Mikołaj Gogol

Mikołaj Gogol

Autor, zmarł w 1852 (żył 42 lata) 121 czytelników
Obserwuj
7.9 /10
89 ocen z 22 książek,
przez 62 kanapowiczów
Urodzony 19 marca 1809 roku w Federacji Rosyjskiej (Soroczyńce Wielkie)

Zasłynął jako autor komedii obyczajowych (Rewizor, Ożenek) i utworów o tematyce życia „małych ludzi” (Płaszcz, Nos). W swych satyrach często przedstawiał rosyjski system administracyjny, którego nieprawidłowości oceniał w kategoriach moralnych oraz oskarżał wynaturzonych przedstawicieli rosyjskiej szlachty, uzupełnionych wypowiedziami o pozytywnych cechach rosyjskiego charakteru narodowego.


Doprowadził do dominacji prozy fabularnej w literaturze rosyjskiej, był mistrzem wyrosłej z romantyzmu groteski, niezrównanym satyrykiem-humorystą. Wzbogacił język artystyczny o specyficzne i ekspresywne słownictwo opisywanych środowisk

Książki (39)

Sortowanie:
Opowieści niesamowite : groza i niesamowitość w prozie rosyjskiej XIX i początku XX w.
3 wydania
Opowieści niesamowite : groza i niesamowitość w prozie rosyjskiej XIX i początku XX w.
Antonij Pogorielski, Aleksander Puszkin, Włodzimierz Odojewski, Mikołaj Gogol ...
8.7/10
Seria: Seria Grozy (PIW)
Martwe dusze
19 wydań
Martwe dusze
Mikołaj Gogol
7.9/10
Pełne wydanie klasyki literatury w nowym przekładzie Krzysztofa Tura. Przekład odznacza się wiernością ory­ginałowi i równocześnie dużymi walorami literackimi (Ks. Henryk Paprocki). Akcja powieści ro...
Rewizor
Rewizor
Mikołaj Gogol
8/10
Szynel i inne opowiadania
2 wydania
Szynel i inne opowiadania
Mikołaj Gogol
10/10
Zbiór opowiadań Mikołaja Gogola, w którym zamieszczone są opowiadania takie jak " Nos ", " Szynel " , " Wij ".
Nos
2 wydania
Nos
Mikołaj Gogol
7.7/10
Nos jest interesującym i zadziwiającym opowiadaniem dotyczym dziwnej przygody asesora kolegialnego Kowalewa, który pewnego dnia po przebudzeniu zobaczył, że nie ma nosa. Bardzo go to zaniepokoiło. Ni...
Rewizor
3 wydania
Rewizor
Mikołaj Gogol
7.7/10
Wiadomość o planowanej wizycie rewizora wywołuje panikę w małym miasteczku na prowincji. Każdy z mieszkańców chce wypaść jak najlepiej. Na wszystkich pada blady strach, nigdy wcześniej nie mieli bowi...
Szynel
Szynel
Mikołaj Gogol
7.7/10
Klasyka na e-czytnik to kolekcja lektur szkolnych, klasyki literatury polskiej, europejskiej i amerykańskiej w formatach ePub i Mobi. Również miłośnicy filozofii, historii i literatury staropolskiej z...
Opowiadania petersburskie
2 wydania
Opowiadania petersburskie
Mikołaj Gogol
8/10
Opowiadania petersburskie należą do najbardziej znanych dzieł rosyjskiej literatury. Pisane były w latach 1835–36 w czasie pobytu Gogola w Sankt Petersburgu, gdzie wykładał historię na tamtejszym uniw...
Ożenek. Rewizor
2 wydania
Ożenek. Rewizor
Mikołaj Gogol
8.8/10
Państwowy Instytut Wydawniczy prezentuje dwie nieśmiertelne komedie Mikołaja Gogola: „Ożenek, czyli zdarzenie całkiem niewiarygodne” w dwóch aktach oraz „Rewizora”, komedię w pięciu aktach, w przekład...
Opowieści niepokojące. Od Gogola do Bułhakowa
Opowieści niepokojące. Od Gogola do Bułhakowa
Mikołaj Gogol, Anton Czechow, Michaił Bułhakow, Fiodor Dostojewski ...
8/10
Niniejszy zbiór opowiadań rosyjskich nie jest klasyczną antologią fantastyki ani horroru, „opowieści z dreszczykiem”, choć większość należy właśnie do tego gatunku. Ale motyw „niezwykłego”, „nadprzyr...

Obserwujący (3)

@frodo @bessarabia21 @Klementynka

Komentarze

Serie i Cykle

Cytaty Mikołaj Gogol

Wiedzą serca i mądra znajomością życia odezwie się słowo Brytyjczyka, lekką elegancją błyśnie i rozleci się niedługo wieczne słowo Francuza, przemyślnie wynajdzie swoje nie każdemu dostępne, mądro-chuderlawe słowo Niemiec, ale nie ma słowa, które byłoby tak zamaszyste, chwackie, tak by się wyrywało spod samego serca, tak by kipiało i żywo trzepotało, jak celnie wypowiedziane słowo rosyjskie.
Po podróży czuł silne zmęczenie. Zamówiwszy jak najlżejszą kolację, złożoną tylko z prosiątka, zaraz się rozebrał, schował pod kołdrę i zasnął mocno, zasnął głęboko, zasnął cudownie, tak jak śpią tylko szczęśliwcy, którzy nie znają ani hemoroidów, ani pcheł, ani nazbyt wielkich zdolności umysłowych.
Ten jest mądry, kto nie brzydzi się żadnym charakterem, ale utkwiwszy w nim badawczy wzrok, przenika go aż do najpierwotniejszych przyczyn.
Jeden tam tylko jest porządny człowiek: prokurator; ale i ten, prawdę mówiąc, świnia.
Wszystkim damom zupełnie się nie spodobało takie zachowanie Cziczikowa. Jedna z nich specjalnie przeszła koło niego, aby dać mu to zauważyć, i nawet dość niedbale zaczepiła blondynkę grubym fortugałem swojej sukni, a szarfą, która powiewała wokół jej ramion, zadysponowała tak, że jej końcem przejechała blondynce po twarzy. Jednocześnie za jego plecami z pewnych damskich ust wionęła razem z zapachem fiołków dosyć ostra i zjadliwa uwaga. Ale Cziczikow albo rzeczywiście tego nie usłyszał, albo udał, że nie słyszy, lecz nie było to dobre, ze zdaniem dam należy się bowiem liczyć. On też żałowal tego, już potem, czyli za późno.
Mówię panu uczciwie, że ja, gdybym nawet utracił cale swoje mienie, a mam go więcej niż pan, to bym nie płakał. Na prawdę, rzecz nie w tym majątku, który mogą mi skonfiskować, lecz w tym, którego nikt ukraść ani zabrać nie może!
O nas Kontakt Pomoc
Polityka prywatności Regulamin
© 2022 nakanapie.pl