Przedwiośnie

Przedwiośnie
3.81
Ocena 3.81 na 5 możliwych
Na podstawie 174 ocen kanapowiczów
Rodowód. Utwór rozpoczyna zwięzły "Rodowód", stanowiący jak gdyby konspekt po...
Rodowód. Utwór rozpoczyna zwięzły "Rodowód", stanowiący jak gdyby konspekt powieści. W "Rodowodzie" narrator wskazuje na polskie korzenie rodziny Baryków, opisuje ich losy, a także pozycję społeczną zajmowaną przez Cezarego Barykę w Baku. W tym rozdziale poznajemy historię pamiętnika z wojny 1831...
Pełny opis
Data wydania: 2008
ISBN: 9788388714184
Wydawnictwo: Polskie Media Amer.Com S. A.
Napisz swoją opinię

Opinie

@Goszka
@Goszka 2013-10-17
Przeczytane (2013-10-17)
Zmieniłam nastawienie do Żeromskiego po tej powieści. Jest zupełnie inna niż utwory tego pana, które miałam nieprzyjemność czytać wcześniej. "Przedwiośnie" było przede wszystkim ciekawe, a to właśnie tej cechy brakuje obecnie lekturom szkolnym. Nie polubiłam co prawda głównego bohatera, ale jego perypetie, stopniowe przemiany (chociażby pod względem uczuć do matki) zdecydowanie mnie zajęły. Podobnie jak reszta czytelników mam sentyment do wydarzeń w Nawłoci.
@Fonin
@Fonin 2011-11-20
Przeczytane (2011-11-20)
Jedna z niewielu lektur, która udało mi się przeczytać. Niestety mam awersję do tych książek (może to dlatego, ze je muszę czytać, a ja zawsze się przeciwko wszystkiemu buntuje i nie robię tego co muszę)m które znajdują się w kanonie lektur szkolnych. Tym razem jednak MEN trafił idealnie, bo książka jest niesamowita. Czy ta się ją szybko i z zapartym tchem. Wspaniała kreacja bohaterów, szczególnie Cezarego. Barwne opisy przyrody (mimo iż ociupinkę nużące).
@Midnight_Reader
@Midnight_Reader 2007-10-23
Przeczytane (2007-10-23)
Tak... szklane domy, rewolucja, nowa Polska, ktorej nie ma. Walka ze zbyt wolnymi przemianami. Jesli rozpatrywac ta ksiazke jako historyczna, to bylaby swietna, gdyby wiecej bylo tej walki z przemianami, bo wydaje mi sie, ze chodzilo o jedne z rzadow Witosa, kiedy to kazal stlumic powstania. Ech... no i to zycie w Nawloci, piekne, utopijne, bo prawie bez problemow, a przynajmniej tych narodowosciowych.
@Qavtan
@Qavtan 2007-08-26
Przeczytane (2007-08-26)
Bardzo spodobała mi się ta opowieść. Czytałem z przyjemnością i było mi łatwo utożsamić się z głównym bohaterem. Z przejęciem śledziłem jego losy.Ostatnie strony czytałem późno w nocy, a moja wyobraźnia w pełni scaliła się ze słowem pisanym, przez co słyszałem dobrze dźwięki rewolucji.Jest to jedna z najciekawszych książek z kanonu szkolnego.
@Nancy
@Nancy 2009-11-25
Przeczytane (2007-07-28)
Doskonała książka, jak chyba większość Żeromskiego. Nie przepadam za nim, ale muszę przyznać, że pisał świetnie. Z czystej ciekawości i chęci przeczytania pochłonęłam w trzy dni przed maturą. Jakie było moje zaskoczenie, gdy właśnie z niej miałam na następny dzień pisać wypracowanie. Tak więc podwójnie nie żałuje. :)
MA
@Ballhaus 2010-08-01
Przeczytane (2010-08-01)
Jedna z najlepszych lektur. Choć niekiedy przydługie opisy mogą trochę zniechęcić może nie licząc działających na wyobraźnie drastycznych opisów biedoty polskiej czy żydowskiej. Sam bohater ani dobry ani zły raczej zagubiony w czasie w którym przyszło mu żyć. Na pewno do niej jeszcze wrócę.
@BollyGirl
@BollyGirl 2008-08-09
Przeczytane (2008-03-20)
Tak, tak i jeszcze raz tak :) Najlepsza książka Żeromskiego (jeśli chodzi o lektury). Bardzo mi się podobała część I i II, a z III niewiele zrozumiałam (np. rozmowa z Gajowcem), tak to jest jak się książki czyta w tramwajach, autobusach, taksowkach, korytarzach, przerwach, na chodnikach :P
@Zorg
@Zorg 2012-05-18
ze wszystkich zmęczonych przeze mnie książek Żeromskiego ta była chyba najbardziej nudna i męcząca, po za tym pisana marnie, wyraźnie "na kolanie". To że czarny charakter z KPP ma znaczące nazwisko Lulek (nazwa trującej rosliny) nie zmienia faktu że główny bohater jest beznadziejny.
@myszaaa
@myszaaa 2011-09-20
Przeczytane (2011-09-20)
Przynam, że jak przerabialiśmy tą lekturę w liceum olałam ją totalnie! Niestety musiałam przeczytać Przedwiośnie do matury ustnej z polaka i co ? Mogę powiedzieć, że mnie totalnie zaskoczyła, wspaniała, bardzo ciekawa, wartka fabuła. Jeszcze raz totalny zaskok :).
@AlbertNeri
@AlbertNeri 2008-08-28
Przeczytane (2008-08-02)
Książka, która obudziła we mnie miłość i poszanowanie dla książek a w szczególności do lektur! Szczerze polecam bo naprawdę warto! Przeczytałem ją w liceum i po niej nie opuściłem juz żadnej z omawianych lektur!
Przedwiośnie

Rodowód. Utwór rozpoczyna zwięzły "Rodowód", stanowiący jak gdyby konspekt powieści. W "Rodowodzie" narrator wskazuje na polskie korzenie rodziny Baryków, opisuje ich losy, a także pozycję społeczną zajmowaną przez Cezarego Barykę w Baku. W tym rozdziale poznajemy historię pamiętnika z wojny 1831r. i jego znaczenia w genealogii Baryków.Część I: Szklane domy. Cezary Baryka wraz z rodzicami mieszka w Baku w Azerbejdżanie. Wybuch I wojny światowej powoduje powołanie jego ojca do wojska. Do Baku dociera rewolucja, Cezary jest w pierwszym okresie zafascynowany rewolucją i manifestacjami, matka z trudem zdobywa środki do życia - wkrótce potem zostaje aresztowana i umiera. Baku staje się miejscem rzezi Ormian dokonanych przez Turków azerbejdżańskich. Cezary cudem odnajduje ojca, wraz z którym udaje się w długą i trudną podróż do Polski. Ojciec umiera w drodze, Cezary dociera do Warszawy i odnajduje Szymona Gajowca, dawną miłość swej matki. Bohater jest zdziwiony widokiem biedy i ubóstwa, zamiast szklanych domów o których opowiadał mu ojciec, gdy wyruszyli w podróż do Polski. W tej części kształtują się późniejsze poglądy bohatera, do końca książki pozostanie on socjalistą.Część II: Nawłoć. Główny bohater podejmuje studia medyczne, jednak po wybuchu wojny z bolszewikami decyduje się wstąpić do armii. Podczas walki z komunistami sowieckimi ratuje życie Hipolitowi Wielosławskiemu, zostają przyjaciółmi, a Cezary otrzymuje propozycję odpoczynku w majątku Hipolita w Nawłoci. Podczas pobytu na wsi bohater odpoczywa i korzysta z rozrywek, poznaje także trzy młode damy: Karolinę Szarłatowiczównę (która zakochuje się w Baryce, później zaś zostaje otruta), Wandę Okszyńską (żywiącą do bohatera podobne uczucie) i Laurę Kościeniecką (z którą Baryka ma romans, mimo jej zaręczyn). Po awanturze z Barwickim, narzeczonym Laury, Cezary wyjeżdża do folwarku w Chłodku, następnie wraca do stolicy. W tym rozdziale, razem z Cezarym, poznajemy świat polskiej arystokracji, a także wsi folwarcznej. Stanowi on kontrast dla świata poznanego w czasie wojny i powojennej tułaczki repatriacyjnej.Część III: Wiatr od wschodu. Po powrocie do Warszawy Baryka podejmuje pracę u Gajowca, gdzie poznaje jego ideały i poglądy na przyszłość Polski. W tym samym czasie poznaje także Antoniego Lulka, kolegę ze studiów, reprezentującego poglądy komunistyczne. Główny bohater zostaje zaproszony na spotkanie komunistów, na którym podejmuje z nimi ostrą polemikę - jego argumenty nie zostają jednak przyjęte, a sam bohater wyrzucony z zebrania. Cezary po raz ostatni spotyka się z Laurą. W ostatniej scenie powieści Cezary uczestniczy w pochodzie robotników. Gdy drogę robotnikom zastępują żołnierze, Baryka odłącza się od grupy i sam idzie do przodu ("(...)Baryka wyszedł z szeregów robotników i parł oddzielnie na ten szary mur żołnierzy(...)").

Autorzy
Stefan Żeromski
Stefan Żeromski (ur. 14 października 1864 w Strawczynie koło Kielc, zm. 20 listopada 1925 w Warszawie) - polski prozaik, publicysta, dramaturg, nazwany "sumieniem polskiej literatury". Posługiwał s...
Inne książki:
Książka Syzyfowe prace
Książka Syzyfowe prace
Książka Syzyfowe prace
Książka Przedwiośnie
Książka Stefan Żeromski. Przedwiośnie. Biblioteka Opracowań Lektur Szkolnych
Współtworzący tą stronę
puchar @gosiaw @gosiaw pierwsza opinia