Pięć lat kacetu

Pięć lat kacetu
4.67
Ocena 4.67 na 5 możliwych
Na podstawie 42 ocen kanapowiczów
Niezwykle szczere, momentami wręcz brutalne wyznanie więźnia obozów koncentra...
Niezwykle szczere, momentami wręcz brutalne wyznanie więźnia obozów koncentracyjnych, w którym autor, ?bard Warszawy?, dał świadectwo tamtego czasu. Stanisław Grzesiuk (ur. 6 maja 1918 w Małkowie koło Chełma - zm. 21 stycznia 1963 w Warszawie) - samorodny talent pisarski, pieśniarz (zwany również...
Pełny opis
Data wydania: 2008
ISBN: 9788305135122
Wydawnictwo: Książka i Wiedza

Recenzje

Obozowe życie
Tematyka obozowa w książkach jest chyba każdemu dobrze znana. W liceum przerabiało się takie lektury jak "Inny świat" Grudzińskiego czy opowiadania Tadeusza Borowskiego. Były to chyba jedne z najbardziej lubianych przez uczniów książki. Przynajmniej było wiadomo o czym jest mowa ;) Żałuję, że tak...
Napisz swoją opinię

Opinie

@lavinka
@lavinka 2011-10-17
Przeczytane (2011-10-17)
Czasem przyda się remont, bo przewracając stare książki walające się w ilościach metrów sześciennych można trafić na Grzesiuka. Najpierw rzuciła mi się żółta okładka Boso, ale w ostrogach i tam wspomniał o pobycie w obozie. Znając go jako starego jajcarza musiałam przeczytać i drugą część wspomnień. Tym bardziej się ucieszyłam, że znalazłam Pięć lat kacetu w innej stercie książek(wydanie z 1985roku). Pomimo przerażającej tematyki i kontekstu czyta się świetnie. Za moich licealnych lat przerabialiśmy jakieś nudne pomyje, a nie wspomnienia z obozów. Dopiero teraz zaczynam rozumieć, co przeżywali ludzie tam żyjący.
@psychiczna
@psychiczna 2016-07-19
Przeczytane (2016-07-19)
Książka o tematyce obozowej, ale inna od tych, które musiałam przeczytać w szkole. Bardzo dobra powieść, zaskoczyło mnie to, że główny bohater w tak ciężkich warunkach miał odwagę na szczyptę humoru i ogromnego dystansu do rzeczywistości, do której został wepchnięty siłą. Podziwiam głównego bohatera "Pięciu lat kacetu" za jego szczerość i odwagę, za wcześniej wspomniany, humor i dystans, ale także za niesamowitą inteligencję i spryt. Padły ważne słowa na końcu książki, że nie powinniśmy oceniać zachowań ludzi w tamtym okresie, żyjących bardzo trudnych warunkach, by ich nie skrzywdzić.
@Sky
@Sky 2013-12-02
Przeczytane (2013-12-02)
bardzo ciekawa i ważna książka. autor zaskakuje pewnym poczuciem humoru opisując te wydarzenia, pewien dystans, który, myślę, jest potrzebny żeby jakoś żyć po przeżyciu tych czasów. i zadziwia szczera, lojalna przyjaźń ze Stefkiem, która była rzadkim zjawiskiem w takich nieludzkich warunkach. autor wykazał się wiele razy cwaniactwem, sprytem, dzięki któremu udało mu się przeżyć do końca wojny. pozycja obowiązkowa dla ludzi zainteresowanych tematyką obozów koncentracyjnych w czasie II wojny światowej :)
MA
@makowka 2012-01-14
Przeczytane (2012-01-14)
Tematyka trudna, ale w odróżnieniu od pozostałych pozycji obozowych nie sprawia, że skóra cierpnie. Poczucie humoru? A i owszem. Książka szczera, ukazująca umiejętność przystosowania się człowieka do koszmarnych warunków obozowych. Autor podjął temat w sposób naturalny i otwarty. Polecam
@AlbertNeri
@AlbertNeri 2008-08-28
Przeczytane (2008-08-02)
jestem jak najbardziej za obowiązkowym przeczytaniem tej książki na równi z "Innym Światem" Grudzińskiego czy "Medalionami" Ta książka dopełnia całości i uświadamia odmienność ludzkich zachowań, myśli i charakterów w mierzeniu się z obozami!
@blurppp
@blurppp 2010-11-25
Przeczytane (2010-11-25)
Najlepsze wspomnienia obozowe jakie w życiu czytałem, porównywalne jedynie z "Anus Mundi" Kielara. Najbardziej zawsze przeraża mnie stwierdzenie "Auschwitz jako duży obóz w porównaniu z Gross-Rosen to było przedszkole"
@Chantal
@Chantal 2011-01-03
Przeczytane (2011-06-19)
To co ujęło mnie w tej książce to bezpośredniość, bez owijania w bawełnę opisana cała historia życia w obozach. Bardzo ciekawa lektura, nie tylko dla czytelników interesujących się tą tematyką.
@blazejo
@blazejo 2008-01-02
Przeczytane (2008-01-02)
Pan Stanisław Grzesiuk pokazał że w obozach przebywali także zwykli ludzie... dla mnie powinna byc to lektura. Pełen szacunek. Kolejna oraz poprzednia publikacja tylko to potwierdzają.
@Paulka
@Paulka 2011-06-09
Świetna książka. Trafiłam na nią niejako z ,,przymusu", pisząc pracę maturalną o stosunkach polsko-żydowskich, ale zafascynowała mnie... Czytałam z zapartym tchem.
@szafir
@szafir 2010-12-27
Przeczytane (2010-10-12)
Książka, która w pewnym sensie ukształtowała moje podejście do obozów i okrucieństwa na jakie stać ludzi. Jedna z najlepszych w swojej tematyce...
Pięć lat kacetu

Niezwykle szczere, momentami wręcz brutalne wyznanie więźnia obozów koncentracyjnych, w którym autor, ?bard Warszawy?, dał świadectwo tamtego czasu. Stanisław Grzesiuk (ur. 6 maja 1918 w Małkowie koło Chełma - zm. 21 stycznia 1963 w Warszawie) - samorodny talent pisarski, pieśniarz (zwany również bardem z Czerniakowa), z zawodu elektromechanik, działacz społeczno-lewicowy, antyklerykał i ateista. Od 1920, kiedy jego rodzice przenieśli się do Warszawy, do 1940 mieszkaniec stołecznego Czerniakowa, dzielnicy zamieszkiwanej przez warszawską biedotę. Pomimo tragicznych warunków w jakich się urodził i wychowywał, twardo walczył z otaczającą go przedwojenną rzeczywistością. Skończył szkołę zawodową już podczas pracy w fabryce. Tam zetknął się również po raz pierwszy z działalnością lewicową. Pogrzeb ojca był dla Stanisława Grzesiuka punktem przełomowym. Zrozumiał, że ówczesny porządek społeczny zawsze będzie deprecjonować osoby chcące wyrwać się z getta biedy. Podczas wybuchu wojny nadal mieszkał w Warszawie. Zaangażował się w walkę z niemieckim okupantem, działając w nowopowstałych polskich, podziemnych siłach zbrojnych. Kierował kilkoma akcjami przeciw Niemcom. Aresztowany (za posiadanie broni i działalność konspiracyjną) i wysłany na roboty przymusowe do Niemiec, w okolice Koblencji, następnie zesłany do obozu koncentracyjnego w Dachau za ucieczkę z robót i wcześniejszą postawę w okupowanej Warszawie. Źródło: Stanisław Grzesiuk, ?Boso, ale w ostrogach?, ?Na marginesie życia?. Przebywał w obozie Dachau (4 kwietnia - 16 sierpnia 1940). Po kilkumiesięcznym pobycie przeniesiono go do Mauthausen-Gusen, gdzie przebywał aż do 5 maja 1945, tj. do momentu wyzwolenia obozu przez wojska amerykańskie. Przebywał w "starym obozie" Mauthausen a od 1941 został przeniesiony do nowego "Gusen I" (Istniał też "Gusen II"). 9 lipca 1945 wrócił do kraju. W 1946 ożenił się, miał dwoje dzieci - córkę Ewę (1947) i syna Marka (1950). Od 1947 chorował na gruźlicę płuc, będącą konsekwencją pobytu w obozach. Zmarł w 1963 na tę chorobę. Stanisław Grzesiuk był z przekonań ateistą. Po wojnie warszawskim radnym, oraz działaczem społeczno-lewicowym, gorąco sympatyzującym z nowopowstałym PRL. Widział w nim szansę dla zapobieżenia nędzy, chorobom i obecnemu w dwudziestoleciu międzywojennym - wyzyskowi. Jego imieniem nazwano jedną z ulic warszawskiego Czerniakowa.

Autorzy
Stanisław Grzesiuk
(ur. 6 maja 1918 w Małkowie koło Chełma, zm. 21 stycznia 1963 w Warszawie) – polski pisarz, pieśniarz (zwany również bardem z Czerniakowa)[1], z zawodu elektromechanik. Autor popularnej, autobiogra...
Inne książki:
Książka Boso, ale w ostrogach
Książka Boso, ale w ostrogach
Książka Pięć lat kacetu
Książka Na marginesie życia
Książka Na marginesie życia
Współtworzący tą stronę
puchar
RA
@rakah pierwsza opinia