Tektonika uczuć

Tektonika uczuć
4.52
Ocena 4.52 na 5 możliwych
Na podstawie 84 ocen kanapowiczów
Literacka perełka autora Małych zbrodni małżeńskich. Błyskotliwa wiwisekcja l...
Literacka perełka autora Małych zbrodni małżeńskich. Błyskotliwa wiwisekcja ludzkich dusz. Richard i Diane są w sobie szaleńczo zakochani i wkrótce zamierzają się pobrać. Chociaż... może nie tak szaleńczo, jak się wydaje. A z tym ślubem to też nic pewnego... Tak naprawdę, to myślą o rozstaniu. C...
Pełny opis
ISBN: 978-83-240-1034-9 ( 9788324010349 )
Wydawnictwo: Znak

Recenzje

Tektonika uczuć
W ostatnim czasie w moje ręce zupełnie przypadkowo trafiła książka pt. „Tektonika uczuć”. Zainteresowała mnie metafora zawarta w tytule utworu i jak się później okazuje jest ona całkowicie trafnym określeniem wydarzeń mających miejsce w dziele. Sięgnęłam po tę książkę również z powodu jej twórcy,...
Tektonika uczuć
Mam za sobą już kilka dzieł Schmitta, ale chyba jeszcze żadne nie zaskoczyło mnie tak bardzo, jak 'Tektonika uczuć' - i to zarówno pod względem formy, jak i treści. Głównych bohaterów jest dwoje - kobieta i mężczyzna, Diane i Richard - szaleńczo w sobie zakochani, nie potrafiący znieść nawet kilk...
Napisz swoją opinię

Opinie

AG
@pokrecona120 2013-02-25
Sięgnęłam po kolejną opowieść tego autora i nie wiem jak opisać moje uczucia teraz,po przeczytaniu tej książki... Na pewno potwierdziło się moje przekonanie- jak cienka jest granica jaka dzieli miłość i nienawiść.... Jak bardzo urażeni dumą, potrafimy pokrzyżować życie sobie i innym. Czasami wystarczy po prostu kochać i nie zastanawiać się nad tym,czy coś się zmienia,czy coś odchodzi...musimy dbać o uczucia i miłość...a nie będzie bólu,fałszu oraz kłamstw. Wiele osób jest jednak podobnych do bohaterki tej opowieści.Wiele rzeczy dociera do nich za późno... Powieść zawiera też bardzo mądrą myśl...,,Nie ma ludzi dobrych i złych,są tylko złe albo dobre uczynki.I ludzie,którzy miotają się między nimi" Polecam!
@Liliowa
@Liliowa 2011-01-24
Przeczytane (2011-01-01)
Miłość Diane i Richarda była niewątpliwie bardzo piękna, ostatnia scena mocno mnie wzruszyła, nasunęła mi pewne refleksje. Aczkolwiek rozczarowała mnie nieco forma utworu - nieszczególnie przemówiła do mnie "Tektonika..." jako dramat, pisana z podziałem na role. Brakowało mi głosu narratora, rozbudowanych opisów. Być może urok całej tej opowieści tkwi właśnie w jej prostocie, lecz ja osobiście troszeczkę się zawiodłam. Niemniej jednak polecam, zdecydowanie warto przeczytać.
@rebel_girl86
@rebel_girl86 2008-12-29
Przeczytane (2008-12-29)
Nie wiem co napisać, książka dobra i wciągająca. Zachowanie głównej bohaterki wzbudziło we mnie tyle emocji, że postanowiłam usiąść po całym dniu pracy i przeczytać ją jednym haustem. Naprawdę dawno się tak nie emocjonowałam żadną książką, a na końcu poleciały mi łzy...Co sądzicie o zachowaniu głównej bohaterki? Gdyby nie głupi duma, to nie musieliby przechodzić przez to wszystko, żeby usłyszeć "Kocham Cię"...
AG
@Castiel 2012-05-23
Przeczytane (2012-01-01)
Jednym słowem: świetna! Schmitt genialnie pokazuje różnice w damskiej i męskiej psychice, a także odwieczne niezrozumienie się obydwu płci. Często nie zdajemy sobie nawet sprawy z tego, jak bardzo się oszukujemy. "Tektonika uczuć" jest błyskotliwa, genialna i skłania do refleksji. Warto ją poznać :)
@rosamund
@rosamund 2010-07-04
Przeczytane (2008-09-29)
muszę przynać, że zakochałam się w twórczośći Schmitta. Wszystkie jego książki, które do tej pory przeczytałam są prawdziwe, głębokie, a jednocześnie zadziwiająco lekkie. Szkoda mi Diane i tej jej nieufności do Richarda. PS. Mogę wiedzieć, które ze zdań jest twoim mottem Miska199222?? :D
@kejti1
@kejti1 2011-05-23
Przeczytane (2011-01-01)
Początkowo byłam trochę negatywnie nastawiona, wydało mi się, że zakończenie będzie jest oczywiste. A tu jednak psikus! :) Po przeczytaniu jeszcze nie mogę wyjść z refleksji. Rzeczywiście, komplikowanie uczuć nie wychodzi na dobre.
DO
@miska199222 2010-05-29
Przeczytane (2008-09-29)
Świetna i bardzo Schmittowa. Bardzo prawdziwa, często tak jak bohaterka cos sobie wmawiamy, a potem co staje się prawdą. Zakończenie zaskakujące, a jedno ze zdań wypowiedzianych przez bohaterkę jest moim mottem.
@dustfinger
@dustfinger 2011-05-31
Przeczytane (2011-05-31)
W życiu bym nie powiedziała, że ta książka tak bardzo mi się spodoba. Spodziewałam się zupełnie czegoś innego i cieszę się, że znowu się pomyliłam. Gorąco polecam wszystkim, bo naprawdę warto przeczytać.
GR
@Groch 2010-10-21
Przeczytane (2010-10-21)
Świetna książka! Zmusza do postawienia sobie pytania, czy my-kobiety powinnyśmy sobie tak komplikować życie :) Opowiada, o prawdziwych relacjach kobieta-mężczyzna. Zaskakująca i przewrotna. Polecam.
@xNiedostepnax
@xNiedostepnax 2010-04-06
Przeczytane (2010-01-01)
Druga książka Schmitta, po "Oskarze i Pani Róży", którą przeczytałam. Przyznam szczerze, że z nie mniejszym zachwytem. Interesująca, łatwo i szybko się ją czyta. Mnie również zaskoczył koniec :)
Współtworzący tę stronę
puchar @sandra_katarzyna @sandra_katarzyna pierwsza opinia

Dzięki takim kanapowiczom jak ty, ta strona może się rozwijać.

Popraw tę książkę