Cień wiatru

Cień wiatru
4.51
Ocena 4.51 na 5 możliwych
Na podstawie 510 ocen kanapowiczów
Powieść przetłumaczona na 20 języków. Wydana w 30 krajach. W Hiszpanii sprze...
Powieść przetłumaczona na 20 języków. Wydana w 30 krajach. W Hiszpanii sprzedanych ponad milion egzemplarzy! W letni świt 1945 roku dziesięcioletni Daniel Sempere zostaje zaprowadzony przez ojca, księgarza i antykwariusza, do niezwykłego miejsca w sercu starej Barcelony, które wtajemniczonym zna...
Pełny opis
Data wydania: 2005
ISBN: 9788372001597
Wydawnictwo: Muza

Recenzje

Cień geniuszu
Barcelona. Pierwsze lata po wojnie. Ponure uliczki przesycone zapachem głodu, śmierci i strachu. Smutni, zagubieni w labiryncie miasta ludzie, snujący się po nim niczym swoje własne cienie. A wśród nich tajemniczy człowiek z twarzą poparzoną do tego stopnia, że wydaje się wcale jej nie mieć. Czło...
Cień wiatru
Pamiętam jak dziś, jak wypożyczałam tę książkę. Dużo innych lektur znajdowało się na mojej liście „muss lesen ”. Lecz duża liczba pozytywnych komentarzy na temat powieści, słyszana przeze mnie ostatnimi czasy, sprawiła, że postanowiłam się z nią zapoznać. I oczywiście, przez długi czas nie mogłam...
Napisz swoją opinię

Opinie

@Rebellish
@Rebellish 2010-04-03
Przeczytane (2007-07-28)
Pierwszy raz spotkałam się z książką, która wywołałaby we mnie TAKIE emocje. Na języku nadal czuję smak jej słów, w myślach cały czas mam historie i przygody bohaterów, którzy mnie wprost oczarowali. Klimat tej książki jest niesamowity, nie mogłam się od niej oderwać. Były momenty, gdy łzy nie chciały przestać płynąć, albo uśmiech sam pojawiał się na ustach. Przepiękna książka, którą mogłabym czytać jeszcze i jeszcze... Po stokroć warta polecenia! Tę książkę bez żadnych większych przemyśleń mogę dodać do ulubionych, bo z pewnością na to zasługuje. Czekałam na tę książkę rok i teraz wiem, że było warto. Były momenty, w których sama chciałabym przeczytać jakąkolwiek książkę Caraxa. Historia Juliana była tak niesamowita i realna, że czułam się, jakbym ja sama ją przeżywała. Niebanalna, zaskakująca fabuła i piękne, idealnie dopasowane (moim zdaniem) do książki zakończenie. Miłość Juliana i Penelope, która z góry została skazana na klęskę. Jestem pewna, że ta lektura pozostanie w mojej pamięci na bardzo, bardzo długo i z przyjemnością do niej kiedyś powrócę. Po raz pierwszy spotkałam się z książką, w której smutek tak dziwnie przeplata się z radością. Bardzo polecam!
@sybka
@sybka 2008-07-09
Przeczytane (2008-03-02)
hmm. miła. ciężko mi powiedzieć coś więcej.lubię "książki o książkach", kocham Hiszpanię... problem w tym, że autorowi nie udało się mnie zaskoczyć. tajemnicę z grubsza rozwiązałam ok. 60 strony, a dalej pchała mnie już tylko chęć potwierdzenia swojej hipotezy.napisana miło, ładnie i przystępnie. faktem jest, że ciężko się od niej oderwać, z tym, że po książce określanej jako arcydzieło współczesnej literatury, spodziewałam się czegoś więcej. tymczasem autor nie stworzył niczego odkrywczego, ot kolejne fajne czytadło oparte na kanwie telenoweli, które gorąco polecam w długie podróże.jakkolwiek chętnie przeczytam inną pozycję tego autora, mam nadzieję, że to nie typ Dana Browna, piszącego wszystko "na jedno kopyto".na plus: niesamowity klimat powojennej Barcelony, fantastyczna wycieczka po mieście "bez przewodnika" i świetne fotografie.podsumowując: nie powaliła mnie na kolana, ale podobała mi się. dużą sztuką jest tak "zaczytać" czytelnika, tak go wciągnąć w opowiadaną historię, żeby zapomniał o bożym świecie. a to się autorowi bez wątpienia udało.
@JosetteTussaud
@JosetteTussaud 2010-08-08
Przeczytane (2010-08-08)
Długo polowałam na tą książkę. Kiedy w końcu trafiła w moje ręce, bałam się zacząć ją czytać, aby się nie rozczarować. Czytałam wiele dobrych opinii na temat tej książki i nie chciałam się po prostu zawieść. Ale ksiązka okazała się jeszcze lepsza niż myślałam. Historię Juliana Caraxa przeżywałam jak swoją własną. Bohaterowie byli opisani tak realnie, że czasami wydawało się to niemożliwe. Opisy uczuć i sytuacji były po prostu mistrzowskie. Już około 200 stron przed zakończeniem nie mogłam powstrzymać łez. Historia miłości Juliana i Penelope była po prostu przerażająco smutna. Najbardziej przygnębiające jednak było to, że Julian nic nie wiedział co dzieje się z miłością jego życia i wciąż żył nadzieją. Najgorszymi momentami moim zdaniem był ten, w którym Carax dowiaduje się prawdy o Penelope, jak i ten w którym poznajemy ostatnie dni jej życia. Dla mnie zakończenie było dziwne. Nie wiem czy jest szczęśliwe czy smutne. Wiem, że ta książka zasługuje na jak najlepszą ocenę i na to, aby przeczytał ją każdy.
@gudrun
@gudrun 2010-06-27
Przeczytane (2010-01-01)
Momentami można się pogubić w ilości postaci, ich życiorysów, przyzwyczajeń, wyglądu, nazw ulubionych gazet, filmów i czego tylko… Litości! Za dużo tego. Bywało, że po stu stronach autor wracał do postaci, która niegdyś mało ważna, nagle się odradzała i okazywała się być ważną…? Ważną nie do końca… Odniosłam wrażenie, że te przesadnie szczegółowe opisy mają na celu jedynie wydłużenie opowieści, czasami nic nie wnoszą, zupełnie nic. To miło, że przybliża się czytelnikowi sylwetki bohaterów, opisuje scenerię, dany przedmiot, aurę, ale bez przesady! Wiele fragmentów budziło obrzydzenie, autor nie szczędził opisów drastycznych, takich, o których człowiek nie chce nawet słyszeć… Chodzi tu o okrutne znęcanie się, wszelakiego rodzaju upokorzenia cielesne. Nuria Monfort uratowała podupadającą i nudną akcję, dzięki niej historia stała się całością –bez zbędnych słów i opisów. Zakończenie to lepsza część książki.
@kinia1245
@kinia1245 2010-08-29
Przeczytane (2010-01-01)
Książka ciekawa i godna polecenia. Bardzo oryginalna historia, jednak z ciężkim sercem muszę stwierdzić, że łatwa do przewidzenia. Pełna uroku, ale nie za bardzo wciągająca. Wiem, że są to wszystko co napisałam ze sobą kontrastuje, ale tak właśnie odebrałam tą książkę. Męczyłam się z nią trzy dni i nie powiem żeby było warto. W powieści można znaleźć wiele mądrych sentencji, jednak osoby, które przeczytały historię do końca, umieściły je w Internecie, więc są bardzo łatwo dostępne bez przeczytania książki. Jak widać mam mieszane uczucia i w sumie nie wiem czy mogłabym je jakoś bardziej skonkretyzować. Możliwe, że moja opinia wam nie przypadła do gustu i nie gniewam się z tego powodu, ponieważ mnie samej wydaje mi się ona strasznie pogmatwana.
@Anusiekkk
@Anusiekkk 2010-09-18
Przeczytane (2010-09-18)
Spodobała mi się ta historia w historii :) Co prawda rozwiązanie tajemnicy nie było dla mnie zaskoczeniem, nie płakałam przy ostatnich 100 stronach, opisywanie historii Caraxa przez każdą spotkaną przez Daniela osobę stawało się nudne, ale nie mogę powiedzieć, żeby "Cień wiatru" nie intrygował mnie coraz bardziej, im bardziej zagłębiałam się w treść. "Cień wiatru" to obowiązkowa pozycja dla każdego, kto choć raz był w Barcelonie - wspaniale jest podążać za Danielem wiedząc, gdzie jest chociażby 'Kolumb' czy Rambla. Polecam także każdemu, kto lubi zmierzyć się z czarnym charakterem, węszącym wszędzie i wiedzącym wszystko, aż chciałoby się skreślić jego imię z kart książki. Polecam.
@aniczka_z
@aniczka_z 2009-01-13
Przeczytane (2009-01-14)
To nie ja pochłonęłam tą książkę tylko ona pochłonęła mnie. Już dawno nie zdarzyło mi się żeby jakaś książka tak całkowicie mną zawładnęła, żebym wykonując inne czynności w ciągu dnia, myślała tylko o tym, kiedy znowu będę mogła usiąść i zagłębić się w lekturze. Jest w niej wszystko co uwielbiam: jest groza, jest zagadka, jest śledztwo, jest tragiczna miłość, tajemnicze miejsca, bohaterowie z krwi i kości, którzy czują i boją się, którzy popełniają błędy, którzy cierpią, którzy umierają. Trzyma w napięciu i atmosferze tajemnicy niemalże do ostatniej strony. Książka wyjątkowa i jedyna w swoim rodzaju. Polecam gorąco... i dodaję do ulubionych.
@Loli14
@Loli14 2010-10-03
Przeczytane (2010-09-27)
Na mnie ta książka nie wywarła TAKICH emocji. Oczywiście książka bardzo mi się podobała, jednak nic poza tym. Takiego zakończenia się nie spodziewałam, i nie spodziewałam się, że TEN mężczyzna okaże się NIM, co mnie mile zaskoczyło. Ostatni rozdział, nie wiem dlaczego, kojarzy mi się z Titanikiem. Opisane są losy bohaterów po jakimś czasie. No cóż, nie uwiodło mnie to. Poza tym strasznie spodobało mi się nazwisko Fumero, które pasuje do tego bohatera. Ale nie tej książki, tylko jakiegoś kryminały. Książka być może nie uwiodła mnie, dlatego, że ostatnio gustuję i kryminałach i coraz mniej podobają mi się takie książki...
EL
@Elzemer 2007-09-24
Przy pierwszej próbie czytania odłożyłem jako czytadło.Jednak akurat wpadłem na analizę lteracką przeprowadzoną na drugim programie polskiego radia przez troje świetnych czytelników-krytyków:pp.Iwonę Smolkę,Piotra Matywieckiego i Tomasza Burka.Zachęcili mnie (nie tylko do tej książki) i przeczytałem. Było to porywające, bo dodatkowo szukałem konotacji "wyciągniętych" przez tą Świetną Trójkę. Zanim coś ostatecznie skreślę, sprawdzam czy Św. Trójka to czytała - polecam Ich analizy wszystkim: są dostępne na II Pr., a dyrekcję NAKANAPIE proszę o umieszczenie "starych analiz" tej Św.T.na Tych Stronach Stronach.
MA
@makowka 2011-06-12
Cień wiatru to pozycja, która mną wstrząsnęła. Styl Carlosa powalił mnie na kolana. Kolejne zdania płynął swobodnie i pozwalają się porwać, unoszą. Po przebrnięciu przez pierwszych kilkadziesiąt nieco nużących stron, poczułam pierwszy raz w życiu maksymalna przyjemność z czytania. Już w połowie książki męczyła mnie świadomość zbliżania się ku jej końcowi, bo wcale nie chciałam jej kończyć, chciałam czytać, czytać i czytać. Piękna literatura! zdecydowanie polecam. Choć kolejna pozycja tegoż autora już nie zrobiła na mnie tak piorunującego wrażenia z racji pewnej powtarzalności.
Autorzy
Carlos Ruiz Zafón
(ur. 25 września 1964 w Barcelonie) – hiszpański pisarz. Z wykształcenia dziennikarz. Od 1993 mieszka w Los Angeles, gdzie poświęcił się pisaniu scenariuszy filmowych i powieściopisarstwu. Wydał cz...
Inne książki:
Książka Cień wiatru
Książka La Sombra del Viento
Książka Gra anioła
Książka Marina
Książka PRINCE OF MIST
Współtworzący tą stronę
puchar @virako @virako pierwsza opinia