Harpie

Joanna Chmielewska
8.2 /10
Ocena 8.2 na 10 możliwych
Na podstawie 33 ocen kanapowiczów
Harpie
Popraw tę książkę | Dodaj inne wydanie
8.2 /10
Ocena 8.2 na 10 możliwych
Na podstawie 33 ocen kanapowiczów

Opis

Książka napisana lekko i z humorem, który tak bardzo cechuje Chmielewską, że można ją czytać w ramach relaksu. Jak zwykle główni bohaterowie przeżywają niesamowite historie, muszą rozwiązywać zawikłane tajemnice i popadają w rozliczne tarapaty. „Chrzestna babcia leżała jeszcze w łóżku i do produkcji dźwięków używała młota od krykieta na bardzo długim trzonku. Dorotka przypomniała sobie ten młot. Skąd się w ogóle wziął w domu, nie miała pojęcia, ale od wieków leżał na szafie i stanowił jakąś pamiątkę Felicji nie wiadomo po czym. Jakim sposobem chrzestna babcia go znalazła...?” (fragment).
Data wydania: 2009-01-23
ISBN: 978-83-61455-10-3, 9788361455103
Wydawnictwo: Kobra Media
Seria: Królowa Polskiego Kryminału
Stron: 398
Mamy 4 inne wydania tej książki

Autor

Joanna Chmielewska Joanna Chmielewska
Urodzona 2 kwietnia 1932 roku w Polsce (Warszawa)
Joanna Chmielewska, właściwie Irena Barbara Kuhn z domu Becker – polska pisarka, autorka powieści sensacyjnych, kryminalnych, komedii obyczajowych, a także książek dla dzieci i młodzieży.

Pozostałe książki:

Wszystko czerwone Całe zdanie nieboszczyka Lesio
Wszystkie książki Joanna Chmielewska

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki

Moja Biblioteczka

Już przeczytana? Jak ją oceniasz?

Recenzje

Czy ja dobrze widzę, że znasz książkę Harpie? Koniecznie daj znać, co o niej myślisz w recenzji!
️ Napisz pierwszą recenzje

Moja opinia o książce

Opinie

@beata87
2022-01-30
10 /10
Przeczytane Domowa biblioteczka Doskonała

Kiedyś przeczytana, teraz, z ogromną przyjemnością, odsłuchana, w interpretacji Grażyny Wolszczak.
Jedna z moich ulubionych powieści Joanny Chmielewskiej. Uwielbiam historię Dorotki, jej ciotek, wyjątkowych istot oraz ekstraordynaryjnej chrzestnej babci Wandzi. Do kompletu Marcinek, który wzbudza we mnie napady śmiechu. I przemiły weekend. Kocham powieści, szczególnie wcześniejsze, pani Joanny. Są jedyne w swoim rodzaju.

× 14 | Komentarze (1) | link |
@Renax
2020-04-25
1 /10
Przeczytane Kryminały Humor

To był jakiś koszmar! Nie wiem na jakiej podstawie napisano w opisie tej książki, ze jest zabawna? Kogo może to śmieszyć? I co w tym śmiesznego?
Książka popsuła mi dzień i gdyby nie dziwna ciekawość, czy w końcu te koszmarne ciotki szlag jakiś nie trafi, to nie doczytałabym tej książki.
Zasadniczo i zazwyczaj lubię dowcip Chmielewskiej, ale i on ma swoje granice. Jak dla mnie granicą jest śmianie się z krzywdy bliźniego. Cóż tu jest zabawnego? Że nad dziewczyną pastwią się psychicznie starsze od niej kobiety, od których jest uzależniona więzami krwi i emocjonalnymi, bo są jej jedyną rodziną?Dodatkowo, cała zbrodnia, jak i rozwiązanie nie trzymają się kupy.
Odradzam czytanie.

× 8 | Komentarze (4) | link |
@Vemona
2020-01-31
7 /10
Przeczytane 2020 Proza polska Kryminał 2016 Prehistoria Mam

Kolejny powrót, powtórka, jakoś mi początek roku nie służy. Ale powtórka przyjemna, choć późniejsze książki autorki uważam za mniej udane, to przy tej bawię się całkiem nieźle.
Opowieść kręci się wokół trzech sióstr (tytułowych harpii), ich siostrzenicy, chrzestnej babci z Ameryki i morderstwa. Z całego tego inwentarza najciekawszym elementem są Felicja (czytałam gdzieś, że jej pierwowzorem była Alicja, jeśli tak, to była okropna!), Sylwia i Melania - czyli wychowujące Dorotkę ciotki. Są bystre (no, może poza Sylwią), inteligentne, złośliwe, dogryzają sobie i otoczeniu i robią to w taki sposób, że mogą nawet budzić pewien podziw.
Motyw bogatej spadkodawczyni - to coś nowego w twórczości autorki, nie jest kliszą z innych powieści, więc ma pewien urok.
Dorotka... cóż, jakoś za Dorotką nie przepadam, w ogóle w późniejszych powieściach Pani Joanny te młode kobiety - Dorotka, Justynka, Elunia - takie zdrobniałe, takie jakieś rozmamłane, bez ikry, którą miały choćby Tereska i Okrętka.  No ale jest Dorotka, stłamszona przez ciotki poliglotka znająca 14 języków (chyba autorka była nieco zafiksowana na tej kwestii), przypadkiem poznany sympatyczny taksówkarz, oraz postać powtarzająca się w innych powieściach - tu Marcinek, a w "Kocich workach" i "Byczkach w pomidorach" chyba jeszcze bardziej przerysowany Marianek - skupiony wyłącznie na sobie i jedzeniu, niezdolny do myślenia, a tym bardziej do wykonania sprawnie konkretnego zajęcia. Całe to towarzystwo kręci się wo...

× 5 | link |
@Tanashi
2011-08-16
Przeczytane Z mojej półki

Świetna! Pierwsze moje zetknięcie z Chmielewską, ale na pewno nie ostatnie. Zgadzam się z użytkownikiem bezczas : niczego tu nie brakuje, książka jest przyjemna w odbiorze. Pierwszy raz czytałam kryminał z takim humorem i jestem jak najbardziej za. Polecam!

| link |
@bezczas
2007-10-20
10 /10
Przeczytane Z Joanną do okoła świata

W tej książce nie brakuje niczego, jest trup, spadek, policja, fajne babki i wielka afera. Miłośnikom Chmielewskiej nie musze jej reklamować, książka jak najbardziej w klimacie autorki. Jeśli jeszcze nie czytałeś nic tego autora to bierz się do roboty.

| link |
@maczek
2012-06-21
8 /10
Przeczytane

To Chmielewska jaką lubię :)

| link |
@saskia9
2022-01-07
7 /10
Przeczytane Domowa biblioteczka🏡 Kryminalnie🔪
@dorotab
2021-09-20
7 /10
Przeczytane
@maciejek7
2021-07-26
7 /10
Przeczytane z humorem z Biblioteki
MA
2021-04-11
9 /10
Przeczytane
@agata.karolina.sz
2020-12-10
8 /10
Przeczytane
@ReginaCatta
2020-06-21
6 /10
Przeczytane Pożyczone Kryminałki
@Asamitt
2020-02-02
9 /10
Przeczytane Polscy autorzy Na wesoło/Z nutą ironii Thriller/Kryminał/Sensacja
@eR_
2019-12-19
10 /10
Przeczytane
@Ninka
2012-04-05
5 /10
Zaloguj się aby zobaczyć więcej

Cytaty z książki

O nie! Książka Harpie. czuje się pominięta, bo nikt nie dodał jeszcze do niej cytatu. Może jej pomożesz i dodasz jakiś?
Dodaj cytat
O nas Kontakt Pomoc
Polityka prywatności Regulamin
© 2022 nakanapie.pl