczna
SA
MA

Książki, recenzje, ogłoszenia, społeczność!

Znajdziesz tu wszystko, czego potrzebuje każdy wielbiciel książek. Załóż konto i korzystaj w pełni ze wszystkich możliwości serwisu.
Zarejestruj się

Biografia

Witold Gombrowicz urodził się 4 sierpnia 1904 r. w Małoszycach pod Opatowem jako syn ziemianina i przemysłowca. Wywodził się ze starej rodziny szlacheckiej osiadłej do 1863 r. na Żmudzi, którą musiała opuścić po powstaniu styczniowym i zamieszkałej następnie w Kieleckiem. Miał siedem lat, kiedy przeniósł się z rodzicami do Warszawy. Tu ukończył gimnazjum św. Stanisława Kostki i studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim. Zarówno w szkole, jak i w czasie studiów nie udało mu się nawiązać trwalszych stosunków z rówieśnikami, nie mówiąc już o przyjaźni. Zawsze pozostawał na uboczu, nie włączał się we wspólne zabawy i zajęcia. Zaraz po skończeniu studiów, jeszcze w tym samym 1927 r., wyjechał do Paryża, gdzie studiował filozofię i ekonomię. Po powrocie krótko pracował w sądownictwie warszawskim, po czym całkowicie poświęcił się literaturze. Debiutował zbiorem opowiadań zatytułowanych Pamiętnik z okresu dojrzewania (1933), następnie wydał powieść Ferdydurke, która przyniosła mu uznanie krytyki. Od 1934 r. współpracował z pismami codziennymi i literackimi (m.in. z „Kurierem Porannym”), zajmował się krytyką literacką, pisał felietony i recenzje. Gombrowicz wchodzi wówczas w świat młodych literatów, często widać go przy stoliku w kawiarni Ziemiańska na Mazowieckiej, a później w Zodiaku na Traugutta. Rozprawia tam, dyskutuje, dużo pali, systematycznie też popija. W pamięci ludzi, z którymi się wtedy spotykał, zapisał się jako wyniosły, wręcz niesympatyczny, nonszalancki pozer. Przed wybuchem wojny ogłosza jeszcze sztukę Iwona, księżniczka Burgunda publikowaną przez „Skamandra” w 1938 r. oraz pod pseudonimem Zdzisław Niewieski (pseudonim utworzony od rzeki Niewiaży na Żmudzi) powieść sensacyjną Opętani, która drukowana jest w prasie codziennej. W sierpniu 1939 r. pisarz popłynął statkiem „Chrobry” do Argentyny, tam zastał go wybuch II wojny światowej. Gombrowicz nie chciał wracać do ogarniętej wojną Europy i zdecydował się pozostać w Argentynie – zamieszkał w Buenos Aires, gdzie pozostał aż na dwadzieścia cztery lata. Stara się tam nawiązać stosunki, znów przesiaduje w kawiarniach, boryka się z trudnościami finansowymi. Jego źródło utrzymania stanowią teraz zasiłki, pożyczki, liczy na gest ze strony życzliwych mu ludzi. Początkowo mieszka w wynajętym pokoju, później przenosi się do tanich hotelików, często ucieka chyłkiem, nie płacąc za nie. Żyje w coraz bliższych kontaktach ze światem marginesu społecznego. Wyrzucony w końcu na bruk mieszka w opuszczonym domu poza Buenos Aires. Ma wówczas pewne epizody homoseksualne, choć w perspektywie jego całego życia przeważają kobiety – zwłaszcza prostego pochodzenia, nawet prostytutki (takie zainteresowania ma już za czasów warszawskich). Twierdzi bowiem, że w związki z kobietami z wyższych sfer trzeba się za bardzo angażować, a w Argentynie, kiedy sięga niemal dna, już takie się nim nie interesują. Ewentualnie dużo starsze, które z kolei on lekceważy. Jednak to właśnie kobiety mu wówczas najbardziej pomagają, z czego Gombrowicz chętnie korzysta. Te dwadzieścia cztery lata przeżył głównie dzięki dobroci i życzliwości innych ludzi. Dopiero po kilku latach takiego życia i dorywczego zarobkowania, na przykład pisanie artykułów do prasy, podjął pracę sekretarza dyrekcji w Banku Polskim w Buenos Aires (1947-1953). Praca była dla niego koszmarem, choć dzięki niej mógł się utrzymać. Zrezygnował w 1955 r., kiedy jego utwory były już znane na świecie. Odtąd utrzymywał się ze stypendiów i prywatnych wykładów filozofii, dochody czerpał również z wydań i wystawień swoich utworów w ponad dwudziestu krajach. Od 1951 r. współpracował już z Instytutem Literackim w Paryżu, który stał się wydawcą jego utworów, a następnie z miesięcznikiem „Kultura”. Międzynarodową sławę przyniosły Gombrowiczowi napisane wówczas dramat Ślub i powieść Trans-Atlantyk wydane łącznie w Paryżu w 1953 r. Zaczął się także ukazywać się pisany od 1953 r. Dziennik i kolejne utwory: w 1960 r. powieść Pornografia, w 1966 r. kolejna powieść Kosmos i w 1966 r. dramat Operetka wydany wraz z trzecim tomem Dziennika. Po śmierci autora nakładem Instytutu wyszła także edycja Dzieł zebranych.