Zbyt głośna samotność

Bohumil Hrabal
8.5 /10
Ocena 8.5 na 10 możliwych
Na podstawie 23 ocen kanapowiczów
Zbyt głośna samotność
Lista autorów
Popraw tę książkę | Dodaj inne wydanie
8.5 /10
Ocena 8.5 na 10 możliwych
Na podstawie 23 ocen kanapowiczów

Opis

Realistyczna opowieść, nie pozbawiona jednak pewnej symboliczności i poetyckości języka. "Zbyt głośna samotność, jeśli w ogóle jestem człowiekiem dojrzałym, to szczyt mojej dojrzałości. To jest realistyczna opowieść, ale ma także walor symboliczny. Pewna epoka trwała kilkaset, a może i tysiąc lat, i Hanta jest akurat na przełomie, ranią go drzazgi z tej pękniętej deski ..."
Data wydania: 2002
ISBN: 978-83-88612-49-7, 9788388612497
Wydawnictwo: Czuły Barbarzyńca - Świat Literacki
Seria: Dzieła Wybrane Bohumila Hrabala
Stron: 122
Mamy 1 inne wydanie tej książki

Autor

Bohumil Hrabal Bohumil Hrabal
Urodzony 28 marca 1914 roku w Czechach (Brno)
Bohumil Hrabal – prozaik, poeta i eseista, uznawany za największego pisarza czeskiego swoich czasów. Urodzony w Brnie, wychował się w Nymburku, w browarze, którego zarządcą był jego ojczym. Z wykształcenia prawnik, pracował między innymi jako dyżurn...

Pozostałe książki:

Obsługiwałem angielskiego króla Pociągi pod specjalnym nadzorem Postrzyżyny Czuły barbarzyńca Auteczko
Wszystkie książki Bohumil Hrabal

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki

Moja Biblioteczka

Już przeczytana? Jak ją oceniasz?

Recenzje

Biblia mola książkowego

WYBÓR REDAKCJI
11.04.2022

Ta książka czeskiego mistrza ma bardzo pesymistyczną wymowę. Opowiada historię starego samotnika, który obsługuje maszynę do prasowania papieru, a przy okazji ratując od zniszczenia wiele książek, czyta w pracy filozofów, obcuje jedynie z myszami i muchami, a za cały świat wystarcza mu praca, lektura i własne myśli. Paradoksem jest, że bohater i ... Recenzja książki Zbyt głośna samotność

@almos@almos × 36

Wykształcony Wbrew Własnej Woli

23.07.2020

Kiedyś przeczytałam "Obsługiwałem angielskiego króla" i nie przeżyłam uniesień, gdy w rekomendacjach przeczytałam parę tytułów Hrabala podeszłam do nich z rezerwą. Spróbowałam i jestem zachwycona. Parafrazując autora, tą książkę trzeba ssać jak cukierek, jakby się sączyło kieliszek likieru, tak długo, aż te myśli rozpłyną się we mnie jak alkohol. ... Recenzja książki Zbyt głośna samotność

@jatymyoni@jatymyoni × 16

Głośna samotność

25.06.2020

Jest krótka, ale wymaga skupienia.Bohater 'Zbyt głośnej samotności' jest prasowaczem książek. Jego tragedia polega na tym, że musi niszczyć coś co kocha nad życie. Ale polubił swoją robotę i odnalazł w niej perwersyjną przyjemność. Zapoznał nawet grupę ludzi 'podobnych jemu'. Potem się okazało, że jego generacja 'kanalarzy' jest nieefektywna i 'za... Recenzja książki Zbyt głośna samotność

@Renax@Renax × 15

sam i maszyna

12.02.2022

czytanie tej książki przypomina rozmowę przy stoliku z przyjacielem owego bohatera powieści. taka nasza pogawędka przy stoliku i kawie, którą sobie dolewamy, bo rozmowa nie chce się skończyć. słucham bowiem o życiu Hantio, jego pracy i oddaniu się książkom i prasie i jego samotności podczas pakowania ich i ...wyrzucaniu. prasuje książki niechciane... Recenzja książki Zbyt głośna samotność

Moja opinia o książce

Opinie

@literackiespelnienie
2022-06-10
8 /10
Przeczytane Czechy Dramat Polityczny

Świat to jedna, wielka prowizorka. Hrabal bez ogłuszającej dumy, bez maglowania rzeczywistością pisze o książkach i pracy w oszczędnym wydaniu. Ciekawa proza przekształtowana w gorzki romantyzm, w relację i dokument na osi czasu, który więcej mówi o czytelniach niż mogłoby się wydawać - czytamy, stajemy się wykształceni mimo woli, chomikujemy stosy ksiąg, o mało nie potrącając żywą tkankę (niesamowicie rozbudowane zdania o tym, jak źle ułożone książki mogą nas uszkodzić lub zranić). Autor skacze po tematach, ale nośnikiem i ,,pompą'', która ,,nawadnia'' kartki jest ciągła chęć poszerzania wiedzy, bujając się w praktykach greckich dramatów, by wytrącać czytelnika z komfortu psychologicznego. ,,Zbyt głośna samotność'', jak na ,,hałaśliwy'' tytuł - więcej dolewa zadumy, roztrząsania małych spraw, profetycznych praktyk, gdzie rutynowa praca prasownicza łączy się z lubieżnym spoglądaniem na słówka, które oblizuje jak słodycze. Dosyć szaleńcza wizja ludzi, którzy zamknęli się w swoim bunkrze, nie widząc świata poza układanką czytelniczej fascynacji tematami, dykteryjkami z wrażeniami na temat dzieł, które rozbudzają biernych intelektualistów. Jednakowo dosadne, smutne w hipocentrum zdarzeń - napisane tu i teraz. Niektórzy próbowali doszukiwać się tu obecnej polityki Czech, stanu społeczeństwa, kiedy papier stał się wartością dodatnią. Krajobraz wewnętrznej defilady i terroru słów, które oddają zmysł czytelniczy. Auto-tematyczny prozaik nie musi niczego udowadniać, bo książki, ...

× 10 | link |
@Booka
2019-01-25
7 /10
Przeczytane Literatura piękna/współczesna Posiadam

To moja druga książka Bohumila Hrabala. Druga, której wcale miało nie być, bo po lekturze "Auteczka" nie miałam ochoty sięgać po żadne inne tytuły tego autora. Jednak kilka przeczytanych wcześniej pochlebnych opinii o "Zbyt głośnej samotności" sprawiło, że przeprosiłam się z Hrabalem. Dziś jestem wdzięczna tym użytkownikom, których opinie sprawiły, że zdecydowałam się sięgnąć po tą książkę.

Już pierwsze słowa "Zbyt głośnej samotności" wprawiły mnie w zachwyt. Autor posługuje się tutaj bardzo ładnym językiem, wręcz poetyckim - i ten stan utrzymuje się przez dużą część książki. Myślę, że to właśnie ta poetyckość, bardzo barwny i ładny język to główna przyczyna tego, iż tą książkę każdy mógłby indywidualnie zinterpretować.

Bardzo spodobał mi się główny bohater - Hanio. Jego miłość do książek dało się odczuć już w pierwszych akapitach. To sprawia, że czytelnik będący równym jemu miłośnikiem książek - może się utożsamić z Hanio. A słowa:

„Bo ja gdy czytam, to właściwie nie czytam, biorę piękne zdanie do buzi i ssę je jak cukierek, jakbym sączył kieliszeczek likieru, tak długo, aż w końcu ta myśl rozpływa się we mnie jak alkohol, tak długo we mnie wsiąka, aż w końcu nie tylko jest w moim mózgu i sercu, lecz pulsuje w mych żyłach aż po krańce naczyniek włoskowatych.”

uważam za jedne z piękniejszych jakich Bohumil Hrabal użył w tej historii.
Hanio pracuje w fabryce, której zadaniem jest niszczenie książe...

× 1 | link |
KA
2007-08-31
Przeczytane

Moja ulubiona książka, ciepła, spokojna, magiczna - wręcz poetycka. Smutna, ale piękna. Można do niej wracać w nieskończoność. Oparta na motywach z życia Hrabala.

× 1 | link |
@chani
2008-09-17
5 /10
Przeczytane

hmm.. czytam to, co napisał poniżej kajtek i bardzo się dziwię. Jakoś umknęła mi ta poetyckość.

| link |
@tatiana
2022-04-12
10 /10
Przeczytane
@almos
2022-04-11
10 /10
Przeczytane ebook literatura piękna
@aga.kusi_poczta.fm
2022-02-12
8 /10
Przeczytane
@przeczytawszy
2021-07-07
7 /10
Przeczytane
@Anna_Natanna
2021-06-09
7 /10
Przeczytane
@jatymyoni
2020-07-23
9 /10
Przeczytane Fascynująca L. czeska i słowacka
@Renax
2020-06-25
10 /10
Przeczytane Literatura obca
HU
2009-02-21
10 /10
MO
2010-12-11
8 /10
@oliwa
2021-12-29
9 /10
Przeczytane Autor: Hrabal
MO
2014-07-01
10 /10
Przeczytane
Zaloguj się aby zobaczyć więcej

Cytaty z książki

O nie! Książka Zbyt głośna samotność. czuje się pominięta, bo nikt nie dodał jeszcze do niej cytatu. Może jej pomożesz i dodasz jakiś?
Dodaj cytat
O nas Kontakt Pomoc
Polityka prywatności Regulamin
© 2022 nakanapie.pl