Sto lat samotności

Gabriel García Márquez
8.9 /10
Ocena 8.9 na 10 możliwych
Na podstawie 230 ocen kanapowiczów
Książka Sto lat samotności
Książka Sto lat samotności
Popraw tę książkę | Dodaj inne wydanie
8.9 /10
Ocena 8.9 na 10 możliwych
Na podstawie 230 ocen kanapowiczów

Opis

Nowy wspaniały świat to jedna z najsłynniejszych antyutopii w literaturze XX wieku. Przedstawiona w powieści Huxleya wizja przyszłego społeczeństwa, które osiągnęło stan całkowitego zorganizowania i zrealizowało ideał powszechnej szczęśliwości, jest wizją przerażającą... Nowy wspaniały świat to jedna z najsłynniejszych antyutopii w literaturze XX wieku. Przedstawiona w powieści Huxleya wizja przyszłego społeczeństwa, które osiągnęło stan całkowitego zorganizowania i zrealizowało ideał powszechnej szczęśliwości, jest wizją przerażającą. W roku 2541 (czyli w 632 roku nowej ?ery Forda?) obywatele Republiki świata powstają w rezultacie sztucznego zapłodnienia i klonowania. Od niemowlęcia poddaw...
Data wydania: 2011
ISBN: 978-83-7758-018-9, 9788377580189
Wydawnictwo: Muza
Serie: Współczesna Proza Światowa, Biblioteka Bestsellerów, Kolekcja Gazety Wyborczej - XX wiek
Stron: 454
Mamy 17 innych wydań tej książki

Autor

Gabriel José de la Concordia García Márquez (ur. 6 marca 1927 w Aracataca, zm. 17 kwietnia 2014 w Meksyku) Kolumbijski powieściopisarz, dziennikarz i działacz społeczny, jeden z najwybitniejszych twórców tzw. realizmu magicznego, laureat Nagrody Nobl...

Książki Gabriel García Márquez

Wszystkie książki Gabriel García Márquez

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe


Ogłoszenia

Dodaj ogłoszenie
za darmo!
Używane książki mają duszę. Zamiast kupować w sklepie, zajrzyj na naszą stronę z ogłoszeniami. Książkowe zero-waste? Kupuj używane, sprzedawaj niechciane.

Moja Biblioteczka

Już przeczytana? Jak ją oceniasz?

Recenzje

Coś mi się wydaje, że książka Sto lat samotności aż się prosi o Twoją recenzję. Chyba jej nie odmówisz?
{}️ Napisz pierwszą recenzje

Moja opinia o książce

Opinie
@bluedress
@bluedress 2011-06-01
Przeczytane (2011-01-01)
Dawno się tak żadną książką nie zmęczyłam, doczytałam do końca tylko dlatego, że mam taką zasadę. Natłok liczby bohaterów sprawiał, że po kilku stronach gubiłam wątki i ciągle myliłam kto jest kim. Sięgnę po inne pozycje tego autora, ponieważ chcę wyrobić sobie własną opinię, chociaż po 'Sto lat samotności' mam poczucie straconego czasu.
serce  1 Polubienie | link |
@kasia.kolataj
@kasia.kolataj 2012-03-01
Przeczytane (2012-03-01)
Na początku wciągnięcie się, a nawet czytanie przychodziło mi z trudnością, styl autora był taki inny od książek, które czytałam. Jednak z czasem przyzwyczaiłam się do niego, a nawet polubiłam i nie zauważywszy kiedy, naprawdę zżyłam się z Macondo i rodem Buendiów. Lekkość pióra autora jest niezwykła, kreśli historię rodziny przez pokolenia, jakby opisywał jeden ciąg niekończących się, powiązanych zdarzeń. Czasem odnosiłam wrażenie, że czytam "o niczym", ale jest tak zgrabnie i ciekawie napisane, że nawet tego nie zauważam. To coraz rzadziej spotykany dar. W sumie książkę czytałam kilka tygodni, bo zawsze było mało czasu, może dlatego ostatnie kilkadziesiąt stron było takie słodko-gorzkie - ...
serce | link |
@basima
@basima 2011-09-15
Przeczytane (2011-09-15)
Ta książka to zły sen geniusza. Opisuje życie, nawet nasze, współczesne w krzywym zwierciadle. Rzeczywistość miesza się z fikcją, a każdy widzi i czuje to co chce. Wędrówka pokoleń, życie które nieustannie obraca się jak w czarodziejskim kole. Dom, który jest świadkiem wszystkich wydarzeń i "plasteliną" w rękach bohaterów, którzy albo dbają o niego i wnoszą ducha gościnności i zabawy, albo zamykają go i tkwią w ruinie. I tak na zmianę, ciągle i ciągle. Miłość i nienawiść, porywająca siła i obojętność ciągle w ruchu. Książka nie dla wszystkich, nie wiem czy ja jestem choć w połowie obdarzona taką mądrością, by ją zrozumieć i wyciągnąć z niej te najważniejsze wnioski. Każdy ją inaczej zinterpr...
serce | link |
@Archideus
@Archideus 2010-09-14
Przeczytane (2010-09-14)
Powieść na pewno moim zdaniem ma w sobie coś. Na chwilę obecną, mam wrażenie, że można ją było nieco bardziej skrócić zachowując przy tym sens, a na pewno nie ciągnąć tego przez tyle pokoleń - może stąd w pewnym momencie wkradło się znudzenie - ze względu na wałkowanie tych samych motywów kilka razy. No ale tak jak po jakimś czasie człowiek nie wyobraża sobie ulubionego serialu bez któregoś z aktorów, który w mniemaniu od zawsze był tym jedynym, idealnym i bez niego serial nie byłby ten sam, tak pewnie choćby zdanie urwane z powieści, może czasami diametralnie zmienić jej odbiór u osoby, która ją wcześniej czytała :) Dla mnie może nie jest to powieść, do której będę wracał, ale za to chyba t...
serce | link |
@puls
@puls 2008-05-23
Przeczytane (2009-02-16)
"Skoro idee (byty wyobrażone) wpływają na nasze zachowania, jak można odmówić im realności?" - parafrazując Junga. W "Stu latach samotności" mamy byty wyobrażone, które zupełnie swobodnie uczestniczą w życiu bohaterów, do tego stopnia, że stają się równoprawnymi członkami opowieści. Nieodparcie przypomina mi się opowieść o wspólnotach plemiennych w Afryce: mieszkańcy wioski siadają pod drzewem, i jeden z nich mówi: "Śniło mi się, że..." Po czym reszta analizuje opowieść i zastanawia się, jakie będzie mieć ona konsekwencje dla całej społeczności. I o tym właśnie jest ta książka. O braniu faktów w cudzysłów. A przy tym, jaka dynamiczna. Jak pięknie mówi o uczuciach. P.S. Ja też musiałam rozrys...
serce | link |
@Deleviretta
@Deleviretta 2012-06-25
Przeczytane (2011-11-27)
Niesamowita książka. Mimo iż przeczytałam ją ponad rok temu, pamiętam większość wydarzeń, jakbym dopiero wczoraj żegnała bohaterów. Od momentu zapoznania się z twórczością pana Marqueza bez pamięci zakochałam się w realizmie magicznym. Ta książka to niepowtarzalny zapis życia w Kolumbii jakim go zapamiętał autor. Wydarzenia surrealistyczne niezauważalnie przeplatają się ze zdarzeniami rzeczywistymi, znajdując dla siebie uzasadnienie w takim stopniu, iż czytelnik nawet nie podejrzewa, jak bardzo jest to niezgodne z obowiązującymi prawami. Osobom choć trochę zaznajomionym z twórczością pana Gabriela polecam biografie pisarza napisaną przez Geralda Martina. Wówczas czytelnik będzie mógł zweryfi...
serce | link |
@sonyaa
@sonyaa 2008-08-28
Przeczytałam w podręczniku do polskiego fragment, w którym opisywany był "deszcz maleńkich żółtych kwiatów, i stwierdziłam, że muszę ją przeczytać, i nie dlatego, iż jestem zagorzałą fanką Myslovitz. Przyznam szczerze, że jej nie dokończyłam, stanęłam gdzieś przed połową z wielkim mętlikiem w głowie, wszystko mi się już poplątało, i odłożyłam ją na bok, ale na pewno do niej wrócę muszę! Była pełna magii i swoistego klimatu w którym się zakochałam, przepełniona przedziwnymi wydarzeniami, które nadawały jej absolutnego uroku.
serce | link |
@Maynard
@Maynard 2008-09-13
Przeczytane (2008-09-13) Literacka Nagroda Nobla Kanon na koniec wieku Ranking 100 książek wszechczasów dziennika "The Guardian" U mnie na półce
Doskonała powieść dla inteligentnego czytelnika. Realizm magiczny, oniryzm, odrealnienie a zarazem zwykłe ludzkie czynności i zachowania, namiętności i zgubne przeznaczenie, którego sens najlepiej oddaje ostatnie zdanie powieści. Pogmatwane losy rodu Buendia na przestrzeni wieku naznaczone piętnem samotności i zagubienia przypominają barwną karuzele a sny mieszają się z jawą, żywi z umarłymi, życie ze śmiercią. Pierwsza piątka kanonu powieści XX wieku. Marquez to taki iberoamerykański Jan Jakub Kolski a może na odwrót...
serce | link |
@tortoise84
@tortoise84 2008-04-29
Przeczytane (2008-03-08) Mam
Naprawdę bardzo rzadko zdarza się, żeby po przeczytaniu książki tak mocno odczuwać, że to już koniec, zwłaszcza, że jest przebogata w ludzkie, niesamowite historie i czytając ostatnie strony miałam wrażenie, że patrzę na wysychającą rzekę. Być może to napuszona metafora, ale prawdziwa, ostatnie zdanie sprawiło, że ciarki mi przebiegły po plecach. Szczerze mówiąc, nie wiem, czy rozumiem tych, którzy do niego nie dotarli, ale cieszę się, że do nich nie należę.
serce | link |
@beatta
@beatta 2008-01-06
Przeczytane (2008-02-29)
Przepiękna książka,pełna magii,nauk moralnych,niesamowitych opisów ludzkiego życia w dalekim świecie.Jest to jedna z tych pozycji,do których wciąż się wraca.Pełno w niej deformacji fizycznej bohaterów,deformacji uczuć,deformacji życia i poglądów.Trudna w czytaniu,jednakże otwarta na każdego.Bije od niej fanatyzm.Jest ścieżką w dżungli ludzkich pragnień.
serce | link |
H1
@h104 2007-09-07
Przeczytane (2007-08-25)
jak dla mnie jedna z tych książek,której wolałabym nigdy nie czytać...żeby mieć to przed sobą i przeżyć jeszcze raz. Absolutnie fenomenalna.Zaczarowana historia rodu, może jest trochę zawiła i ponoć niektórzy spisują drzewko genealogiczne i robią notatki.Jedzenie ziemi.plaga bezsenności.i historia pięknej Remedios - Marquez jest geniuszem
serce | link |
@miith
@miith 2008-09-18
Przeczytane (2008-09-18)
A ja sobie wydrukowałam drzewo genealogiczne, które było na Wikipedii i używałam jako zakładki. Bardzo pomogło :) Książka fascynująca. Poznając losy poszczególnych bohaterów, dziwiłam się, że każdy z nich jest równie niesamowity i zajmujący. Marquez w niezwykły sposób oddał historię i dzieje rodu skażonego plagą samotności.
serce | link |
@saya
@saya 2008-08-27
Przeczytane (2008-08-27)
No dobrze, jak na dziś to już ostatnia opinia, obiecuję.Na tę książkę nie sposób znaleźć właściwe słowa. Niesamowita podróż poprzez drzewo genealogiczne tragicznych postaci. A kiedy czytając i dochodząc do końca, myślisz, że już nic złego ci się nie przytrafi, czytasz ostatnie zdanie i serce zaczna ci krwawić...
serce | link |
@open_your_eyes
@open_your_eyes 2010-08-24
Przeczytane (2010-08-24)
'Sto lat samotności' to jedna z moich ulubionych powieści. Nie zraził mnie chwilowy zamęt w głowie, wywołany takimi samymi imionami różnych bohaterów. Cudowna jest ta magia, idealnie wpleciona w tragiczne losy rodziny Buendia . Książka urzekła mnie i wprost 'zmusiła' do poznania innych dzieł Marqueza. Polecam !
serce | link |
@goniaaa
@goniaaa 2009-05-04
Przeczytane (2009-08-22)
Dobra, aczkolwiek daleko w moim mniemaniu odbiegajaca od wszystkich zachwytow nad nia. Denerwujace bylo ciagle powtarzanie sie imion. W koncu sie pogubilam i bylam zmuszona po przeczytaniu przestudiowac drzewo genealogiczne:D kasiazka rzeczywiscie przypomina Tokarczuk.
serce | link |
Zaloguj się aby zobaczyć więcej

Co czytać po książce “Sto lat samotności”- Gabriel García Márquez

Książka Ferdydurke
Ferdydurke Łukasz Grabal, Witold Gombrowicz
7.8/10
In this bitterly funny novel, the hero narrates the story of...
Książka Dżuma
Dżuma Albert Camus
8.6/10
Ciekawe wypadki, które są tematem tej kroniki, zaszły w 194....
Książka Lot nad kukułczym gniazdem
Lot nad kukułczym gniazdem Ken Kesey
9.2/10
McMurphy, szuler, dziwkarz i zabijaka, udaje wariata, żeby s...
Książka Miłość w czasach zarazy
Miłość w czasach zarazy Gabriel García Márquez
8.5/10
"Miłość w czasach zarazy", napisana przez Gabriela Garcię Ma...
Książka Mistrz i Małgorzata
Mistrz i Małgorzata Michaił Bułhakow
9.2/10
Mistrz i Małgorzata – jak wiele genialnych utworów – wymyka ...

Cytaty z książki

Minuta pojednania więcej znaczy niż całe życie przyjaźni.
Człowiek nie należy do żadnej ziemi, póki nie ma w niej nikogo ze swych zmarłych.
Sekretem dobrej starości jest nie co innego, tylko szczery pakt z samotnością.
Zgodnie ze swą naturą mężczyzna gardzi głodem po zaspokojeniu apetytu
Życie nie jest tym, co człowiek przeżył, ale tym, co i jak zapamiętał.

Książki, recenzje, ogłoszenia, społeczność!

Znajdziesz tu wszystko, czego potrzebuje każdy wielbiciel książek. Załóż konto i korzystaj w pełni ze wszystkich możliwości serwisu.
Zarejestruj się