Horyzont

Jakub Ma艂ecki
8.5 /10
Ocena 8.5 na 10 mo偶liwych
Na podstawie 80 ocen kanapowicz贸w
Horyzont
Popraw t臋 ksi膮偶k臋 | Dodaj inne wydanie
8.5 /10
Ocena 8.5 na 10 mo偶liwych
Na podstawie 80 ocen kanapowicz贸w

Opis

 Czasami prawda rozci膮ga si臋 daleko za horyzont...

Ja艂owe lata bez wschod贸w i zachod贸w s艂o艅ca. Wspomnienia jak burza piaskowa, jak skrzypienie desek w starym domu. Smugi przesz艂o艣ci p艂ytko pod sk贸r膮. Gry komputerowe i bu艂garski rap.

Maniek i Zuza mieszkaj膮 po s膮siedzku na warszawskim Mokotowie. On, by艂y saper, pr贸buje spisa膰 wspomnienia z misji w Afganistanie, maj膮c nadziej臋 wreszcie stamt膮d wr贸ci膰. Ona, dziecko pokolenia Y, uczy si臋 偶y膰 na w艂asny rachunek i mimowolnie zatraca si臋 w rodzinnej tajemnicy. Cho膰 z pozoru nic ich nie 艂膮czy, ci膮偶膮 ku sobie, niezdolni i niech臋tni do piel臋gnowania wi臋zi z otoczeniem.


Nowa ksi膮偶ka Jakuba Ma艂eckiego to zaskakuj膮ca opowie艣膰 o t臋sknocie, przyja藕ni i odwadze. O konfrontacji z zadr膮 鈥 w艂asn膮 i cudz膮. O pr贸bach znalezienia w艂a艣ciwej wersji siebie.

Data wydania: 2019-09-18
ISBN: 978-83-8129-543-7, 9788381295437
Wydawnictwo: Sine Qua Non
Stron: 336
dodana przez: herbatazimbirem

Autor

Jakub Ma艂ecki Jakub Ma艂ecki
Urodzony 25 czerwca 1982 roku w Polsce (Ko艂o)
Polski t艂umacz oraz pisarz zaliczany pocz膮tkowo do nurtu fantastyki, obecnie pisz膮cy g艂贸wnie literatur臋 obyczajow膮. Absolwent Akademii Ekonomicznej w Poznaniu, t艂umacz literatury z j臋zyka angielskiego. W marcu 2007 roku zadebiutowa艂 opowiadaniem D艂...

Pozosta艂e ksi膮偶ki:

Nikt nie idzie Rdza D偶ozef Saturnin Dygot
Wszystkie ksi膮偶ki Jakub Ma艂ecki

Gdzie kupi膰

Ksi臋garnie internetowe
Sprawdzam dost臋pno艣膰...
Og艂oszenia
{}
Dodaj og艂oszenie
2 osoby szukaj膮 tej ksi膮偶ki
{}

Moja Biblioteczka

Ju偶 przeczytana? Jak j膮 oceniasz?

Recenzje

艢wietna powie艣膰!

{} WYB脫R REDAKCJI
3.11.2019
{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}

鈥濰oryzont" jest pierwsz膮 powie艣ci膮 autorstwa Jakuba Ma艂eckiego, kt贸r膮 przeczyta艂am. Od razu przypad艂 mi do gustu styl autora, kt贸ry jest prosty, ale tak dosadny i rzeczowy, nios膮cy w sobie wiele emocji. Bohaterami s膮 Maniek i Zuza. Oboje s膮 narratorami i naprzemiennie widzimy 艣wiat ich oczami. Oboje zmagaj膮 si臋 z trudn膮 przesz艂o艣ci膮, kt贸ra nie da... {} Recenzja ksi膮偶ki Horyzont

Horyzont Ma艅ka

{} WYB脫R REDAKCJI
6.12.2019
{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}

Moja przygoda z Jakubem Ma艂eckim rozpocz臋艂a si臋 od powie艣ci 鈥濪ygot鈥. Cho膰 wcze艣niejsze ksi膮偶ki jeszcze przede mn膮, to zawsze z niecierpliwo艣ci膮 czekam na kolejne. Nie ma co ukrywa膰 Ma艂ecki urzeka s艂owem i z rado艣ci膮, ale i z niecierpliwo艣ci膮 wnika si臋 w jego 艣wiat. 鈥濰oryzont鈥 intryguje od pierwszych stron. Ju偶 na samym pocz膮tku poznajemy Ma... {} Recenzja ksi膮偶ki Horyzont

@justyna_@justyna_ {}× 4

Gdzie jest tw贸j horyzont?

{} WYB脫R REDAKCJI
2.10.2019
{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}

Czytaj膮c Ma艂eckiego zawsze zastanawiam si臋 co p贸藕niej napisz臋 o ksi膮偶ce. Jak znale藕膰 godne s艂owa? No jak? Nie jestem przecie偶 Ma艂eckim... M贸j horyzont Maniek Ma艂ecki to 偶o艂nierz, kt贸ry wr贸ci艂 z Afganistanu, z kolejnej polskiej zmiany, kolejnej, ale innej, bo jego zmiany. Zmiany, na kt贸rej wydarzy艂o si臋 wiele. Wynaj臋te mikro mieszkanie, niewielk... {} Recenzja ksi膮偶ki Horyzont

Ma艂ecki zn贸w zachwyca

{} WYB脫R REDAKCJI
23.09.2019
{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}

S膮 takie nazwiska w polskiej literaturze, kt贸re wzbudzaj膮 du偶o emocji. S膮 takie, na kt贸re si臋 czeka, bo wie si臋, 偶e lektura zawsze jest nielada przygod膮. Tak w艂a艣nie jest z proz膮 Jakuba Ma艂eckiego. Swoj膮 najnowsz膮 powie艣ci膮 "Horyzont" kolejny raz udowadnia, 偶e nale偶y mu si臋 czo艂owe miejsce w panteonie polskich, wsp贸艂czesnych prozaik贸w. Zuza i Ma... {} Recenzja ksi膮偶ki Horyzont

Moja opinia o ksi膮偶ce

Opinie

@Johnson
2020-08-31
{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}
{} 10 /10
Przeczytane 馃摎2020 Absolut Polskie Posiadam Proza 呕ycia Tysi膮c igie艂

Tysi膮c Igie艂 vol. 3

Wydawa膰 by si臋 mog艂o, 偶e to zwyk艂a obyczaj贸wka o dwojgu zagubionych w 偶yciu ludzikach. Maniek, weteran konfliktu w Afganistanie, Zuza, obecnie w konflikcie z w艂asnym 偶yciem, w艂asn膮 histori膮. Oboje w malutkich kawalerkowych cz臋艣ciach dzielonego lokalu. Tak blisko siebie. A czytelnik obok nich, z nimi.

To nie jest historia romantyczna cho膰 romantyzm jest. Ale inny. Nie chodzi to o mi艂o艣膰, ale o blisko艣膰 skaleczonych dusz ludzkich, 艂atanych tak przez siebie nawzajem jak i samodzielnie (co te偶 bardzo 艂adnie pokazuje wci膮偶 ta sama ilustracja uzupe艂niana co rozdzia艂, to nie spojler, wszystko jest na ok艂adce). Do tego w standardzie Jakuba Ma艂eckiego perfekcyjnie opisane uczucia, emocje, w膮tpliwo艣ci, my艣li, strach, obawy, czucie. Do tego niesamowity Research ws. misji zagranicznych, wojny, stresu pourazowego (PTSD). Autor wie o czym pisze. Sp贸jna, 艣wietnie poprowadzona historia, narracyjnie odkrywaj膮ca przed czytelnikiem walk臋 bohater贸w z wewn臋trznymi demonami. Nienachalnie, wr臋cz terapeutycznie.

Fabularnie ksi膮偶ka jest doskona艂膮. J臋zykowo, c贸偶 - to Jakub Ma艂ecki. M贸j typ na nobel literacki. Pierwszy raz od bardzo dawna uwa偶am 偶e ksi膮偶ka jest za kr贸tka. Pierwszy raz od bardzo dawna oceniam ksi膮偶k臋 na 10/10.

Kr贸ciutko, bo nie umiem pisa膰 o ksi膮偶kach tak bardzo emocjonalnie dotykaj膮cych cz艂owieka. W typie tych co wbijaj膮 tysi膮c igie艂 w dusz臋.

By艂a obra藕liwie 艂adna. Patrz膮c na ni...

{}× 26 | Komentarze (3) | link |
@jatymyoni
2020-05-11
{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}
{} 9 /10
Przeczytane Bardzo dobra ksi膮偶ka L. polska



Jakub Ma艂ecki w najlepszej swojej ods艂onie. Pierwsze skojarzenie mia艂am z Pismem 艢w. 鈥濸oznacie prawd臋, a prawda was wyzwoli鈥 J 8,32. Drugie z cytatem z 鈥濸estki鈥 Anny Ciarkowskiej: 鈥濻amotno艣膰 nie jest wtedy, kiedy nie masz si臋 do kogo odezwa膰. Tylko kiedy wiesz, 偶e nikt nie zrozumie tego co m贸wisz.鈥 Dwa zupe艂nie inne 艣wiaty: Mariusz, weteran wojny w Afganistanie ze stresem pourazowym i Zuza, atrakcyjna m艂oda kobieta, kt贸ra nie potrafi sobie poradzi膰 ze 艣mierci膮 matki. Jednak te 艣wiaty co艣 艂膮czy poza tym, 偶e s膮 s膮siadami. 艁膮czy ich samotno艣膰 i prze偶yta trauma. Trudno ocenia膰 wag臋 prze偶y膰 obojga, gdy偶 w efekcie oboje gn臋bi samotno艣膰 i niemo偶no艣膰 normalnego 偶ycia. Trauma jest zawsze niszczycielska, bez wzgl臋du na jej 藕r贸d艂o. Czy b臋d膮 mogli sobie nawzajem pom贸c? Czy b臋d膮 potrafili zrozumie膰 si臋 nawzajem? Jest to historia pisana na dwa g艂osy, dzi臋ki temu mo偶emy wnikn膮膰 w ich 偶ycie i prze偶ywa膰 razem z nimi ich rozterki, dylematy i l臋ki. Czy poznana i opowiedziana prawda ich wyzwoli z tego zamkni臋tego horyzontu?

Pierwszorz臋dnie nakre艣lone sylwetki obu bohater贸w i nie tylko. Rewelacyjny j臋zyk i spos贸b budowania napi臋cia , p艂ynne po艂膮czenie tera藕niejszo艣ci z przesz艂o艣ci膮, szarej codzienno艣ci z brutalno艣ci膮 wojny. Rzadko w naszej literaturze jest poruszany zesp贸艂 stresu pourazowego dotykaj膮cy 偶o艂nierzy. Autorowi uda艂o si臋 to zrobi膰 z du偶ym wyczuciem, bez zb臋dnego patosu i u偶alania si臋, ale jednak z ca艂ym wachlarzem uczu膰 i prze偶y膰.

...

{}× 15 | link |
@WolneLitery
2019-09-22
{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}
{} 9 /10
Przeczytane

Historia wydawa膰 by si臋 mog艂o, 偶e prosta i banalna, a tak naprawd臋 g艂臋boka, ponadczasowa i refleksyjna. Zwyk艂e 偶ycie. 呕ycie, kt贸re ka偶dego dnia toczy si臋 obok nas. 呕ycie, kt贸re tyczy膰 si臋 mo偶e naszych s膮siad贸w, bliskich os贸b, nas samych, czy te偶 kompletnie obcych os贸b, mijanych przez nas na ulicy.

Poznajemy dwoje s膮siad贸w. Mariusza Ma艂eckiego, 36- letniego weterana wojennego, kt贸ry wr贸ci艂 z Afganistanu z zespo艂em stresu pourazowego. To, co tam prze偶y艂, na zawsze zmieni jego 偶ycie, pozostawi je puste, b艂ahe i nic nieznacz膮ce. Mamy te偶 Zuz臋, jego s膮siadk臋 i powierniczk臋. Ona r贸wnie偶 czuje si臋 zagubiona i niepewna, sama nie wie kim jest i powoli chce odkry膰 karty swojej przesz艂o艣ci. Razem sp臋dzaj膮 wieczory, pij膮c w贸dk臋 i zwierzaj膮c si臋 ze swojej ci臋偶kiej przesz艂o艣ci. Oboje wiele ze sob膮 nios膮. Mo偶e b臋d膮 mogli sobie nawzajem pom贸c? A mo偶e przez ci臋偶k膮 przesz艂o艣膰 b臋d膮 mieli na siebie destrukcyjny wp艂yw?

Ci臋偶ko mi napisa膰 t臋 recenzj臋 tak, aby nie zdradzi膰 Wam za du偶o. W tej ksi膮偶ce ka偶de s艂owo jest wa偶ne i ka偶dym chcia艂am si臋 delektowa膰 jak najd艂u偶ej. Ci臋偶ko mi by艂o si臋 rozsta膰 z t膮 histori膮, tym bardziej 偶e ksi膮偶ka ko艅czy si臋 w takim momencie, gdy chce si臋 krzycze膰, 偶e chcemy wi臋cej! Chcemy dowiedzie膰 si臋, co by艂o dalej, co sta艂o si臋, gdy oboje przekroczyli drzwi tego domu. Drzwi do lepszej przysz艂o艣ci, czy ci臋偶kiej przesz艂o艣ci?

Wszystko w tej ksi膮偶ce by艂o wa偶ne, jak dla mnie jest to numer 1 w tw贸rczo艣ci Pana Jakuba Ma艂eckiego! Po zako艅czeniu i od艂o偶eniu...

{}× 9 | link |
@coolturka104
2020-11-28
{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}
{} 8 /10
Przeczytane

Dzi臋ki akcji @czytaj_pl pozna艂am kolejn膮 niesamowit膮 histori臋, tym razem ods艂uchan膮 w audio 馃帶馃摉

Nie wiem, co mog艂abym napisa膰 na temat tej ksi膮偶ki... obawiam si臋, 偶e cokolwiek powiem, to b臋dzie wci膮偶 za ma艂o; 偶e co艣, nie daj Bo偶e, umniejsz臋, bo nie potrafi臋 przekaza膰 tego baga偶u emocji, kt贸ry ona niesie.
Koniecznie musicie przekona膰 si臋 sami, na czym polega geniusz tego autora. Tak, bo to ksi膮偶ka genialna w swojej prostocie.
Sk艂ada si臋 jakby z dw贸ch odr臋bnych historii, kt贸re maj膮 pewne punkty styczne. Opowiadaj膮 o zupe艂nie innych 艣wiatach.
Oczywi艣cie mnie, i pewnie ka偶dego z Was, poruszy bardziej 艣wiat Mariusza "Ma艅ka" Ma艂eckiego, kt贸ry ma dla mnie g艂os Tomasza Organka. Zesp贸艂 stresu pourazowego, to niedaj膮ca si臋 umiejscowi膰 i wyj膮膰 drzazga, kt贸ra ci膮gle rwie.
呕ycie po... z widokiem 艣mierci przyjaci贸艂 pod powiekami, ze 艣wiadomo艣ci膮, 偶e sam zabija艂e艣.

Ona/Zuza ma g艂os Magdaleny Cieleckiej, babci臋 z Alzheimerem i zagadk臋 z przesz艂o艣ci do rozwi膮zania.

Tylko Ma艂ecki potrafi wyrazi膰 tyle emocji, nie nazywaj膮c ich, w kr贸tkich urwanych zdaniach, niebywale oszcz臋dnych s艂owach kt贸re, a偶 kipi膮 od uczu膰.

{}× 9 | link |
@kryminal_na_talerzu
2019-10-29
{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}
{} 10 /10

鈥濰oryzont鈥 to historia Ma艅ka i Zuzy. On to weteran wojenny, kt贸ry po kilku misjach w Afganistanie, wr贸ci艂 do Polski i stara si臋 odnale藕膰 w tym starym, a jednak ca艂kiem nowym i obcym 偶yciu. Ona to m艂oda dziewczyna, kt贸ra stara si臋 odkry膰 brudny sekret swojej idealnej zmar艂ej matki. Co ich 艂膮czy? Pozornie nic pr贸cz bli藕niaczego mini mieszkania. A jednak, mimo r贸偶nic, okazuje si臋, 偶e s膮 sobie bli偶si ni偶 mo偶e si臋 wydawa膰, 偶e s膮 do siebie bardziej podobni ni偶 mo偶na by przypuszcza膰.

Nowa ksi膮偶ka Ma艂eckiego ma w sumie wszystko, a nawet wi臋cej ni偶 mo偶na by si臋 spodziewa膰. To opowie艣膰 o 偶yciu, o codzienno艣ci, o smutkach, wyobcowaniu i problemach, z kt贸rymi zmaga si臋 ka偶dy z nas. Ale te偶 jest to historia o mi艂o艣ci, przyja藕ni, zrozumieniu, trosce i nadziei w lepsze jutro. To historia pi臋kna, pe艂na emocji, jedyna w swoim rodzaju, ale jak偶e bliska ka偶dego cz艂owieka. Napisana prostym j臋zykiem, niepowtarzalnym i oryginalnym stylem. Dla mnie to ksi膮偶ka doskona艂a.

{}× 8 | Komentarze (1) | link |
@gosia_myst
2020-02-27
{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}
{} 9 /10
Przeczytane

鈥濰oryzont鈥 to historia opowiadana na przemian przez dwoje bohater贸w dzi臋ki czemu po woli budujemy obraz ca艂ej historii. Zar贸wno Mariuszowi jak i Zuzie przesz艂o艣膰 nie pozwala i艣膰 naprz贸d. Oboje s膮 zawieszeni mi臋dzy dwoma 艣wiatami, przesz艂o艣ci膮 i tera藕niejszo艣ci膮. Przy problemach Mariusza problemy Zuzy wydaj膮 si臋 b艂ahe. Bohaterowie s膮 bardzo samotni i mimo i偶 z pozoru nic ich nie 艂膮czy to tak naprawd臋 艂膮czy ich bardzo wiele. S膮 dla siebie przede wszystkim wsparciem, a pr贸ba posklejania swojego 艣wiata na nowo zar贸wno przez Ma艅ka jak i Zuz臋 jest trudna. Ka偶de z nich zagl膮da za horyzont samego siebie i tego drugiego, odkrywaj膮c jednocze艣nie prawd臋 o cz艂owieku. Jest to pi臋kna, przemy艣lana,wielowymiarowa i dopracowana historia kt贸ra porusza do g艂臋bi. Ksi膮偶ka porusza r贸wnie偶 kilka bardzo wa偶nych temat贸w takich jak trauma wojenna, zesp贸艂 stresu pourazowego, samotno艣膰, ale tak偶e mi艂o艣膰 czy poszukiwanie w艂asnej to偶samo艣ci. Po sko艅czonej lekturze emocje towarzysz膮ce podczas czytania historii zostaj膮 z nami na d艂u偶ej i nie pozwoli o sobie zapomnie膰

{}× 6 | link |
@gloria11
2020-02-19
{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}
{} 10 /10
Przeczytane

Ma艂ecki to taki autor, kt贸ry naprawd臋 potrafi pisa膰 i nikogo o tym przekonywa膰 nie trzeba. To jednak, co zrobi艂 z "Horyzontem" to arcydzie艂o ca艂kowite. Balansowanie na cienkiej granicy mi臋dzy fikcj膮 a rzeczywisto艣ci膮, przesz艂o艣ci膮 a tera藕niejszo艣ci膮, mi艂o艣ci膮 a nienawi艣ci膮... Ma艂ecki po prostu pisa膰 potrafi. Bardzo polecam!聽

{}× 6 | Komentarze (1) | link |
@Pani_Ka
2019-09-21
{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}
{} 10 /10
Przeczytane

Mijani na ulicach ludzie maj膮 twarze bez wyrazu. Go艣ci na nich u艣miech lub zgorzknienie, ale nie rozk艂adaj膮 si臋 na nich cieniem najg艂臋bsze, najmroczniejsze z emocji. I cho膰 wszyscy wygl膮daj膮, jakby nosili na plecach trudno艣ci, kt贸re sami znamy i rozumiemy, czasem bywa tak, 偶e to co im w dusze najmocniej zapad艂o, to wspomnienia lub odkrycia, kt贸re napawa艂yby nas niedowierzaniem, strachem, ogromnym wsp贸艂czuciem.
Czytaj膮c kolejne ksi膮偶ki Jakuba Ma艂eckiego utwierdzam si臋 w przekonaniu, 偶e prawie ka偶dy z nas, ten barczysty pan, ta m艂oda dziewczyna z telefonem w r臋ku, Ty, ja... wszyscy mamy w sobie co艣, co czasem wype艂nia nasze oczy magi膮, t膮 pi臋kn膮 i t膮 bolesn膮, szalon膮.

On przywi贸z艂 ze sob膮 traum臋 偶o艂nierza, kt贸ry zabi艂. Taka jego rola, mo偶naby rzec, taka jego misja i zaw贸d. Ale gdy czytamy, jak g艂臋boko wbi艂y si臋 w dusz臋 Mariusza Ma艂eckiego pazury wojennych do艣wiadcze艅, chcemy zn贸w za m膮drymi i 艣wiat艂ymi powtarza膰, 偶e nie ma wojen dobrych i s艂usznych, 偶e zawsze pozostaj膮 po nich zgliszcza.

Ona, "obra藕liwie 艂adna", pracuj膮ca w biznesie gier komputerowych, kt贸ry jeszcze jaki艣 czas temu nie pomie艣ci艂by si臋 nam w g艂owach, pozornie pogodzona i oboj臋tna, s艂uchaj膮ca, b臋d膮ca obok, dziecko technologii i wtopienia si臋 w otaczaj膮cy 艣wiat. I jej prawda, kt贸ra raz odkryta, wywo艂a niedowierzanie, gniew i b贸l, obali idea艂y, nada wizytom na grobie matki i tym dziwnym wizytom ojca na innym grobie, zupe艂nie inny wymiar.

Psycholog powie, 偶e idealnym sposobem oswojenia...

{}× 5 | link |
@Antoniowka
2021-02-12
{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}
{} 8 /10
Przeczytane

Autor posiada wielki talent do pisania w bardzo wci膮gaj膮cy spos贸b o szarej rzeczywisto艣ci, o rzeczach codziennych. Skutek jest taki, 偶e ksi膮偶k臋 poch艂ania si臋 b艂yskawicznie, a historia w niej opisana pozostaje z czytelnikiem na d艂ugo.

Rzecz niby wiadoma, ale ka偶dy w 偶yciu zmaga si臋 ze swoimi problemami, l臋kami i ograniczeniami. Jakub Ma艂ecki portretuje swoje postacie z wielk膮 empati膮 i prostot膮, co pozwala mu uciec od cukierkowo艣ci i 艂zawo艣ci. I takich autor贸w warto czyta膰.

{}× 5 | Komentarze (1) | link |
@arcytwory
2019-09-26
{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}
{} 9 /10

鈥濰oryzont鈥 jest histori膮 o dw贸ch bohaterach walcz膮cych z demonami przesz艂o艣ci. Poznajemy Mariusza Ma艂eckiego, weterana wojennego, kt贸ry cierpi na zesp贸艂 stresu pourazowego. Z drugiej strony jest Zuza, kt贸ra opiekuj膮c si臋 babci膮 dowiaduje si臋 o pewnych rodzinnych niedopowiedzeniach. Oboje s膮 s膮siadami, poznaj膮 si臋 podczas robienia prania, s艂uchaj膮 bu艂garskiego rapu i pr贸buj膮 odnale藕膰 w艂a艣ciw膮 wersj臋 siebie w otaczaj膮cym 艣wiecie. Brzmi najbanalniej na 艣wiecie, prawda? Powie艣膰 ukazuje si臋 czytelnikowi kawa艂ek po kawa艂ku, zupe艂nie jak puzzle. Z ka偶d膮 strona dowiadujemy si臋 coraz wi臋cej o bohaterach. Luki w przesz艂o艣ci stale si臋 zape艂niaj膮. Ma艅ka i Zuz臋 trawi jej echo, ale w tym wszystkim tych dwoje staje si臋 dla siebie wsparciem. Jak si臋 okazuje mo偶na przesun膮膰 dalej sw贸j horyzont, gdy spogl膮da si臋 na niego drugim cz艂owiekiem. Jak to z Ma艂eckim u mnie bywa - znowu jestem oczarowana. Szczerze zachwycona ok艂adk膮, fabu艂膮 i tym, jak zosta艂a ona poprowadzona. Tre艣膰 zostaje z czytelnikiem na d艂u偶ej i ju偶 dzisiaj wiem, 偶e na pewno wr贸c臋 do tej ksi膮偶ki i b臋d臋 j膮 poleca膰 oraz po偶ycza膰, byle wszyscy poznali magi臋 tego autora. Niby banalna historia, kt贸rej mo偶emy by膰 (a mo偶e i jeste艣my) 艣wiadkami, ale opisana w taki spos贸b, 偶e ka偶de zdanie ocieka emocjami, a od lektury trudno jest si臋 oderwa膰. Historie zwyk艂ych ludzi s膮 niezwyk艂e, 偶yciorysy nie s膮 zbyt wyszukane (mo偶e poza bu艂garskim rapem, bo to dla mnie muzyczna nowo艣膰), a Jakub Ma艂ecki wydobywa z nich magi臋. A warto pami臋ta膰, 偶e 鈥濰oryzon...

{}× 3 | link |
@Iwona_Nocon
2021-03-18
{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}
{} 8 /10
Przeczytane

Czy ja kiedykolwiek w swojej czytelniczej karierze rozpoczn臋 opini臋 na temat powie艣ci Pana Jakuba inaczej ni偶: odwo艂ajcie ekip臋 sprz膮taj膮c膮, bo Ma艂ecki znowu pozamiata艂? Pewnie nie stanie si臋 tak przez d艂u偶szy czas i jestem z tego stanu bardzo zadowolona.
Bohaterami powie艣ci s膮 Maniek, by艂y wojskowy, kt贸ry na co dzie艅 zmaga si臋 z zespo艂em stresu pourazowego oraz Zuza, kt贸ra podczas opieki nad babci膮 odkrywa tajemnic臋 sprzed lat, kt贸ra rzutuje na jej tera藕niejszo艣膰. Na pierwszy rzut oka tej dw贸jki nic ze sob膮 nie wi膮偶e. Jednak je偶eli przyjrzymy si臋 im bli偶ej zobaczymy, 偶e oboje 艂膮czy trudna przesz艂o艣膰, kt贸ra b臋dzie ci膮gn膮膰 si臋 za nimi w niesko艅czono艣膰. Chyba 偶e... ,,Za horyzont schowamy nas, bo tylko tak skierujemy my艣li na nowy cel. Zostawmy w tyle cienie, bo to za nami ma pod膮偶a膰 cie艅" (fragment piosenki Mroza).
Nie wiem jak Pan Jakub to robi, ale za ka偶dym razem, poziomem swojego pisarskiego warsztatu stwarza tak膮 histori臋, obok kt贸rej nie mo偶na i nie chce si臋 przej艣膰 oboj臋tnie. Przy okazji tej fabu艂y zatraci艂am si臋 w poszczeg贸lnych zdaniach, nie mog膮c nadziwi膰 si臋, jak pozornie nie maj膮ce ze sob膮 nic wsp贸lnego postaci staj膮 si臋 na pocz膮tku bliskie sobie, a p贸藕niej mi. Ode mnie 8/10.

,,艢wiadomo艣膰, 偶e w ka偶dej chwili mog臋 odebra膰 sobie 偶ycie, bardzo mnie uspokaja. Mi艂o jest wiedzie膰, 偶e w razie czego wystarczy odrobina wysi艂ku i wypisujesz si臋 z tej gry, w kt贸rej masz jedno 偶ycie i w kt贸r膮 grasz, czy tego chcia艂e艣, czy nie".

{}× 3 | link |
@popkulturkaosobista
2020-05-19
{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}
{} 8 /10
Przeczytane Posiadam

Minimalistyczna, jednak w swej prostocie ukazuj膮ca ogrom do艣膰 skrajnych emocji. Ka偶de zdanie idealnie wywa偶one i nie ma tu miejsca na przypadkowe zapychacze. Czyta si臋 lekko, cho膰 poruszana tematyka jest do艣膰 trudna, a styl autora specyficzny. Jakub Ma艂ecki na szcz臋艣cie potrafi opowiada膰, dlatego nawet przeskoki czasowe nie sprawia艂y trudno艣ci w odbiorze. Horyzont to historia 艂膮cz膮ca 偶o艂nierza wracaj膮cego z misji w Afganistanie, dziewczyn臋 poszukuj膮c膮 w艂asnej to偶samo艣ci, a tak偶e alkohol, bu艂garski rap i chipsy. Zdecydowanie polecam. Poruszaj膮ca.

{}× 3 | link |
@WystukaneRecenzje
{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}
{} 7 /10
Przeczytane
PA
2019-10-18
{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}
{} 9 /10
Przeczytane

Kiedy zaczyna艂am czyta膰 powie艣膰 Jakuba Ma艂eckiego, spodziewa艂am si臋 jednego wielkiego wow! Nie si臋ga艂am wcze艣niej po jego ksi膮偶ki, jako艣 tak by艂o nam nie po drodze do siebie, ale tu przyci膮gn臋艂a m贸j wzrok ok艂adka (tak, tak, jestem sroczk膮 ok艂adkow膮) i opis. Niecz臋sto si臋gam po tak膮 literatur臋, ale nie 偶a艂uj臋, 偶e tym razem pad艂o w艂a艣nie na t臋 konkretn膮.



Opis. Pozw贸lcie, 偶e Wam go przytocz臋, poniewa偶 jest niezwykle trafny:

"Czasami prawda rozci膮ga si臋 daleko za horyzont.

Ja艂owe lata bez wschod贸w i zachod贸w s艂o艅ca. Wspomnienia jak burza piaskowa, jak skrzypienie desek w starym domu. Smugi przesz艂o艣ci p艂ytko pod sk贸r膮. Gry komputerowe i bu艂garski rap.

Maniek i Zuza mieszkaj膮 po s膮siedzku na warszawskim Mokotowie. On, by艂y saper, pr贸buje spisa膰 wspomnienia z misji w Afganistanie, maj膮c nadziej臋 wreszcie stamt膮d wr贸ci膰. Ona, dziecko pokolenia Y, uczy si臋 偶y膰 na w艂asny rachunek i mimowolnie zatraca si臋 w rodzinnej tajemnicy. Cho膰 z pozoru nic ich nie 艂膮czy, ci膮偶膮 ku sobie, niezdolni i niech臋tni do piel臋gnowania wi臋zi z otoczeniem.

Nowa ksi膮偶ka Jakuba Ma艂eckiego to zaskakuj膮ca opowie艣膰 o t臋sknocie, przyja藕ni i odwadze. O konfrontacji z zadr膮 鈥 w艂asn膮 i cudz膮. O pr贸bach znalezienia w艂a艣ciwej wersji siebie."


Bardzo ci臋偶ko jest cokolwiek powiedzie膰 o tej ksi膮偶ce, nie zdradzaj膮c ca艂ej fabu艂y. Akcja toczy si臋 w ok贸艂 Ma艅ka. Maniek cierpi na stres pourazowy po powrocie z Afganistanu. J...

{}× 1 | link |
AL
2019-09-19
{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}
{} 10 /10

Horyzont to moja pierwsza przygoda czytelnicza z tw贸rczo艣ci膮 Jakuba Ma艂eckiego, ale na pewno nie ostatnia. Trudno zrezygnowa膰 z ksi膮偶ek kogo艣, kto potrafi tak prostymi s艂owami wywo艂a膰 takie fale emocji. Ta lektura jest napisana lekkim pi贸rem, dzi臋ki czemu niemal si臋 j膮 poch艂ania, odkrywaj膮c z bohaterami kolejne elementy uk艂adanki, kt贸r膮 jest przesz艂o艣膰.
Historia toczy si臋 z dw贸ch perspektyw: Zuzy, kt贸ra odkrywa sekret swojej zmar艂ej matki, i Ma艅ka, by艂ego sapera, kt贸ry pr贸buje spisa膰 wspomnienia z wojny. W przypadku Ma艅ka mamy do czynienia z jego tera藕niejszo艣ci膮 oraz misj膮 w Afganistanie. Podoba艂y mi si臋 te umiej臋tne przeskoki mi臋dzy bohaterami. Autor wiedzia艂, kiedy nale偶y przej艣膰 do innego wycinka opowie艣ci tak, by czytelnik wci膮偶 by艂 zainteresowany dalszymi losami poszczeg贸lnych postaci.
Najlepszym fragmentem by艂a dla mnie historia Bahira. Czeka艂am na ni膮 od chwili, gdy tylko to tajemnicze imi臋 si臋 pojawi艂o. Nie spodziewa艂am si臋 tylko, 偶e wywo艂a u mnie takie emocje. A偶 trudno to opisa膰. Trzeba to po prostu samemu przeczyta膰 i prze偶y膰.
Nie jest 艂atwo powiedzie膰 sporo o tej ksi膮偶ce, nie zdradzaj膮c przy tym tego, co jest w niej najlepsze. Na pewno by艂a to 艣wietna lektura, kt贸rej autor w zwyczajnych, prostych s艂owach spisa艂 to, co niezwyk艂e.
www.czytampierwszy.pl

{}× 1 | link |
Zaloguj si臋 aby zobaczy膰 wi臋cej

Cytaty z ksi膮偶ki

鈥溾楴ikt ci臋 nie rozumie. Nie rozumiej膮 ci, kt贸rzy wcze艣niej rozumieli. Ojciec, siostra. Najlepszy przyjaciel z dzieci艅stwa. U艣wiadamiasz sobie, 偶e jeste艣 innym gatunkiem cz艂owieka ni偶 wszyscy wo...鈥
{}× 1
#
鈥溾楳y艣l臋 o tych wszystkich wsp贸lnych wieczorach, o tych kronikach naszych niepowodze艅, i nie wiem, jak to w艂a艣ciwie si臋 sta艂o 鈥 przecie偶 wygl膮dam jak kto艣 komu wszystko przychodzi bez trudu.鈥欌
{}× 1
#
鈥淏y艂a obra藕liwie 艂adna. Patrz膮c na ni膮, trudno by艂o nie my艣le膰 o聽tych wszystkich kalekach, upo艣ledzonych i聽dotkni臋tych chorobami ludziach, kt贸rzy przedzierali si臋 przez kolejne dni, podczas gdy...鈥
{}× 2
#
{} Dodaj cytat
O nas Kontakt Pomoc Polityka prywatno艣ci Regulamin
© 2021 nakanapie.pl
Zrobione z {} na Pradze Po艂udnie