Szelmostwa niegrzecznej dziewczynki

Szelmostwa niegrzecznej dziewczynki
8.65
Ocena 8.65 na 10 możliwych
Na podstawie 69 ocen kanapowiczów
Miłość, która naznacza los.Kobieta, która jest zdolna do wszystkiego.Szelmostwa,...
Miłość, która naznacza los.Kobieta, która jest zdolna do wszystkiego.Szelmostwa, które doprowadzają mężczyznę do granic szaleństwa.Życie Ricarda wyglądałoby zupełnie inaczej, gdyby jako nastolatek nie poznał niegrzecznej dziewczynki. Od pierwszego spotkania przez niemal pięćdziesiąt lat ukochana będ...
Pełny opis
Data wydania: 2007
ISBN: 978-83-240-0871-1 ( 9788324008711 )
Wydawnictwo: Znak
Stron: 384
puchar @hayde @hayde pierwsza opinia

Dzięki takim kanapowiczom jak ty, ta strona może się rozwijać.

Popraw tę książkę

Recenzje

Szelmostwa niegrzecznej dziewczynki
Kochać to nie znaczy zawsze to samo można kochać tak lekko, można kochać bez granic. Kiedy z cichym echem opadła ostatnia strona książki „Szelmostwa niegrzecznej dziewczynki” to właśnie słowa piosenki zespołu Demono, zadźwięczały mi w głowie i odejść nie chciały. Miłość ma wiele barw, kolory się n...
Szelmostwa niegrzecznej dziewczynki
Nie wiem dlaczego, ale przez długi czas omijałam Maria Vargas Llosę szerokim łukiem. Byłam pewna, że jego książki nie przypadną mi do gustu, że jego styl mi się nie spodoba – nie czytając nawet ani jednej jego książki! Nie mam pojęcia, skąd te uprzedzenia, ale w końcu zdecydowałam się sięgnąć po jed...
Napisz swoją opinię

Opinie

@Dark_Sister
@Dark_Sister 2009-12-05
Przeczytane (2011-12-01)
Bardzo wciągająca. Przeczytałam 3/4 w jeden wieczór , a aż taka cieniutka nie jest. Fabuła jest może trochę naciągana, ale książki są od tego, żeby nas odrywać od rzeczywistości. Oczywiście - wszystko w pewnych granicach, a wydaję mi się, że tu nie zostały przekroczone. Sposób narracji Llosy bardzo mi odpowiada - właściwie nie było momentu, żeby książka mi się dłużyła. Chciałam czytać dalej i dalej, bo byłam ciekawa jak postąpi niegrzeczna dziewczynka, i co z tym zrobi Ricardo. Występowała tu pewna schematyczność i powtarzalność wątków, ale wynikało to z charakterów głównych bohaterów. Chociaż fakt - mógł się tu trochę autor bardziej wysilić. Końcówka słodko-gorzka. Przez połowę książki wiedziałam, że coś się na końcu stanie - i na tym polu autor mnie nie zawiódł. Zabieg może średnio elegancki i w sumie niezbyt odkrywczy, ale paradoksalnie zaskakujący, bo myślałam, że Llosa wybierze coś bardziej przekombinowanego na zakończenie. Ogólne wrażenie - czas poświęcony tej książce nie uważam za stracony, a wręcz przeciwnie - ostatnio nie miałam szczęścia do wyboru lektur, i książka ta zrekompensowała mi moje ostatnie rozczarowania. I na koniec - Wcale nie musi być rzadkością taka miłość. A już na pewno nie postawa Ricarda. Chociaż myślę, że tak intensywna prędzej wystąpiła by u kobiety.
@toska82
@toska82 2010-11-27
Przeczytane (2010-11-25)
Cudowna książka i cudowna historia. Bardzo odważna i oryginalna. Dużo się po niej spodziewałam, i się nie zawiodłam. Jest to rozkosznie piękna i przenikliwa powieść, o trudnej miłości „chudopachołka” i „niegrzecznej dziewczynki”. Życie nie jest czarno białe, a miłość spełniona albo nie. Tych dwoje bohaterów nie miało łatwego życia. Ricardo wprawdzie spełnił swoje marzenie o zamieszkaniu w Paryżu, ale całe życie nieszczęśliwie kochał „niegrzeczną dziewczynkę”, która pojawiała się w jego życiu, zawsze, gdy już wydawało mu się, że jej nie potrzebuje. A sama Femme fatale, też przez próbowała się nie poddać, i spełnić marzenie, tylko cały czas coś ciągnęło ją do Ricarda, całkowitego przeciwieństwa jej samej. Czy była faktycznie aż taka zła i podła jakby się mogło wydawać na pierwszy rzut oka. I co takiego miał w sobie ten chłopiec a później mężczyzna, że nie umiała bez niego żyć i tylko przy nim czuła się bezpiecznie? Dawno nie czytałam takiej historii, takiej książki. O miłości i pożądaniu, które może doprowadzić mężczyznę do szaleństwa. No i samo zakończenie, jest genialne. Polecam wszystkim, którzy jeszcze nie mieli okazji jej przeczytać.
@Puella13
@Puella13 2018-12-07
Przeczytane (2011-06-06)
Llosa zaskoczył mnie i to pozytywnie. W pierwszym rozdziale miałam największą ochotę oddać ją jak najszybciej z powrotem do biblioteki, w drugim przeraziłam się ilością ulic i nazw obcojęzycznych, które z trudnością czytałam i absolutnie nic mi nie mówiły. Moja irytacja wzrastała coraz bardziej. W trzecim, Llosa mnie zaintrygował na tyle, że zwiększyłam ilość dziennego czytania. W czwartym byłam tak pochłonięta historią Ricardina, że ledwo się od niej odrywała, tak dotarłam do ostatniego siódmego rozdziału. Muszę przyznać, że po raz pierwszy w życiu pomyliłam się co do książki i na szczęście pozytywnie. "Szelmostwa niegrzecznej dziewczynki" to historia niesamowitej miłości. Opowiada kolejne etapy z życia młodego, Peruwiańczyka, zakochanego po uszy w dziewczynie diable, która nieustanne zwodzi go, rozkochuje, zrywa, łamie serce i tak w kółko. Kreacja niegrzecznej dziewczynki jest fantastyczna, trudno porównać ją do kogokolwiek, jej zawiłe losy zaskakują, przerażają jak i przyciągają i ciekawią. Jest zawadiacka, szalona, przewrotna i niezdolna do miłości. Llosa jest niepisanym mistrzem kreowania wariatek łamiących męskie serca.
@Natula
@Natula 2011-06-14
Przeczytane (2011-01-01)
To opowieść o toksycznej, chorej miłości, pozbawionej krzty romantyzmu. Relacje między dwojgiem ludzi oparte są na perwersji, nie wiem czy nie pójdę o krok za daleko jeśli napiszę, że na masochistycznych doznaniach. Historie miłość czyta się lekko, mimo że temat wcale nie jest łatwy. Z każda stroną chce się więcej i szybciej, mimo okrutnych relacji czeka się na te niespodziewane spotkania dwójki bohaterów, zastanawiamy się do czego jeszcze w stanie jest doprowadzić szaleńcza miłość, gdzie prowadzi brak hamulców, czy jest gdzieś granica....Powieść wzrusza i złości, książkę przeczytałam kilka dni temu, ale do tej pory na wspomnienie niegrzecznej dziewczynki pojawia mi się gęsia skórka.
@closer
@closer 2011-05-17
Przeczytane (2011-05-17)
dobra, ale... nie umiem się nią zachwycać. głównie przez to, że opisuje tak chore relacje. gdy skończyłam czytać mój chłopak zapytał mnie kogo z bohaterów polubiłam. wcześniej się nad tym nie zastanawiałam, ale wtedy na chwilę poddałam się refleksji i stwierdziłam, że żadnego nie lubię. nie umiem mieć pozytywnego stosunku do kogoś, kto pomiata innymi, ale z drugiej strony żałosne wydaje mi się takie bezgraniczne oddanie i pozwalanie na pomiatanie sobą przez całe życie, bo kogoś takiego nie potrafiłabym szanować. czasami gdy dalej brnęłam w historię Ricarda i niegrzecznej dziewczynki zastanawiałam się kto z nich bardziej ma nie po kolei w głowie.
@SYSTEM
@SYSTEM 2010-01-02
Chcę przeczytać (2011-01-12)
Do tej książki zostałam namówiona i zachęcona ponoć zaskakującym zakończeniem, choć teraz, po jej przeczytaniu, sama już nie wiem czy faktycznie to stwierdzenie o zakończeniu nie dotyczyło może innej książki, bo to tutaj było jednak dość banalne. Poza tym im bliżej końca, tym bardziej irytowała mnie postać głównego bohatera, mimo czego książka i tak mi się podobała, a przez ostatnie kilkadziesiąt stron przebrnęłam migiem. Daję jej 5, bo choć może nie znajdzie się wśród pozycji "Ulubione", to mimo wszystkich tych zastrzeżeń już dawno nie czytało mi się tak przyjemnie.
@Witch
@Witch 2012-07-30
No nie wiem, nie wiem. Początek wydał mi się tandetny. Pomyślałam, że pewnie niedługo ktoś stworzy na podstawie tej książki kiepski ale z pozoru ambitny i dobrze rozreklamowany film. Wiecie, taki prawie gotowy scenariusz do filmu, w którym zagra jakaś bardzo znana aktorka i trochę mniej znany aktor. Jednak po przebrnięciu przez drugi rozdział, szelmostwa niegrzecznej dziewczynki zaczęły mnie wciągąć a potem nawet lekko fascynować. Moim zdaniem ta książka trochę ''psuje głowę". Opowieść w niej zawarta jest dziwna, przerażająca, smutna ale też podniecająca. Polecam
@AlbertNeri
@AlbertNeri 2008-08-29
Przeczytane (2008-08-29)
To pierwsza przeczytana przeze mnie książka tego autora. Szczerze to początek z lekka zaczął mnie nużyć (ale nie stylem czy opisami ale wydawało mi się, że tematyka i historia jest trochę tendencyjna). Ale powiem szczerze, że autor mile mnie zaskoczył i jak nic wciągnąłem się w tę historię! Specjalnie odkrywcza to Ona na pewno nie jest ale na spokojne czytani na coraz chłodniejsze i mokre wieczory jak najbardziej;) Polecam
@rosamund
@rosamund 2010-06-15
Przeczytane (2010-06-15)
fajna, ale bez rewelacji; od tej ich przekletej miłości wolałam doskonale opisywane sytuacje polityczne czy kulturalne, a w szczególności charakterystykę hippisów; na końcu nie czułam szczególnego wzruszenia, raczej bardziej chciało mi się płakać przy tym kawałku o rzuceniu sie do Sekwany i szale wściekłości na niegrzeczną dziewczynkę; polecam, warto spróbować
@maczek
@maczek 2008-09-13
Przeczytane (2008-08-11)
Wciągnęła mnie i szybko ją przeczytałam, chciałam wiedzieć jak się skończy ta historia. Czasami miałam jednak wrażenie, że autor w pewnych scenach zastosował narzędzia "kopiuj" i "wklej". Parafrazując pewne powiedzenie: życie głównych bohaterów kołem się toczy... zastanawiam się, czy jest możliwe istnienie w realu kogoś takiego jak oni... :)
Autorzy
Mario Vargas Llosa
Urodził się w Arequipie w Peru jako jedyne dziecko Ernesto Vargasa Maldonado oraz Dory Llosa Ureta. W rok po urodzeniu jego rodzice rozwiedli się, a on wraz z matką przeniósł się do Boliwii, gdzie jeg...
Inne książki:
Książka Ciotka Julia i skryba
Książka Pochwała macochy
Książka Miasto i psy
Książka Pantaleon i wizytantki