Szklanka na pająki

Recenzja książki Szklanka na pająki

@Spleen@Spleen · 2011-08-08
Za napisanie recenzji tej krótkiej powieści zabierałam się stanowczo za długo. Sama nie wiedziałam jak ocenić „Szklankę na pająki”, bo jest to książka naprawdę niezwykła. Mnie samą oczarowała i zachwyciła, chociaż początek ciężko było mi przełknąć, ale tylko początek, a raczej jego maleńki fragmencik.

Debiutancka powieść Barbary Piórkowskiej opowiada ni mniej ni więcej o dzieciństwie i dorastaniu głównej bohaterki, Aleksandry. Banał? Być może, ale nie w tej książce. Zanim jednak poświęcę troszkę czasu małej Oli, a potem dojrzałej Aleksandrze opowiem o jej rodzinie, która jest naprawdę wyjątkowa. Wyjątkowość głównej bohaterki polega na tym, że podlega ona specyficznej reinkarnacji: jej członkowie mają moc odradzania się po trzech pokoleniach. Mężczyźni, którzy nie szanowali kobiet odradzali się właśnie jako płeć piękna. Tak też się stało z Aleksandrą, a raczej z Wołodymirem Switłyczko.
Prawdopodobnie też powinnam być mężczyzną, bo w ciele kobiety wcale sobie nie radzę. Nieważne.

Mała Aleksandra od początku uczy się radzenia sobie z samotnością. Jej matka wcale się nią nie zajmuje. Całymi dniami przesiaduje w swoim pokoju i obserwuje krajobraz rozciągający się zza oknem. Jakby tego było mało matka głównej bohaterki wyrzuca z siebie niezrozumiałe dla domowników słowa. Prawdziwym opiekunem dziewczynki jest jej dziadek, który już do końca swojego ziemskiego życia będzie o nią dbał.

Ola dorasta. Jak każda nastolatka zmaga się z tym, co dręczyło każdą z nas: walczy z kompleksami, próbuje wyróżnić się z tłumu poprzez specyficzną garderobę i przeżywa swoje pierwsze fascynacje płcią brzydką. Po skończeniu szkoły dziewczyna rozpoczyna studia w wymarzonej Akademii Sztuk Pięknych, gdzie zostaje uwiedziona przez żonatego mężczyznę i ma z nim krótki, namiętny romans, który kończy się bolesnym dla bohaterki rozstaniem.

Fabuła książki jest prosta niczym konstrukcja cepa, czym by mogła zaskoczyć?
Tak myślałam podczas przełykania początku, ale potem zostałam pochwycona w sieć poetyckiego, wrażliwego języka autorki. Zachłysnęłam się pięknymi, intrygującymi metaforami i uroczą ironią Piórkowskiej, zaś postać Aleksandry jest niemalże namacalna, prawdziwa i tak bardzo do mnie podobna. Czytając jej przemyślenia czułam się tak jakbym czytała o sobie, co bardzo mnie przeraziło.
Sama codziennie zmagam się z samotnością, która przeżarła mnie niemalże na wylot. Tyle, że Ola w jakiś sposób wygrała z tą zarazą dwudziestego pierwszego wieku, a ja dałam się jej pokonać.

„Szklanka na pająki” jest niesamowitą, wciągającą lekturą wypełnioną kobiecą wrażliwością.
Nie spodziewałam się czegoś tak pięknego po tej skromnie wyglądającej książce.

Moja ocena:

{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}
Data przeczytania: 2011-08-01

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
{}
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
{}
Szklanka na pająki
Szklanka na pająki
Barbara Piórkowska
{}8.6/10
Szklanka na pająki to powieść o Gdańsku, w której nie ma ani jednego Niemca. Główna bohaterka, malarka Aleksandra, opisuje świat takim, jak go widzi – przez poezję i barwę. Żyje w momentach historyczn...
Komentarze
Szklanka na pająki
Szklanka na pająki
Barbara Piórkowska
{}8.6/10
Szklanka na pająki to powieść o Gdańsku, w której nie ma ani jednego Niemca. Główna bohaterka, malarka Aleksandra, opisuje świat takim, jak go widzi – przez poezję i barwę. Żyje w momentach historyczn...

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
{}
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
{}

Plebiscyt - weź udział!

Zobacz inne recenzje

Barbara Piórkowska jest poetką, dziennikarką i krytyczką literacką. Skończyła polonistykę na Uniwersytecie Gdańskim. Pracowała w „Gazecie Wyborczej” w Gdańsku, współpracowała z kwartalnikiem literack...

@Mery111 @Mery111

Pozostałe recenzje @Spleen

Dziewiąty Mag
Dziewiąty mag

Kiedy po raz pierwszy zobaczyłam „Dziewiątego maga” na półce księgarni zakochałam się w prześlicznej okładce pierwszego wydania. Była piękna. Wypukłe litery, które cudown...

{} Recenzja książki Dziewiąty Mag
Podwodny świat. Mroczny dar
Mroczny dar

Wszyscy jak jeden mąż przewidują w tym roku koniec świata. Nic zresztą dziwnego: księżyc się kurczy, na słońcu szaleją burze słoneczne, zmienia się klimat. Na planecie ro...

{} Recenzja książki Podwodny świat. Mroczny dar

Nowe recenzje

Zabawmy się u Adamsów
WOLNA PIĄTKA
@czerwonakaja:

Jedni porównują tę książkę do "Dziewczyny z sąsiedztwa" Jacka Ketchuma, inni do "Władcy much" Williama Goldinga, a jesz...

{} Recenzja książki Zabawmy się u Adamsów
Dom głosów
Hipnotyzująca!
@Z_fascynacj...:

Donato Carrisi dokonał czegoś niezwykłego, stworzył ideale połączenie dopracowanego thrillera psychologicznego z poraża...

{} Recenzja książki Dom głosów
Vortex. Dzień, w którym rozpadł się świat
Vortex - moja ulubiona książka z gatunku fantasy!
@very.little...:

WOW! W pierwszej chwili po skończeniu tej książki nie byłam w stanie wydusić z siebie nic więcej. Po prostu mnie zatka...

{} Recenzja książki Vortex. Dzień, w którym rozpadł się świat
O nas Kontakt Pomoc Polityka prywatności Regulamin
© 2021 nakanapie.pl
Zrobione z {} na Pradze Południe