Dygot

Jakub Małecki
8.2 /10
Ocena 8.2 na 10 możliwych
Na podstawie 58 ocen kanapowiczów
Dygot
Popraw tę książkę | Dodaj inne wydanie
8.2 /10
Ocena 8.2 na 10 możliwych
Na podstawie 58 ocen kanapowiczów

Opis

Porywająca opowieść o pięknie i okrucieństwie polskiej prowincji

Kończy się wojna. Jan Łabendowicz odmawia pomocy uciekającej Niemce i ta przeklina jego rodzinę. Wkrótce na świat przychodzi syn Jana: chłopiec o śnieżnobiałej skórze. Kilkadziesiąt kilometrów dalej, w starej szafie wybucha zapomniany granat, burząc życie Bronka Geldy i jego kilkuletniej córki.

Na losy Geldów i Łabendowiczów wpływają kolejne dziejowe zawirowania i przepowiednie, a także osobiste słabości i obsesje. Drogi obu rodzin przecinają się w zaskakujący i niespodziewany sposób. Na dobre zespaja je uczucie dwojga odmieńców: introwertycznego albinosa i okaleczonej w płomieniach dziewczyny.

Dygot to powieść uwielbiana przez czytelników i ciesząca się uznaniem krytyki. Jakub Małecki w sposób godny mistrzów przeplata grozę istnienia z nostalgią za światem, który bezpowrotnie przeminął.

Małecki pisze o polskiej prowincji jak o wojnie, a o ludziach jak o demonach. Znakomita powieść obyczajowa.

Łukasz Orbitowski

Dobre. I to bardzo. Po cóż pisać więcej?

Michał Nogaś, „Gazeta Wyborcza”

Bez wątpienia najlepsza dotąd powieść Małeckiego. Ludzie – żywioły. Życie – zagadka. Przemijanie – suspens. Historia Polski plus historia rodzinna, ale wariacko i poetycko, serdecznie i bezpretensjonalnie.

Jacek Dukaj

Dygot to strach przed życiem, przed cierpieniem, przed przyszłością. Dygot to także samo życie. Dlatego Dygot to również tytuł świetnej powieści o życiu, o strachu, o cierpieniu i okrutnych wyrokach losu. I o tym, że nie można się wyrwać z kręgu przeznaczenia. Tak jak nie można się oderwać od lektury.

Leszek Bugajski, „Wprost”

Małecki nie musi sięgać po sensacyjne triki, aby przykuć uwagę czytelnika. On po prostu znakomicie opowiada ludzi: ich wewnętrzne napięcia, małe dramaty i codzienne sprawy. Po raz kolejny literatura pokazuje, że najbardziej fascynujące jest zwykłe ludzkie życie.

Wit Szostak

Data wydania: 2021-05-12
ISBN: 978-83-8210-219-2, 9788382102192
Wydawnictwo: Sine Qua Non
Stron: 336
dodana przez: Chassefierre
Mamy 2 inne wydania tej książki

Autor

Jakub Małecki Jakub Małecki
Urodzony 25 czerwca 1982 roku w Polsce (Koło)
Polski tłumacz oraz pisarz zaliczany początkowo do nurtu fantastyki, obecnie piszący głównie literaturę obyczajową. Absolwent Akademii Ekonomicznej w Poznaniu, tłumacz literatury z języka angielskiego. W marcu 2007 roku zadebiutował opowiadaniem Dł...

Pozostałe książki:

Nikt nie idzie Horyzont Dżozef Saturnin Rdza
Wszystkie książki Jakub Małecki

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
{}
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
{}

Moja Biblioteczka

Już przeczytana? Jak ją oceniasz?

Recenzje

Uroboros

{} WYBÓR REDAKCJI
23.12.2019
{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}

5 rozdziałów 5 okresów lat 1938 - 2004 70 lat 2 rodziny Jeden „Dygot” Zmuszony wewnętrznym imperatywem głodu jakubowego pisania sięgnąłem po Dygot automatycznie po skończeniu genialnej „Nikt nie idzie”. Nie zaznałem już dawno takiego pragnienia dalszej lektury dzieł nowo poznanego Autora, aż do teraz, do spotkania z twórczością Jakuba Małeckiego... {} Recenzja książki Dygot

@Johnson@Johnson {}× 29

NA SKRÓTY

{} WYBÓR REDAKCJI
19.01.2020
{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}

Podobno teraz się czyta Jakuba Małeckiego (nie mylić z Robertem). Nie lubię mieć zaległości, więc zachęcona pozytywnymi opiniami znajomych z LC czytam wreszcie i ja. Nie dygoczę. Stękam. Nie zachwycam się. Wybrzydzam. Narażam się wszystkim znajomym. Trudno. Wybaczcie, albo nie, ale skoro już tę książkę przeczytałam, to muszę wyłożyć, dlaczego... {} Recenzja książki Dygot

@Rudolfina@Rudolfina {}× 15

Dlaczego życie jest takie pełne dygotu?

7.05.2020
{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}

Kiedyś tą powieść czytałam... minęło półtora roku i ponownie po nią sięgnęłam... I ponownie, i znowu... Dałam się wciągnąć, zasmucić, zdesperowanymi dechami próbować jako tako oddychać... Od emocji pęka mi głowa, buzuje ciało, dusza się wierci szukając swojego miejsca. Nie sposób ująć fabułę w jakiś zamknięty nawias, bo "Dygot" przy próbie zamknię... {} Recenzja książki Dygot

Dygot

21.02.2020
{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}

Akcja książki rozgrywa się na wsiach, zamieszkiwanych przez zagorzałych orędowników konformistycznego twierdzenia: bądź, rób i wyglądaj jak wszyscy. A to, co nie mieści się w ramy „normalności” należy według nich nie tylko odrzucić, ale i potępić. Nawet jeżeli jest to człowiek. Albo zwłaszcza wtedy. Naczelnym reprezentantem inności w tej opowieśc... {} Recenzja książki Dygot

Moja opinia o książce

Opinie

@DZIKA_BESTIA
2020-01-15
{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}
{} 6 /10
Przeczytane różne polskie

Mogłaby to być naprawdę świetna powieść, gdyby nie styl autora. Nie pasuje do fabuły i postaci. Stają się przez to ulotni, a ja miałam wrażenie, że jestem w tej historii tylko przejazdem.

{}× 13 | link |
@Nina
2019-11-26
{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}
{} 8 /10
Przeczytane 2016 E-book

Strasznie ciężko jest mi ocenić tę książkę. To nie była łatwa lektura ale zarazem tak wciągająca, że zaczęłam dziś rano i właśnie skończyłam. Nie dawała się odłożyć, nie chciała mnie wypuścić ze swych macek. Historia o życiu, poszukiwaniu własnej tożsamości, o tolerancji i jej braku, o codziennej walce z przeciwnościami losu, dygocie życia, dygocie bólu.
Ktoś wcześniej porównał ją do Sońki Karpowicza, przyznam, że też miałam takie odczucie przy jej czytaniu.
Miłośnikom akcji i mocnych wrażeń nie polecam, tym, którzy od czasu do czasu lubią sięgnąć po coś innego, innowacyjnego, przełamującego schematy - polecam jak najbardziej.
Ja wiem jedno - na pewno sięgnę po inne pozycje autora.

{}× 12 | link |
@mikakeMonika
2020-06-11
{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}
{} 8 /10
Przeczytane

Zwykła historia. Ale niezwykle prawdziwa. Właśnie tacy jesteśmy. My, Polacy.
Chciałoby się, żeby nie tacy byli ludzie. Chciałoby się, żeby byli światli i nie wierzyli w gusła i zabobony, obwiniając tym samym innych za całe zło tego świata. Chciałoby się... Smutek, żal i potwierdzenie okrutności nas wszystkich i każdego z osobna. Ale przecież tacy jesteśmy...
Świetnie napisana, wciągająca, prawdziwa.
Pokazuje też dobro w nas...

{}× 12 | link |
@Siostra_Kopciuszka
2020-02-11
{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}
{} 9 /10
Przeczytane 📚Bieżące :) 👨 autor : Małecki Jakub

 '' Musiał cierpieć, męczyć się, unikać dziewczyn, unikać kolegów, unikać wszystkiego czego się da uniknąć. Musiał być jakimś zasranym jękiem świata, jakby ten świat potrzebował jeszcze jednego jęku, jakby nie miał ich już wystarczająco dużo ''

Niewielu jest pisarzy, którzy potrafią tak zamieszać w mojej głowie, w moich uczuciach, odczuciach i emocjach, że ja nie bardzo wiem co mam napisać w opinii. Mogłabym ich właściwie policzyć niemal na palcach jednej ręki. Taką pisarką była dla mnie niewątpliwie bardzo niedoceniana Pani Ewa Ostrowska. Takim pisarzem jest, mam nadzieję, doceniany właściwie, Wiesław Myśliwski, taką jest też Majgull Axelsson, od teraz, takim jest też Jakub Małecki . '' Dygot '' , to druga powieść tego autora którą miałam przyjemność przeczytać .Już '' Ślady '' długo mnie trzymały w jakimś dziwnym stanie , ale '' Dygot '' , rozłożył mnie po prostu na przysłowiowe łopatki. I tak naprawdę zupełnie nie rozumiem tego fenomenu który tak na mnie działa . Zapadłam na '' Syndrom Małeckiego '':).Omawiana pozycja to prawie siedemdziesięcioletnie historie dwóch rodzin : Łabendowiczów i Geldów, które w pewnym momencie się przecinają, zazębiają i splatają w jedną historię. Takie niby nic , zwyczajna historia zwyczajnych ludzi. Bez ochów i achów , bez górnolotnych słów , bez cudownych opisów, za to z szarą codziennością, z polem na którym czasem się umiera, z Durną , która jest oswojona jak psiak i z psiakiem który nie wiedzieć czego, atakuje nie tych któryc...

{}× 8 | Komentarze (2) | link |
@jatymyoni
2020-06-10
{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}
{} 7 /10
Przeczytane Audiobook L. polska

Mamy historię dwóch rodzin Łabendowiczów i Geldów toczących się od 1938 roku do 2004. Wielka Historia przetacza się jakby obok ich historii, ale odciska na nich swe piętno. Oni jednak koncentrują się na własnych problemach i życiu z dnia na dzień. Czasy się zmieniają, nastają następne pokolenia, ale czy ich życie się zmienia. Opowieść koncentruje się na życiu Wiktora Łabendowicza, który jest albinosem i Emilki Geld żyjącej ze śladami ciężkich poparzeń i ich inności. Ich losy są jakby osią powieści. Każda z postaci przewijających się przez tą książkę jest na swój sposób wyjątkowa i jej losy są niepowtarzalne. Czy któraś z nich czuje się w pełni akceptowana przez otoczenie? Przebija z tej książki jakiś determinizm, fatum, podanie się, szarość życia. Ta szarość jest przytłaczająca, duszna atmosfera wsi i małego miasteczka, gdzie jedyną rozrywką jest alkohol. Nie ma w tej powieści radości czy szczęścia wszystko jest osnute mgła porażki. Czy życie na jakikolwiek sens i cel?
Świetnie napisana książka, oddany klimat. Każda z postaci ma swoją własną historię, ukazaną bardzo plastycznie. Doceniam tą prozę. Słuchałam ją w wykonaniu Andrzeja Ferenca .. Jednak dla mnie jest ona za bardzo dołująca i klaustrofobiczna

{}× 7 | Komentarze (1) | link |
@zooba
2019-11-27
{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}
{} 8 /10
Przeczytane Audiobooki 2017

Do „Dygotu” podchodziłam jak pies do jeża, bo tytuł szeroko reklamowany, okładka biła po oczach zewsząd, podejrzewałam marketingową wydmuszkę. Co więcej, nie przepadam za wiejskimi klimatami w literaturze, szczególnej alergii nabawiłam się po „Pióropuszu”. Okładka budziła mieszane uczucia – z jednej strony wydawała mi się przestylizowana, z drugiej nie pasująca do dramatu chłopaka-albinosa, odmieńca, o którym, jak wiedziałam, jest „Dygot”.

Zupełnie niepotrzebnie obawiałam się rozczarowania. To powieść, która mnie porwała. Nie tak, że nie mogłam jej odłożyć, lub czytałam (de facto słuchałam) po nocach, ale tak, że wsiąkłam w atmosferę, a w przerwach od słuchania wracałam myślami do bohaterów.

Jest tu atmosfera wsi i małego miasteczka, takich w jakich spędziłam dzieciństwo, duszna atmosfera, wszyscy znają wszystkich, za ludźmi ciągnie się opinia, a to miejscowego głupca, a to wiedźmy-staruchy, tu nad rodziną wisi fatum, tam chłop pije na umór. Opisane jest to świetnie, nie wyczułam grama miastowego poczucia wyższości, żadnego naśmiewania się, raczej wieje tęsknotą za krainą dzieciństwa. A może to we mnie tę tęsknotę ta książka odkurzyła?

Wiele opinii już napisano o „Dygocie”, pozostaje mi przyłączyć się do słów uznania dla autora.

{}× 5 | link |
@Antoniowka
2021-02-14
{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}
{} 8 /10
Przeczytane

To już trzecia książka Jakuba Małeckiego, którą przeczytałam. I to trzeci raz, kiedy po lekturze nie wiem, co napisać. Bardzo mi przypadł do gustu styl pisania Autora, który bardzo pozytywnie wyróżnia go wśród współczesnych pisarzy polskich.

„Dygot” można nazwać przejmującą sagą rodzinną, która dzieje się na przestrzeni kilkudziesięciu lat. Autor szczodrze doświadcza swoich bohaterów, świat przedstawiony jest brutalny i przygnębiający, a jednocześnie kojąco-melancholijny. Dziwne połączenie, prawda? A u Małeckiego wszystko to doskonale się zazębia.

Autor w umiejętny sposób wprowadza elementy realizmu magicznego, które nadają utworowi głębi i tworzą klimat.

Jak już wspomniałam, bohaterowie „Dygotu” nie mają lekko – Autor pokazuje zacofanie wsi, która nie jest w stanie zaakceptować albinosa. Jednak życie innych też naznaczone jest cierpieniem – wszyscy walczą o przetrwanie w trudnych czasach.

Tego wszystkiego nie da się opowiedzieć, „Dygot” po prostu trzeba przeczytać i poczuć.

{}× 4 | Komentarze (1) | link |
@paulina.zakrzewska
2020-01-13
{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}
{} 8 /10
Przeczytane

Bardzo dobra książka, czyta się rewelacyjnie. Jest to moje pierwsze spotkanie z tym autorem i już wiem, że na pewno nie ostatnie.
Książka łączy w sobie zabobony, przeklęcie nienarodzonego dziecka, romanse. Bohaterowie nie są niestandartowi i nieskazitelni.
Autor doskonale ukazuje naszą nietolerancję na inność.

{}× 4 | Komentarze (1) | link |
@oczytanakryminolog
2020-02-19
{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}
{} 8 /10
Przeczytane Obyczajówki

Autor wykreował w tej książce świetny, niepowtarzalny klimat. Spotkamy się tutaj z niezwykle mądrą i dojrzałą prozą. Sama okładka sprawia wrażenie, że jest to literatura plasująca się w rejonach tej wysokiej, zaś treść jeszcze dobitniej utwierdza w tym przekonaniu. Polecam każdemu, także tym osobom, które podobnie jak ja - nigdy nie sięgały po pozycje tego typu. 

{}× 3 | link |
PA
2021-07-11
{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}
{} 10 /10

Po lekturze "Rdzy" J. Małeckiego wydawało mi się, że już nic lepszego nie może się w moim czytelniczym życiu wydarzyć. Aż tu w ubiegłym tygodniu przeczytałam "Dygot" i jego brzmienie wciąż we mnie drga, i naprawdę nie wiem jak opisać Wam te wszystkie emocje, wrażenia, które ta książka we mnie uruchomiła…

W warstwie fabularnej to opowieść o losach rodzin Łabendowiczów i Geldów rozpięta na przestrzeni kilkudziesięciu lat. W moim odczuciu za wszystkimi niemal poczynaniami bohaterów tkwi jakaś przedwieczna siła, obracająca kołem losu bowiem to właśnie historia wywołuje tu lawinę wydarzeń, które determinują życie obu rodzin. Ona zatacza kolejne kręgi, które porywają w swe objęcia następne pokolenia.
Celowo nie przybliżę Wam poszczególnych postaci, zresztą nie tyle same biografie są tu istotne, co ich wpływ i oddziaływanie na siebie - takich punktów zetknięć mamy tutaj sporo. Nie wiadomo tylko czy są one ślepym trafem, igraszką losu czy stoi za nimi jakiś odwieczny plan kierujący rzeczywistością… Jedno jest pewne - świat "Dygotu" nieustannie wibruje.

I tak na moment złącza się losy potomka Łabendowiczów- Wiktora i Emilii, córki Bronisława Geldy, tak jak setki innych istnień, na które składają się tysiące spotkań a wszystkie tak samo istotne jak i ulotne, przez moment najważniejsze, by potem rozmyć się w potoku życia.
Doczesność jest tu bowiem krucha i nieprzewidywalna, w gruncie rzeczy najczęściej niespraw...

{} | link |
IT
2021-11-12
{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}
{} 9 /10

"Życie to jest jeden, k****, wielki dygot."

Ach, panie Małecki... Co to była za książka. Oniryczna, mroczna, magiczna, dowcipna, a jednocześnie tak bardzo okrutna. To książka o przemijaniu, o tym że życie kołem się toczy, a nasze decyzje i czyny rzutują na naszą przyszłość. O tym, że każde pokolenie wierzy w swą wyjątkowość, a wszystkich i tak w końcu ogarnia dygot.

Historia opowiada losy dwóch rodzin, których drogi w pewnym momencie splatają się ze sobą. Wszystko dzieje się na przestrzeni prawie 100 lat. Od czasów przed II wojną światową po współczesność.

"Dygot" przywoływał mi na myśl "Prawiek i inne czasy" O. Tokarczuk. Zaczarował mnie w ten sam sposób. Wciągnął w swój świat i sprawiał, że chciałam więcej tego pięknego języka i więcej.

Czytajcie - nie pożałujecie. To taka literatura, która zapiera dech i sprawia, że świat z takimi książkami wydaje mi się jakiś taki lepszy.

{} | link |
@po.czytanaa
2021-11-01
{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}
{} 9 /10
Przeczytane
@dzizzz
2021-06-29
{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}
{} 8 /10
Przeczytane
@Fredkowski
2021-05-17
{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}
{} 8 /10
Przeczytane
@mbrodowska
2021-05-08
{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}
{} 9 /10
Przeczytane
Zaloguj się aby zobaczyć więcej

Cytaty z książki

“„Jesteś krzyk, jesteś dygot, jesteś kropla w rzece.””
{}× 1
#
“Musiał być jakimś zasranym jękiem świata, jakby ten świat potrzebował jeszcze jednego jęku, jakby nie miał ich już wystarczająco dużo.”
{}
#
“Życie zatacza koło, życie musi zatoczyć koło, inaczej się nie da. Ty siałeś krzywdę i krzywdę teraz zbierasz.”
{}
#
“Świat w swej mądrości uznał najwyraźniej, że martwy człowiek leżący w nocy na polu z rozprutym brzuchem jest zwyczajnym, oczywistym elementem rzeczywistości i nie należy o nim zbytnio dyskutować.”
{}
#
“Każdy, kto ma trochę oleju w głowie, musi w końcu zwariować.”
{}
#
{} Dodaj cytat
O nas Kontakt Pomoc
Polityka prywatności Regulamin
© 2021 nakanapie.pl