Opowiadania bizarne

Olga Tokarczuk
7.4 /10
Ocena 7.4 na 10 możliwych
Na podstawie 46 ocen kanapowiczów
Opowiadania bizarne
Popraw tę książkę | Dodaj inne wydanie
7.4 /10
Ocena 7.4 na 10 możliwych
Na podstawie 46 ocen kanapowiczów

Opis

Świat staje się coraz bardziej bizarny
Najnowszy zbiór opowiadań Olgi Tokarczuk

Zaskakujące i nieprzewidywalne opowiadania, dzięki którym inaczej spojrzymy na otaczającą nas rzeczywistość
Pochodzące z języka francuskiego słowo „bizarre” znaczy: dziwny, zmienny, ale też śmieszny i niezwykły. Taka właśnie – zadziwiająca i wymykająca się wszelkim kategoriom – jest najnowsza książka Olgi Tokarczuk.
Dziesięć opowiadań. Każde z nich toczy się w innej przestrzeni. Wołyń w epoce potopu szwedzkiego, współczesna Szwajcaria, odległa Azja i miejsca wyimaginowane.

Czym jest poczucie dziwności i skąd ono pochodzi? Czy dziwność jest cechą świata, czy może jest w nas?
Zmienny rytm opowiadań sprawia, że czytelnik ani przez chwilę nie może być pewny tego, co wydarzy się na kolejnej stronie. Olga Tokarczuk wytrąca nas ze strefy komfortu, wskazując, że świat staje się coraz bardziej niepojęty.
Obecne w opowiadaniach elementy groteski, czarnego humoru, fantastyki i grozy unaoczniają, że w naszej rzeczywistości nic nie jest takim, jakim się wydaje.


Data wydania: 2022-03-16
ISBN: 978-83-08-07555-5, 9788308075555
Wydawnictwo: Literackie
Kategoria: Opowiadanie polskie
Stron: 256
dodana przez: ReginaCatta
Mamy 2 inne wydania tej książki

Autor

Olga Tokarczuk Olga Tokarczuk
Urodzona 29 stycznia 1962 roku w Polsce (Sulechów)
Polska pisarka, eseistka, poetka i autorka scenariuszy, laureatka Nagrody Nobla w dziedzinie literatury za rok 2018. Laureatka The Man Booker International Prize 2018 za powieść Bieguni (Flights) oraz dwukrotna laureatka Nagrody Literackiej „Nike” z...

Pozostałe książki:

Prawiek i inne czasy Dom dzienny, dom nocny Bieguni Prowadź swój pług przez kości umarłych Szafa
Wszystkie książki Olga Tokarczuk

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki

Moja Biblioteczka

Już przeczytana? Jak ją oceniasz?

Recenzje

Niepokojące, uwierające

WYBÓR REDAKCJI
21.12.2021

Opowiadania bizarne, czyli dziwaczne, uwierające, budzące niepokój, myślę, że cała twórczość Tokarczuk jest taka. Zbiór jest nierówny, obok prawdziwych perełek zdarzają się opowieści błahe, mało ważne. Czytając ten zbiór, czułem się jak na koncercie muzyki poważnej, gdzie duże i ważne formy przeplata się lekkimi miniaturami. Mają te opowiadania d... Recenzja książki Opowiadania bizarne

@almos@almos × 24

Opowiadania bizarne, opowiadania niezwykłe...

7.05.2020

Tego nazwiska chyba nikomu nie muszę przedstawiać? Któż nie zna Olgi Tokarczuk - naszej laureatki Literackiej Nagrody Nobla. Jeszcze jesienią zaczęłam czytać „Podróż ludzi Księgi” i już wtedy byłam pod wrażeniem jej stylu i tego, jaką tworzy treść. Teraz sięgnęłam po „Opowiadania bizarne”, które z pewnością na długo zostaną w mojej pamięci. Fr... Recenzja książki Opowiadania bizarne

@merry93@merry93 × 4

Moja opinia o książce

Opinie

@mikakeMonika
2021-05-04
9 /10
Przeczytane E-book

Bizarny - dziwny, śmieszny, niezwykły. Nauczyłam się nowego słowa. Te opowiadania takie właśnie są. I jeszcze - piękne, tajemnicze, niezwykłe, nieprzewidywalne. I niezwykle ciekawe. Różnorodne różnorodnością światów, cudownością natury i pięknem opowieści.
Każde z tych opowiadań mogłoby być osobną długą opowieścią. Może kiedyś...

× 17 | link |
@Renax
2020-07-14
10 /10
Przeczytane Literatura polska

Piękne opowiadania, które wzbudzają w czytelniku refleksję nas swoim życiem i nas światem. Język ich jest niby prosty, klarowny, niewidoczny, ale całość oszołamia i zachwyca. Autorka raz pisze w konwencji historycznej, innym razem współczesnej, a w kilku opowiadaniach fantazjuje. Za każdym razem osią jest kondycja człowieka we wszechświecie. We mnie opowiadania te zadrażniły bolące miejsca, coś co uwiera w mojej kondycji ludzkiej. Najbardziej chyba przestraszyło opowiadanie o człowieku, który przez jeden litościwy gest traci wszystko. Opowiadanie przeczytałam dwukrotnie, żeby nie uronić ani zdania. Czytając je po raz drugi śledziłam relację jednostki a społeczności. Dopóki jednostka scala się z grupą i podąża jej rytmem, jest bezpieczna. Dopiero gdy traci rytm, gdy wzbudza w sobie refleksję i robi coś dobrego, to traci płynność życia. Czyż nie tak jest z nami? Że żeby żyć musimy gnać za wyścigiem szczurów?
Opowiadanie o synu, któremu matka zostawia przetwory też porusza. Opowiadanie o Zielonych ludzikach budzi z kolei refleksję nad wojną i pacyfizmem. Z kolei opowiadanie o klasztorze każe zapytać o humanizm w świetle zdobyczy medycyny.
Podsumowując, jeśli miałabym oceniać te opowiadania w kontekście tego, co one mi dały, ale i w kontekście tego, co jako w sumie polonistka mogę z nich wyciągnąć, to i w jednym i w drugim oceniam je jako świetne. W literaturze polskiej nasuwają mi się podobieństwa do opowiadań Gustawa Herlinga-Grudzińskiego. Jako osoba refleksyjna w...

× 16 | Komentarze (2) | link |
@Fredkowski
2020-09-25
6 /10
Przeczytane

Zbiór jest świetnie napisany, przyjemnie się czyta, ale czy to jakaś wielka literatura? Być może miałem zawyżone oczekiwania, chociaż te opowiadania wyszły autorce lepiej niż "Prowadź swój pług przez kości umarłych", gdzie starzejąca się dziwaczka wymierza (nie)sprawiedliwość wedle własnego prawa i porządku. Ogólnie jednak "Opowiadania bizarne", jako całość, nie są w moim przekonaniu warte więcej niż sześć gwiazdeczek. To problem, bo kupiłem już te prawie 1000 stron "Ksiąg Jakubowych" i teraz będą leżeć w kącie i czekać, aż zmuszę się do ich przeczytania. "Opowiadania bizarne" miały mi ten proces ułatwić, ale zamiast tego... ech, sami wiecie, jak to jest ;)

× 13 | Komentarze (2) | link |
@DZIKA_BESTIA
2019-12-27
7 /10
Przeczytane Olga Tokarczuk

Myślę, że te opowiadania mogły być nieco lepsze, biorąc pod uwagę etap twórczości, w którym napisała je Tokarczuk. Ale z drugiej strony, czy powinniśmy oczekiwać od niej powtórki z Ksiąg Jakubowych? To w końcu rzeczywiste arcydzieło, chyba jedyne takie na całe pokolenie...

× 13 | link |
@Booka
2022-01-01
5 /10
Przeczytane Literatura piękna/współczesna Posiadam

Książka ta jest zbiorem dziewięciu opowiadań, które nie łączą się ze sobą. Każde opowiada inną historię. Cechą wspólną opowiadań jest element fantasy - stąd tytuł książki "Opowiadania bizarne". Poniżej przedstawiam krótki zarys o czym traktuje każde z dziewięciu opowiadań wraz z moją subiektywną oceną każdego z nich.

1) "Pasażer" (5/10) - krótkie opowiadanie o pewnym chłopcu, który bał się w nocy pojawiającej się postaci. Według mnie średnie, bynajmniej nie przez kunszt Autorki - bo ten jest niezmiennie dobry - ale przez fakt, iż opowiadanie to jest tak króciutkie, że gdy się kończy miałam wrażenie, że ten koniec nastąpił za szybko i w najlepszym momencie.

2) "Zielone dzieci, czyli opis dziwnych zdarzeń na Wołyniu sporządzony przez medyka Jego Królewskiej Mości Jana Kazimierza, Williama Davissona" (6/10) - Królewski medyk opowiada historię dziwnych dzieci podobnych do elfów. Ciekawe opowiadanie będące mieszanką historii i elementów fantasy.

3) "Przetwory" (7/10) - niedługie ale fajne opowiadanie o pewnym starym kawalerze, któremu umiera matka. Historia ta jest, zdawałoby się, gorzka. Jednakże tylko z pozoru. Ma lekką nutę humoru - trochę ironicznego, trochę czarnego. Bardzo dobre opowiadanie z przekazem.

4) "Szwy" (6/10) - dobre opowiadanie o mężczyźnie, któremu pewnego dnia zmieniło się postrzeganie otoczenia. Chwilami zaba...

× 4 | link |
@MgorzataM
2019-11-10
9 /10
Przeczytane A: Posiadam Y: 2018

Lubię opowieści Olgi Tokarczuk, już kiedyś o tym wspominałam. Jej widzenie, a może ogarnianie świata jest mi bardzo bliskie. Umiejętność opowiedzenia tego, co widzi i jak, to dar, dzięki któremu potrafię wniknąć w jej światy, zamieszkać w nich od razu, być tam.
Autorka widzi dalej, czuje głębiej, rozumie szerzej – dostrzega więc sprawy niedostępne nam, a dla niej niepokojące. I część tych opowiadań jest ich wyrazem, to te opowiadania najbardziej bizarne; fascynujące i jednocześnie drażniące wyobraźnię, a jednak wyrastające z dobrze nam znanej, pospolitej rzeczywistości. Opowiadania bardziej codzienne, ale równie niezwykłe traktują np. o marynatach – bardzo zabawne, najśmieszniejsze w zbiorze lub o dziwnym szwie skarpetki. Jedno z opowiadań nosi cechy horroru, napięcie narasta powoli… A w innym pojawia się termin 'plica polonica', wujek Google wyjaśnił😊.

Polecam wszystkim tym, którzy potrafią się dziwić i lubią poznawać bizarne niepokoje innych.

× 4 | link |
@Ewik
2019-01-15
10 /10

Twórczość Olgi Tokarczuk lubi się, albo się nie lubi. Ja zdecydowanie przepadam, uwielbiam to w jaki sposób buduje fabułę, historię. Tą książkę słuchałam jako audiobooka i czułam się jak dzieciak, który nie może doczekać się 'co będzie dalej'. Super, polecam!

× 4 | link |
@jatymyoni
2020-06-01
6 /10
Przeczytane Bez zachwytu L. polska Nagroda Literacka Nobla Nagrodą Nike Nagroda Bookera

Nie jestem miłośniczką opowiadań, ale wymagam od literatury coś więcej niż tylko zadziwienia. Brakowało mi jakiegoś celu, sensu, kulminacji. Większość opowiadań nie wciągnęła mnie, a wręcz niektóre nudziły. Powielanie tematów nośnych i modnych nie przysłużyło się tym opowiadaniom. Wciągnęły mnie jedynie : „Pasażer”, „Wizyta”, „Transfugium” i „Zielone dzieci”. Chociaż przyznaję, że po paru dniach od lektury mogłabym opowiedzieć tylko treść dwóch ostatnich. To moje spotkanie z prozą Pani Tokarczuk tym razem zawiodło mnie.

× 3 | link |
@booksbybookaholic
2020-08-17
6 /10
Przeczytane

Opowiadania te są bardzo specyficzne. Niektóre mnie pozytywnie zaskoczyły, ale w przypadku niektórych brakowało mi pewnego rodzaju zakończenia. Olga Tokarczuk bardzo zgrabnie posługuje się piórem i czytanie jej twórczości jest przyjemnością. Szczególnie nie spodobało mi się opowiadanie "Serce" a miło wspominam 3 ostatnie. Historie te zyskują na znaczeniu i wartości po kilku dniach od przeczytania....

× 3 | link |
@abdita
2019-11-22
8 /10
Przeczytane #literatura wszelka Posiadam

Wciskają się te opowiadana do moich myśli niespodziewanie, nie chcą wyjść z głowy. Tworzą nowe połączenia tego co BIZARNE, z tym co znam, czytałam.
Pewnie można by zrobić konkurs na to, kto znajdzie w tych tekstach najwięcej nawiązań, skojarzeń, swoistych cytatów.

× 3 | link |
@temptershell
2018-12-12
10 /10
Przeczytane Audiobook Opowiadania Literatura współczesna

Napiszę to samo co przy "Dom dzienny, dom nocny" Świetna książka. Genialne, surrealistyczne historie i cudowne opisy. Oniryczna, szeroko-pojęta fantastyka. Uwielbiam!

× 3 | link |
EK
2022-05-17
6 /10
Przeczytane

Samo słowo “bizarny” jest tak dziwaczne, jak dziwne i dziwaczne sa opowiadania, ale taki był prawdopodobnie zamysł autorki. Przeczytałam z zainteresowaniem, podziwiając piękny język i gładko płynące słowa. To przede wszystkim. A co do treści? Różnorodnie i zaskakująco, czasem fantastycznie, czasem magicznie, czasem z humorem lub wreszcie czasem nudnawo. W wielu opowiadaniach brakowało mi zakończenia lub pointy, tak jakby nie doczekały się pomysłu na finał. Spędziłam z książka fajny czas rozkoszując się głównie formą, a nie treścią. Ale co ja z tego za rok będę pamiętać ?

| link |
KI
2022-08-16
8 /10
Przeczytane
@tatiana
2022-04-12
5 /10
Przeczytane
@PonuryDziadyga
2022-03-19
3 /10
Przeczytane 2022
Zaloguj się aby zobaczyć więcej

Cytaty z książki

“Skoro świat jest stworzony na miarę człowieka, to dlaczego czujemy, że nas przerasta? Dlaczego sprawy naturalne wydają nam się przerażające albo wstydliwe?”
× 1
#
“Ów człowiek zaś z dziecka zamieniał się w mężczyznę, nabierając przekonania, że wszystko co dziecięce nie jest warte większej uwagi.”
#
“Człowiek, którego widzisz, nie dlatego istnieje, że go widzisz, ale dlatego, że to on na ciebie patrzy.”
#
“Myślę, że tak widzą świat oczy wychowanych na dworach, przyzwyczajonych patrzeć na zawijasy weneckich tkanin, na wymyślne sploty kilimów tureckich, na układanki z kafli i na mozaiki. Gdy wzrok...”
#
“Język, słowa tylko wtedy mają moc, kiedy stoją za nimi obrazy.”
#
Dodaj cytat
O nas Kontakt Pomoc
Polityka prywatności Regulamin
© 2022 nakanapie.pl