Książki Wspomnienia

Nowości

Książka Rahim. Ludzie z tylnego siedzenia
Sebastian "Rahim" Salbert ...
Książka Dziewczyny na skrzydłach
Anna Rudnicka-Litwinek
Książka Beata Tyszkiewicz. Portret damy
Anna Augustyn-Protas
Książka Niewidzialny front
Tomasz Rezydent
Książka Zawód położna
Leah Hazard ...
Książka Spowiedź doktora Mengele
Christopher Macht
Książka Lśnić
Jessica Jung ...
Książka Kilar. W bliskim planie
Violetta Rotter-Kozera
Książka palkiewicz.com
Jacek Pałkiewicz
Miło jest wspominać dobre czasy, ale trzeba też brać pod uwagę, że nie wszystkie wspomnienia są przyjemne. Dużo osób przeżyło tragedię w przeszłości i ciężko im o tym mówić. Jednakże patrząc na propozycje w księgarniach można stwierdzić, że wiele popularnych osób, po wielu latach opisuje swoje traumatyczne przeżycia. Czy z takich książek można się czegoś nauczyć? Oczywiście i jest ta wiedza przydatna na co dzień.

Dlaczego warto czytać autobiografie?

Z pewnością takie lektury są interesujące, po zapoznaniu się z życiorysem danej osoby, patrzy się na nią lub niego inaczej, czytelnik dowiaduje o ważnych wydarzeniach z życia autora. Wyciągnąć można wnioski, na przykład: sława nie oznacza idealnego życia bez zmartwień - problemów, nie można kupić miłości lojalności itd. Godną uwagi autobiografią jest Intymnie. Moje wspomnienia Demi Moor. Fani piłki nożnej, powinni przeczytać napisaną przez Tomasza Hajto oraz Cezarego Kowalskiego książkę Tomasz Hajto. Ostatnie rozdanie. Autobiografia.

Czy biografie są dla każdego?

Oczywiście, że tak. Ludzie w różnym wieku sięgają po biografie, autobiografie oraz inne książki związane ze wspomnieniami. Dla nastolatków idealna będzie książka Jeśli tylko potrafiłyby mówićnapisana przez Jamesa Herriota. Osoby dojrzałe powinny być zadowolone z biografii napisanej przez Annę Augustyn-Protas Beata Tyszkiewicz. Portret Damy. Pamiętniki, biografie, autobiografie, powieści o bohaterach, reportaże są intrygujące i dobrze jest je czytać niezależnie ile ma się lat.

Tagi

#wspomnienia (7) #pamietniki (5) #historia (3) #psychologia (2) #Zydzi (2) #kompozytor (2) #muzyka (2) #20W (2) #PowiescAmerykanska (2) #literaturaFaktu (2) #poradnik (2) #Wojna (2) #Islam (2) #FilologiaFrancuska (1) #FilologiaNiemiecka (1) #Niemcy (1) #MniejszosciNarodowe (1) #PamietnikiNiemieckie (1) #utobiografia (1) #fakty (1)

Popularne w ostatnim czasie

Książka Człowiek w poszukiwaniu sensu
Viktor E. Frankl ...
Książka Dziewczyny na skrzydłach
Anna Rudnicka-Litwinek
Książka Lśnić
Jessica Jung ...
Książka Mrok i mgła nad Auschwitz
Stanisław Głowa
Książka Giganci wód i rocka
Adrian Smith ...

Najczęściej oceniane

Książka Czarnobylska modlitwa. Kronika przyszłości
Swietłana Aleksijewicz
Książka Dzienniki kołymskie
Jacek Hugo-Bader ...
Książka Dzikie łabędzie
Jung Chang
Książka Nadzieja umiera ostatnia
Halina Birenbaum
Książka Zawód położna
Leah Hazard ...
Książka Projekt Szczęście
Rubin Gretchen
Książka Odyseja kota imieniem Homer
Cooper Gwen ...
Książka Brzydula. Historia niekochanej
Constance Briscoe
Książka Przygoda na jedną noc
Catherine Townsend ...
Książka Dlatego Francuzki są takie sexy
Helena Frith Powell
Książka Ostatni mazur
Andrew Tarnowski ...
Książka Rzymskie dolce vita
Penelope Green ...

Cytaty

Siedzi młoda kobieta na ławce przed domem, karmi piersią dziecko... Sprawdziliśmy - mleko było radioaktywne. Matka Boska Czarnobylska...
(Ojciec WS) Za młodu był w Szwajcarii, chodził tam po górach. Zatrzymał się na noc w klasztorze trapistów. Na kolację dostał kawałek chleba, kawałek sera i pół jajka. Pożarł natychmiast, więc mnich uprzejmie zapytał, czy nie jest aby jeszcze głodny. Ponieważ pan Wincenty zrobił dziwną minę, mnich poszedł do kuchni i powiedział:"Dajcie mu jeszcze pół jajka, niech pęknie".
Powiem pani dowcip... Wyszło rozporządzenie rządu o przywilejach dla ludzi z Czarnobyla... Do tych, którzy mieszkali w promieniu dwudziestu kilometrów od elektrowni, inni mają się zwracać "Jaśnie panie", a do tych, co mieszkali przy samej elektrowni i przeżyli: "Jaśnie oświecony"... Cha, cha!
Czy w Czarnobylu było bardzo strasznie?”.
[...]„Ależ skąd! Każdy tam chodził rozpromieniony!”.
Pokuszę się na tym miejscu o następującą analogię: z ludzkim cierpieniem jest jak z gazem. Jeśli wpuścić pewną jego ilość do zamkniętego pomieszczenia, gaz wypełni je w sposób równomierny i całkowity, bez względu na jego rozmiary. Podobnie cierpienie całkowicie „wypełnia” duszę i świadomość człowieka, bez względu na to czy cierpimy ogromnie, czy też tylko trochę. Dlatego też „rozmiar” ludzkiego cierpienia jest pojęcia najzupełniej względnym
"Myślałby, kto, że szczęście rośnie jak trawa w Toskanii. To niedorzeczne. Nie ma takiego miejsca na świecie, które potrafi przemienić nieszczęśliwą duszę. Żadne słońce, powietrze, morze, łąka ani góry, ani mała urocza wioska tego nie zrobią. A już na pewno inny człowiek".
O nas Kontakt Pomoc Polityka prywatności Regulamin
© 2020 nakanapie.pl
Zrobione z {} na Pradze Południe