{} WYBÓR REDAKCJI

Recenzja książki Rok, w którym nauczyłam się kłamać

Ludzkie serca gotowe są, by wyrządzić komuś krzywdę

Autor: @mewaczyta ·{}1 minuta
{} 8 dni temu {} 1 komentarz {} 9 Polubień
Historia o tym, jak łatwo oceniamy innych i wydajemy osądy. Jak wierzymy pozorom i nie dociekamy prawdy. Jak bawimy się cudzym życiem, nie zdając sobie sprawy z konsekwencji.

Jest rok 1943, gdy do małej wioski przyjeżdża brudna dusza, która burzy porządek. Dziewczynka zakochana w cudzej krzywdzie obkleją swoimi mackami innych, by stopniowo kierować ich ku zgubie. Nie boi się wyrządzić im krzywdę, a momentami może nawet sprawia jej to przyjemność. Doświadczyła wiele, co widać w jej oczach, ale jej działanie nie jest czymś, co w moim sercu zasłużyło na wybaczenie. Stanowi siłę, która popycha w ruch sekwencję wydarzeń, które duszą i wyciskają łzy.

W Pensylwanii wojna jest tylko cichym szeptem, a Wilczy Jar pełen jest krzywd, które nie mają z nią nic wspólnego. W lesie żyje mężczyzna, który ucieka przed wspomnieniami Wielkiej Wojny, a inni ludzie od pokoleń tam noszą na barkach swoje codzienne troski. Powietrze jednak drży od napięcia, bo posiada wiedzę o tym, co dopiero ma nadejść. Ludzkie serca gotowe są, by wyrządzić komuś krzywdę.

Nie chcę zdradzić z fabuły nic poza tym, co udało mi się już nakreślić. Nie zamierzam jej streszczać, bo zbyt przyjemne okazuje się powolne odkrywanie niewiadomego. Co prawda przyjemność ta pełna jest napięcia, smutku czy bezsilnego gniewu, ale literatura powinna wzbudzać silne emocje i „Rok, w którym nauczyłam się kłamać" zdecydowanie to robi. Gdy piszę te słowa wciąż pieką mnie oczy, z których chwilę temu leciały łzy i wciąż mam ochotę w coś uderzyć, w cokolwiek, by wyładować złość. Jestem nieco rozbita i nieco przytłoczona w sposób, jaki tylko dobre powieści potrafią czytelnika wprowadzić. I może powinnam zdradzić coś na temat kreacji bohaterów, narracji czy konstrukcji drobnych elementów, ale... Niech wskazówkową będzie dla Was to, jak rozbita aktualnie jestem.

Chcę nienawidzić, złościć się i być okrutna w osądach, ale jednocześnie widzę, że niektóre piękne dusze od początku przeznaczony mają okropny koniec. Dostrzegam, że niektórzy czekają na moment, który ukoi ból, ale jednocześnie wciąż znajdują w sobie siłę, by kroczyć przed siebie. Nawet jeśli (a może przede wszystkim dlatego) w każdym dniu widzą pokutę za przeszłość.

tłum. Sebastian Musielak

Moja ocena:

{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}
Data przeczytania: 2021-11-20

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
{}
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
{}
Rok, w którym nauczyłam się kłamać
Rok, w którym nauczyłam się kłamać
Lauren Wolk
{}9/10
Wielokrotnie nagradzana poruszająca powieść dla młodzieży o złu, fałszywym oskarżeniu i samotnej walce w obronie sprawiedliwości, porównywana ze słynnym „Zabić drozda” Harper Lee. Chciałam, żeby Bett...
Komentarze
@aga.kusi_poczta.fm
@aga.kusi_poczta.fm · 6 dni temu
to chyba i też obraz ludzi i ich charakterów. Wystarczy popatrzeć czasem wokoło i mamy to samo. Ludzie są z założenia dobrzy, a źli stają się z wiekiem. Zło się nabywa. Chęć dokuczenia innym też. Ale po książkę sięgam, bo uwiebiam takie historie - w powieściach, bo w życiu swoje dobro rozwijam i zarażam nim innych, a zło zwalczam. Tępię
{}× 1
Rok, w którym nauczyłam się kłamać
Rok, w którym nauczyłam się kłamać
Lauren Wolk
{}9/10
Wielokrotnie nagradzana poruszająca powieść dla młodzieży o złu, fałszywym oskarżeniu i samotnej walce w obronie sprawiedliwości, porównywana ze słynnym „Zabić drozda” Harper Lee. Chciałam, żeby Bett...

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
{}
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
{}

Zobacz inne recenzje

"Rok w którym nauczyłam się kłamać" to powieść po dziecinnemu gorzka, a taka gorycz jest najtrudniejsza. Światy rozpadają się ludziom w każdym wieku, także i dzieciom, ale dzieci same nie umieją ich ...

@Iwona_Banach @Iwona_Banach

Chociaż zapis w metryce od dawien dawna wskazuje wiek średni, to jeżeli chodzi o lektury, po które sięgam nie mam wyznaczonej kategorii. Staram się czytać książki warte przeczytania, takie o których ...

@pod_lasem_czytane @pod_lasem_czytane

Pozostałe recenzje @mewaczyta

Szamański twist
Ogrom kolorów

W życiu Witkacego nie może być spokojnie. Jego duch opiekuńczy zawodzi, strach o córkę zmusza do trzymania się rzeczywistości, a codzienność emeryta, która początkowo wy...

{} Recenzja książki Szamański twist
Wielki Gatsby. Powieść graficzna
Nieczytelne emocje

Mogę Wam powiedzieć, co dzieje sie w fabule Wielkiego Gatsby'ego, ale problem mam z określeniem tego, o czym tak naprawdę traktuje ta historia. O tym, że od przeszłości ...

{} Recenzja książki Wielki Gatsby. Powieść graficzna

Nowe recenzje

Zaginiona siostra
Historia o poświęceniu, nienawiści i miłości wb...
@magdag1008:

Moja przygoda z siostrami D'Apliése zaczęła się rok temu, kiedy przeczytałam pierwszą część tej cudownej sagi. Nie pr...

{} Recenzja książki Zaginiona siostra
Zło w zarodku
PRZYJACIÓŁ TRZYMAJ BLISKO, A WROGÓW JESZCZE BLI...
@InezStanley:

"ZŁO W ZARODKU. W TOWARZYSTWIE ZABÓJCÓW" TOM IV Chciałabym Wam przedstawić czwartą już odsłonę serii „ w Towarzystwie ...

{} Recenzja książki Zło w zarodku
Kolejna historia pasjonującej podróży w świecie fantasy. Tom 1. Drakerios
Pomieszanie z poplątaniem :)
@myreadingim...:

Tym razem przychodzę z powieścią fantasy od Wydawnictwa AlterNatywne autorstwa Aarona Doriana Stelli "Kolejna historia ...

{} Recenzja książki Kolejna historia pasjonującej podróży w świecie fantasy. Tom 1. Drakerios
  • O nas
  • Kontakt
  • Pomoc
  • Polityka prywatności
  • Regulamin
  • © 2021 nakanapie.pl
    Zrobione z {} na Pradze Południe