Kamienne posłanie

Margaret Atwood
7.2 /10
Ocena 7.2 na 10 możliwych
Na podstawie 10 ocen kanapowiczów
Kamienne posłanie
Popraw tę książkę | Dodaj inne wydanie
7.2 /10
Ocena 7.2 na 10 możliwych
Na podstawie 10 ocen kanapowiczów

Opis

Nieznane dotąd w Polsce przewrotne opowiadania autorki Opowieści Podręcznej. W czasie burzliwej zimowej nocy na ratunek owdowiałej pisarce przychodzi jej zmarły mąż. Starsza pani, która cierpi na zespół Charlesa Bonneta postanawia się rozprawić z małymi ludzikami, których wszędzie widzi. Cierpiąca na chorobę genetyczną kobieta jest brana za wampira, a zabójczyni czterech mężów wreszcie nadarza się okazja, by zemścić się na mężczyźnie, który zranił ją jako pierwszy. W dziewięciu opowieściach Margaret Atwood zapuszcza się w krainę cieni, gdzie prowadzi z czytelnikiem inteligentną grę, mieszając czarny humor ze śmiertelną powagą. Pokazuje ciemne, ale też groteskowe strony ludzkiej natury. Te historie pokazują, że każdy ma swoim życiu taki moment i taką osobę, którą naprawdę chciałby zabić. „The Independent”
Tytuł oryginalny: The Stone Mattress
Data wydania: 2019-10-30
ISBN: 978-83-8032-400-8, 9788380324008
Wydawnictwo: Wielka Litera
Stron: 288
Mamy 1 inne wydanie tej książki

Autor

Margaret Atwood Margaret Atwood
Urodzona 18 listopada 1939 roku w Kanadzie (Ottawa)
Margaret Eleanor „Peggy” Atwood - kanadyjska pisarka, poetka i krytyczka literacka, aktywistka społeczna i ekologiczna. Zdobywczyni Nagrody Bookera w 2000, laureatka Nagrody Księcia Asturii w 2008, wymieniana wśród kandydatów do literackiej Nagrody ...

Pozostałe książki:

Penelopiada Grace i Grace Pani Wyrocznia Testamenty Opowieść podręcznej. Powieść graficzna
Wszystkie książki Margaret Atwood

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki

Moja Biblioteczka

Już przeczytana? Jak ją oceniasz?

Recenzje

Ostro i na temat

14.03.2021

Czasami brutalnie, czasami irracjonalnie. Ale zawsze z ciętym humorem. Margaret Atwood ma ostre pióro, którym czasami dźga swojego Czytelnika. W wydawnictwie Wielka Litera ukazał się nowy tom opowiadań tej niezwykłej pisarki – „Kamienne posłanie”. Czytałam go z wielką przyjemnością. Słowa mają leczniczą moc Zazwyczaj taki tom opowiadań... Recenzja książki Kamienne posłanie

@Zaneta@Zaneta × 3

Moja opinia o książce

Opinie

@Siostra_Kopciuszka
2021-06-15
7 /10
Przeczytane 📚Bieżące :) 👨 autor : Atwood Margaret

"Według Tobiasa kobiety żyją dłużej, ponieważ są mniej skore do oburzenia i bardziej zaprawione w upokorzeniach, bo czymże innym jest starość, jeśli nie długim ciągiem upokorzeń?"

Kiedy okazało się, że autorka "Opowieści podręcznej", zdecydowała się w końcu, po długich i usilnych namowach, napisać i wydać drugą część tej książki o tytule "Testamenty", wydawnictwo Wielka Litera, idąc za przysłowiowym ciosem, wydało jeszcze zbiór opowiadań tej autorki, nigdy wcześniej w Polsce nie publikowanych.

Proza Margaret Atwood jest zawsze bardzo niepokojąca, opowiada o dyskryminowaniu jakiejś grupy społecznej, o krzywdzie, jaka ludziom z takiej potencjalnej grupy się dzieje i o niemocy, uczynienia czegokolwiek by zaistniałą sytuację zmienić. Nie inaczej jest w omawianym zbiorze dziewięciu opowiadań, który właśnie skończyłam czytać.

Uczuciem, które dopadło mnie jako pierwsze, był dojmujący smutek. Pisarka bowiem zacieśnia swoje opowiadania do grupy ludzi w podeszłym wieku. Opowiada o starcach i staruszkach, o ich łamliwych kościach, sztucznych szczękach i zapadających się płucach. O trudnościach i upokorzeniach doznawanych od tak zwanych "młodych", kiedy staruszkowie są zdani na ich łaskę.

Ale opowiada również, o chciwości, oszustwach, morderstwach, fantasy i horrorach klasy B z martwą ręką byłego ukochanego na czele. O dewastacji planety i kozłach ofiarnych odpowiedzialnych za taki stan rzeczy. Pozwala sobie również pokpiwać uroczo z tak zwanych "...

× 9 | link |
@bea-ta
2019-12-13
7 /10
Przeczytane przeczytane 2019

Kamienne posłanie to stromatolit, czyli „skamieniała poduszka utworzona przez liczne warstwy niebieskozielonych alg spiętrzonych w kopiec lub poduszkę”. Tom zawiera 9 opowiadań M. Atwood, zupełnie świeżych na polskim rynku (swoją premierę u nas miały 30 października). W „Podziękowaniach” autorka mówi, że woli nazywać je opowieściami, gdyż termin ten pozwala czytelnikowi spodziewać się wyjścia poza realizm, obcowania z rozmaitymi „dziwnościami”. I, jeśli opowieści rozumieć w ten sposób, to rzeczywiście to określenie jest tutaj bardzo na miejscu.

W pierwszym wymiarze głównym bohaterem tych opowieści jest starość, z jej rozmaitymi przypadłościami, przedstawiona przez autorkę w sposób budzący szereg refleksji, którym, o dziwo!, często towarzyszy uśmiech. Bo opowieści te mają wiele wymiarów. I właśnie ta podskórna wielowymiarowość sprawiła mi sporo frajdy.  Wiele miejsca poświęca autorka inności, kulturze i rozrywkom popularnym, zdarzeniom, które pozostawiają ślad na długie lata, odpowiedzialności itd...

Podobały mi się opowiadania traktujące o twórczości literackiej nastawionej na zysk pisarza, fascynacji tłumów kiczem i tandetą oraz dyskusjach autorytetów wokół „co autor miał na myśli”. Fajnym zabiegiem było wspominanie w trzech kolejnych opowieściach jednej fascynacji/romansu przez trójkę jej/jego uczestników. Najlepsze jednak, moim zdaniem, jest ostanie opowiadanie traktujące o odpowiedzialności pokolenia odchodzącego za stan ziemi w momencie ...

× 8 | link |
EK
2022-05-24
8 /10
Przeczytane


O tym, że Margaret Atwood pisze świetne powieści, że jest pomysłowa i oryginalna wiedziałam już wcześniej, ale teraz przekonałam się, że jest również mistrzynią krótkich form, dobre opowiadanie wcale nie tak łatwo napisać.

Tematem przewodnim tego zbioru są mordercze myśli, zrealizowane lub tylko w sferze planowania. Komu z nas nigdy takie myśli nie przyszły do głowy, niech rzuci kamieniem. Jest więc mrocznie i złowieszczo.
Bohaterami opowiadań są głównie rówieśnicy autorki - starzy ludzie, którzy wiedli bujny żywot, przeżyli niejedną krzywdę lub zniewagę. Od lat chowają zadawnioną urazę i ruszają do boju po zadośćuczynienie. Jest więc mądrze, refleksyjnie i zaskakująco.
A skoro powieść wyszła spod pióra Margaret Atwood - jest z polotem, wybraźnią, wysmakowana i w pięknym stylu. Wszystkie historie błyszczą dowcipem i inteligencją.

Opowiadania rozkręcają się powoli. Im dalej, tym ciekawiej. Moje ulubione to tytułowe „Kamienne posłanie” - o starszej pani, która przypadkowo spotyka swojego gwałciciela z młodości oraz o martwej ręce - zupełnie jakbym czytała Hitchcocka. Zresztą, czy ja wiem, czy akurat te? Już na myśl przychodzi mi, żeby dodać jeszcze historię o liofilizowanym panu młodym lub pikietowanym domu starców. Albo o … STOP. Po prostu polecam cały zbiór, jeśli ktoś jest miłośnikiem opowiadań. A jak nie jest - to może zostanie po lekturze „Kamiennego posłania"

× 1 | link |
@Madison
2022-11-22
8 /10
Przeczytane

Bardzo ciekawe opowieści, których wspólnym mianownikiem jest starość.
Figlarna ta cała pani Atwood. Tutaj zupełnie inna niż w "Opowieści podręcznej".

| link |
@k.lewandowska846
2022-03-23
6 /10
Przeczytane
@alinaz5
2021-10-29
6 /10
Przeczytane
@Zaneta
2021-03-14
10 /10
Przeczytane 2021 MARZEC
@Lela
2021-03-07
8 /10
Przeczytane
@witwona
2020-02-08
5 /10
Przeczytane Książki dźwiękowe
@abdita
2020-01-07
7 /10
Przeczytane

Cytaty z książki

“Ta ułomność towarzyszy jej przez całe życie: nigdy nie była przygotowana. Ale jak można czuć zachwyt, jeśli człowiek jest przygotowany na wszystko?”
#
“Zdumiewające, jak bardzo ludzie mogą się podniecać czymś, co nie istnieje.”
#
“Niewyraźna obecność śmiała się z niej cicho w bezsennej ciemności o trzeciej nad ranem, po czym znikała.”
#
Dodaj cytat
O nas Kontakt Pomoc
Polityka prywatności Regulamin
© 2022 nakanapie.pl