Medaliony

Medaliony
4.54
Ocena 4.54 na 5 możliwych
Na podstawie 167 ocen kanapowiczów
Medalion to nagrobna fotografia lub płaskorzeźba upamiętniająca zmarłego. Utw...
Medalion to nagrobna fotografia lub płaskorzeźba upamiętniająca zmarłego. Utwory zebrane w cyklu Nałkowskiej mają charakter podobny do tych drobnych fragmentów naszej kultury, elementów tanatologii. Niczym miniaturowe szkice lub rzeźby wykute w kamieniach nagrobnych, opowiadania te są portretami ...
Pełny opis
Data wydania: 2004
ISBN: 9788372977069
Wydawnictwo: Sara
Napisz swoją opinię

Opinie

@Anusiekkk
@Anusiekkk 2012-01-12
Przeczytane (2012-01-08)
Krótka, zrozumiała, treściwa. Może jestem inna, ale mnie jakoś specjalnie nie poruszyła. Nie wylewałam łez, jak co niektórzy tutaj i nie byłam wstrząśnięta. Może dlatego, że znam wiele innych, znacznie gorszych zbrodni i sposobów pastwienia się na ludziach, nie tylko w czasie i z powodu hitlerowców... Nie zmienia to jednak faktu, że 'Medaliony' przeczytałam jednym tchem, bo historie te po prostu mnie wciągnęły.
@Nigrum
@Nigrum 2013-01-11
Przeczytane (2013-01-07)
Nie zamkniesz oczu, nie wyciszysz myśli... Nie odwrócisz głowy, zgarbisz plecy i pomyślisz... Tak cierpiąc , tak krzycząc po to by inni wiedzieli. Nie chcesz zniknąć w pyle, zostać rozerwanym przez uczłowieczone bestie. Oddychasz ...ale tylko na tyle Cię stać, bo wiesz ,że nie uciekniesz. Myślisz: Homo homini lupus est... I tak naprawdę jest? Przecież sam tego nie wiesz. Bo Ty ... Nie istniejesz.
@Sylviaa7777
@Sylviaa7777 2011-11-05
Przeczytane (2011-11-05)
Ależ dawno ją czytałam w szkole jeszcze jako lekturę, ale mimo wszystko jest tak niesamowita że aż nierealna nie zapomnę jej do końca życia. Mam rodzinę w Niemczech nie chcą czytać coś jakby wstyd za przeszłośc narodu z którego pochodzą. Dla mnie to jedna z najważniejszych polskich książek, żadna z opowieści czy filmów o wojnie nie przemówiła do mnie w taki sposób. Genialna pisarka.
@navenien
@navenien 2012-05-23
Przeczytane (2012-05-23)
To nie tak, że zaczęłam nad nią płakać, ale zmroziło mi krew w żyłach. Zbrodnie, o których czytałam, nie były dla mnie nowe, a mimo wszystko spojrzałam na nie w inny sposób: to nie tylko książka, to się zdarzyło naprawdę. Opowiadania nie dla zabicia czasu, wywołania przyjemności albo wciągająca historia do poduszki. Dla mnie jest utworem, który coś we mnie zmienił.
@Sun.shine
@Sun.shine 2012-06-18
Przeczytane (2012-06-18)
Jak napisała sama autorka : Ludzie ludziom zgotowali ten los. I chyba na tym skupiła się. Na ukazaniu, że to ludzie szli do gazu, prowadzeni przez innych. Książka przerażająca, bo dobitnie mówi o prawdzie. Język i styl Nałkowskiej jest specyficzny, ale nawet go nie zauważyłam, czytając takie tragiczne rzeczy. Na pewno warte przeczytania.
@para_bola
@para_bola 2011-05-11
Przeczytane (2011-05-11)
Mając świadomość, że jest oparta na fatach nie mogłam wyjść z szoku po jej przeczytaniu. Ta książka wywołała we mnie ogrom emocji i długo po przekroczeniu mety nie mogłam się otrząsnąć. W pewnym momencie miałam nawet łzy w oczach. Nie do opisania... Miejscami makabryczna, ale przecież to historia.
@aneka
@aneka 2010-08-26
Książkę czytałam 12 lat temu ale pamiętam do teraz .Jest to kawał dobrej lektury którą każdy powinien przeczytać .Nic więcej dodać nie muszę poprzednicy napisali to za mnie zgadzam się z każdą z wypowiedzi.
GI
@Giovanna 2007-09-08
Trudna, ale dla osób zainteresowanych tematyką wielce pouczająca. Do zdesperowanych: ja przeczytałam ją jeszcze w podstawówce i nie dość, że przeżyłam to jeszcze mnie w jakiś dziwny sposób zafascynowała.
@malwinka
@malwinka 2008-05-16
wzbudziła moje zaintersowanie Orzeszkową, zmusiła mnie do przeczytania Nad Niemnem, a przymierzałam się do czytania tej powieści kilka razy i zawsze z takim samy skutkiem... no może ale potem
@spinabifida
@spinabifida 2011-05-28
Przeczytane (2011-05-28)
Wstrząsająca. Momentami musiałam robić sobie krótkie przerwy, bo nie dawałam rady dalej czytać. Ciężkie do strawienia, biorąc pod uwagę, że te wydarzenia naprawdę miały miejsce.
Medaliony

Medalion to nagrobna fotografia lub płaskorzeźba upamiętniająca zmarłego. Utwory zebrane w cyklu Nałkowskiej mają charakter podobny do tych drobnych fragmentów naszej kultury, elementów tanatologii. Niczym miniaturowe szkice lub rzeźby wykute w kamieniach nagrobnych, opowiadania te są portretami ofiar wojny. Są to portrety ? symbole, ponieważ mimo swej jednostkowości mówią o tragizmie wielkiej masy ludzi. Literackie medaliony Nałkowskiej upamiętniają czas wojny w żywym właściwie mówieniu ofiar. Chodzi o to, że rzeczywistość zamknięta w tekstach Medalionów jest rzeczywistością minioną: wojna się skończyła, ludzie, rozmawiający wtedy z Nałkowską, także odeszli, jak i sama autorka. Ale gdy wraca się do kart opowiadań, tak jak przechodzi się pomiędzy grobami, postaci tu napotkane mówią wciąż w czasie teraźniejszym. Słuchamy ich losów jakby nagranych na taśmę, tak jak niegdyś Nałkowska słuchała tych historii bezpośrednio. Jest to możliwe także dzięki owej metodzie pisarskiej autorki, niewątpliwie metodzie artystycznej ? poprzez skrót, wybór faktów, komentarzy oraz niewidoczną warstwę jej autorskiego głosu. Krytycy zauważają tu rozwarstwienie: zewnętrzna surowość i rzeczowość kryją głębię emocji: szok, zdziwienie, wzruszenie, kategoryczny sprzeciw czy rozpacz.

Medaliony są jednym z wielu głosów, świadczących o ?czasie pogardy?, ?czasie apokalipsy?. Książka Nałkowskiej wyraża tę prawdę o człowieku, którą niezmiernie trudno jest wyrazić, bo jest to prawda o pokładach zautomatyzowanej obojętności, drzemiących w człowieku; obojętności na to, co ludzkie.

Współtworzący tą stronę
puchar @dioxidin2002 @dioxidin2002 pierwsza opinia