Pacjentka recenzja

Konsekwentnie wygładzana intensywność

Autor: @Bartlox ·2 minuty
2023-07-13
Skomentuj
9 Polubień
Okej, otworzyłem więc tę książkę, przeczytałem kilkanaście, potem kilkadziesiąt stron i z miejsca rzuciły mi się w oczy dwie rzeczy. Po pierwsze niesamowita wręcz intensywność tego tekstu. Jejku, ile tam było rzeczy! Origin story głównego bohatera, Theo, przedstawiającego nam tę historię (powieść ma konsekwentnie pierwszoosobową narrację), opowieść o jego dorastaniu, kontaktach z rodzicami, studiach itd., dalej: origin story tytułowej Pacjentki, też dość pełna szczegółów, jej pamiętnik (mający z rzeczoną opowieścią o tym, skąd ona się wzięła w tej konkretnej sytuacji, na razie mniejszy związek niż mogłoby się wydawać). Także rozważania o sztuce, skoro Alicja była artystką, wzmianki o znaczeniu psychoterapii, o tym, dlaczego na związany z nią kierunek studiów idą ludzie, którzy sami w pierwszym rzędzie poszukują pomocy dla siebie, nawiązania do greckiego dramatu (tak, tak) itd.

No, kupa rzeczy po prostu :)

Po drugie zaś sposób w jaki czytelnik praktycznie w ogóle nie odczuwa tej intensywności. Wszystko to było całkowicie, absolutnie wygładzone przez styl pisarza. Wszystko zostało podane tak, że owe natężenie spraw nie tylko nas nie przytłaczało, tak, że wręcz go nie zauważaliśmy. Jakby każdy element został pokryty gładkim obrusem sprawnie to wygładzającego Michaelidosowego sposobu pisania :)

I taka była potem cała ta powieść. Dużo spraw, duże zdarzeń ale wszystko przygładzone tak, że nijak tego nie czuliśmy. Czuliśmy tylko gładkość.

I teraz tak - z jednej strony jest to oczywiście zaleta tej książki, bo zwyczajnie czytało się przyjemnie. Bezboleśnie wchodziły kolejne wątki, człowiek z chęcią wracał do lektury. Swoją drogą nie był przytłoczony tą intensywności tekstu, swoją zaś - po prostu z przyjemnością przezeń płynął. Z drugiej zaś coś tam się jednak przez to traciło. Kolejne rzeczy po prostu nie wybrzmiewały tak, jak mogłyby wybrzmieć. Dramaty kilku znajdujących się w różnego rodzaju traumatycznych sytuacjach postaci, sposób w jaki nasz główny bohater wchodził w nowe środowisko (ten element swoją drogą rozmył się najbardziej ze wszystkich), analiza pogrążania się (albo i nie pogrążania) naszej bohaterki w szaleństwie, każda z tych rzeczy nie tyle omijała nas, ile nie w pełni do nas docierała.

Zwróćcie np. uwagę na ten miniwykład na temat owej tragedii Eurypidesa do której odnosiła się sytuacja naszej pacjentki - z jednej strony był podany ciekawie i nawet czegoś się z niego o tym konkretnym greckim dramacie dowiedzieliśmy, z drugiej... Czy ktokolwiek poczuł się specjalnie zachęcony do głębszego zgłębienia tematu?

Rzecz charakterystyczna - w pewnym momencie orientujemy się, że Theo prowadzi regularne prywatnej śledztwo. Ale... czy ktokolwiek potrafiłby wskazać w której konkretnie chwili się ono zaczęło? :)

To wygładzenie przeniosło się rzecz jasna także na ów końcowy twist zafundowany nam przez autora. Czytamy sobie, czytamy, pojawia nam się on i... no, okej, to nie jest tak, że go nie odczuwamy, pojawia się w jakimś tam stopniu to WTF?, o jakie niewątpliwie pisarzowi chodziło, ale jednak jest ono też trochę przytępione. Za to plusik jak ładnie nam się tu usprawiedliwiła ta specyficzna, rzucająca się w oczy banalność dużej części wcześniejszej opowieści.

Bardzo mocne 7/10, dobra, przyjemna powieść z głębszymi elementami. No, tylko nie w pełni wybrzmiewającymi.

Moja ocena:

× 9 Polub, jeżeli recenzja Ci się spodobała!

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
Pacjentka
4 wydania
Pacjentka
Alex Michaelides
7.5/10

Na tę okazję Theo Faber, psychoterapeuta sądowy czekał od lat. Nareszcie otrzymał upragnioną posadę w The Grove, szpitalu psychiatrycznym o podwyższonym rygorze. Nie skusiła go jednak perspektywa pod...

Komentarze
Pacjentka
4 wydania
Pacjentka
Alex Michaelides
7.5/10
Na tę okazję Theo Faber, psychoterapeuta sądowy czekał od lat. Nareszcie otrzymał upragnioną posadę w The Grove, szpitalu psychiatrycznym o podwyższonym rygorze. Nie skusiła go jednak perspektywa pod...

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki

Zobacz inne recenzje

Życie Alicji dotychczas przepełnione było sztuką, jednak po tym wieczorze już nic nie będzie takie samo. Alicja jest malarką, która dzieli swoje zamiłowanie do piękna ze swoim ukochanym mężem. Można ...

@Juliette_n @Juliette_n

Hasło polecające na okładce to "thriller idealny" i ciężko mi się z tym nie zgodzić. Zacznijmy od tego, że od początku znałam zakończenie książki (mama przeczytała ją pierwsza i nie wytrzymała, wyga...

@mysilicielka @mysilicielka

Pozostałe recenzje @Bartlox

Uwikłanie
Gdyby tylko kto inny wybrał im knajpę na spotkanie... (i jeszcze kilka uwag :))

„Jak na swój gatunek, to naprawdę wciąga” – ta myśl towarzyszyła mi dość długo podczas lektury „Uwikłania”. Tak, całkiem fajnie to do mnie przemawiało – z jednej strony ...

Recenzja książki Uwikłanie
Debit
Klaustrofobia w cieniu wirusa (i pewnej dziewczyny)

C.J. Tudor, pisząc tę powieść, mocno ułatwiła sobie pracę. I nie chodzi mi teraz o wprowadzenie do niej mocno przemawiającego do nas dziś, w 2024 r., motywu pandemii o...

Recenzja książki Debit

Nowe recenzje

Przepiórki w płatkach róży
8
@Lettoaletto:

Najsłynniejsza meksykańska powieść, przetłumaczona na trzydzieści języków, sprzedana w ponad trzech milionach egzemplar...

Recenzja książki Przepiórki w płatkach róży
We’re Just Enemies
8
@Lettoaletto:

Uniwersum Arkansas Leny M. Bielskiej zawiera kilka dość zróżnicowanych pod względem tematyki, a nawet gatunku, książe...

Recenzja książki We’re Just Enemies
Saga Sigrun
Saga Sigrun
@Jezynka:

Nie jestem fanką powieści obyczajowych, romanse omijam szerokim łukiem a erotyki mogłoby dla mnie nie istnieć. Dlatego ...

Recenzja książki Saga Sigrun
© 2007 - 2024 nakanapie.pl