Oskar i pani Róża

Oskar i pani Róża
4.53
Ocena 4.53 na 5 możliwych
Na podstawie 532 ocen kanapowiczów
"Oskar i pani Róża" to wydarzenie literackie na miarę "Małego księcia". Czy ...
"Oskar i pani Róża" to wydarzenie literackie na miarę "Małego księcia". Czy w ciągu dwunastu dni można poznać smak życia i odkryć jego najgłębszy sens? Dziesięcioletni Oskar leży w szpitalu i nie wierzy już w żadne bajki. Wtedy na jego drodze staje tajemnicza pani Róża, która ma za sobą karierę ...
Pełny opis
Data wydania: 2011
ISBN: 978-83-240-1665-5 ( 9788324016655 )
Wydawnictwo: Znak

Recenzje

12dni=120 lat
Wiecie jaki rodzaj lektury stworzył Eric – Emmanuel Schmitt francuski eseista, powieściopisarz i dramaturg, powołując do życia „Oskara i panią Różę”? Rodzaj takiej lektury, po którą można sięgać cały czas, przeczytasz raz i drugi, i trzeci, i nie masz jeszcze dość, jest to po prostu książka nie d...
Oskar i pani Róża, czyli historia o miłosci, odwadze i ludzkiej mądrości
Z zamiarem przeczytania „Oskara i Pani Róży” nosiłam się dosyć długo. Po moim pierwszym spotkaniu ze Schmittem zakochałam się w jego prozie i postanowiłam przeczytać wszystkie jego książki. Jakiś rok temu chwyciłam za „Dziecko Noego” które wywarło na mnie pozytywne wrażenie. Sądzę, że obok niej n...
Napisz swoją opinię

Opinie

@agnesfunny
@agnesfunny 2012-03-31
Przeczytane (2012-03-28)
Książka do której bardzo czeto lubię wracać,I choć niektóre zdania znam na pamięć i mam wrażenie, że bohaterów też już poznałam, to jednak za każdym razem odkrywam z niej coś innego, świeżego i inspirującego dla siebie. Myślę, że jest to książka, do której nawet powinno się wracać ...wzbudza coś "magicznego" w człowieku ...
@sewia
@sewia 2011-12-09
Jedna z książek, do których często wracam. I choć nie preferuję czytania tych samych książek po raz kolejny, "Oskar i pani Róża" to jedyna książka, której czytanie daje nadzieję i siłę by żyć.
@Pyska1428
@Pyska1428 2011-09-18
Przeczytane (2011-09-18)
Bardzo wzruszająca książka . Warto przeczytac
@kebyrt
@kebyrt 2012-01-08
Przeczytane (2012-01-08)
nie da się nie płakać
@Deline
@Deline 2010-10-30
Przeczytane (2010-01-01)
Książkę wypożyczyłam, ponieważ muszę znać jej treść na konkurs. Mimo to, od dawna miałam w planach ją przeczytać. Z reguły wolę grubsze pozycje, gdyż te tak szybko się nie kończą. Jednak dzieło Schmitta wciągnęło mnie od pierwszego zdania, aż pochłonęłam je całe. Mogę nazwać je kopalnią złotych myśli i jednocześnie nie skłamać. Ta książka ma w sobie coś, co przyciąga czytelnika. Nawet moja matka, której nigdy nie widziałam z książką w ręku (przysięgam! ewentualnie z gazetą) przeczytała pierwsze strony i kazała mi obiecać, że zanim zwrócę Oskara i panią Różę, to dam jej do przeczytania. Wczoraj przerobiła połowę, ciekawe, czy dzisiaj skończy... W każdym razie, zawsze myślałam, że żadne słowo pisane nie jest w stanie tak bardzo jej zachwycić, jak film nadawany na tvn. Jeśli chodzi o mnie, czuję pewien niedosyt, bo te 78 stron, jakby nie patrzeć, to strasznie mało. Jednak ten minus nie zmieni mojego zdania o całej książce. "Zapominamy, że życie jest kruche, delikatne, że nie trwa wiecznie. Zachowujemy się wszyscy, jakbyśmy byli nieśmiertelni."
YE
@yellowandgreen 2009-03-02
Przeczytane (2009-03-02)
książki z tak zwanej wartościowej kategorii są trudne do ocenienia, gdy wypada przyznać, że autor ...poruszył kwestie najważniejsze w życiu człowieka, uporządkował wartości, wzruszył nas... ale czy wzruszanie czytelnika nie jest w pewnych przypadkach, ogólnie rzecz biorąc, pewnym szantażem widza, czytelnika? są takie tematy, których rozwinięcie w książkę/film zawsze może wydać się łatwiejszym sposobem na uzyskanie rozgłosu, a rady udzielane na papierze/ekranie są w sam raz do łatwego przełknięcia ( dla mnie mistrzem w tym, nie będę ukrywać, jest Coelho), po którym można by tylko już hip hurra cieszyć się, że oto rada na życie, oto jego wytłumaczenie. Nie chcę przez to powiedzieć, że ,,Oskar i Pani Róża" się w to zupełnie wpisuje, ale czegoś mi w tej książce zabrakło...
AG
@Castiel 2012-05-14
Przeczytane (2011-07-25)
Minęło sześć lat od czasu, kiedy przeczytałam "Oskara" po raz pierwszy. Ostatnio odświeżyłam sobie tę lekturę i muszę przyznać, że minęło sporo czasu, podczas którego wiele w moim życiu się zmieniło, ale treść książki zadziałała na mnie tak, jak za pierwszym razem. Przypomniała mi to, co jest w życiu najważniejsze - miłość, przyjaźń, wiara lub siła ludzkiego dobra. Bez wielkich słów, wyszukanych wyrażeń czy zbędnego patosu. Wszystko to, zawarte zostało w słowach 10-letniego chłopca, który w kilka dni musiał nauczyć się całego życia i przejść przez nie tak, by zawstydzić niemal wszystkich obecnych przy nim dorosłych. Polecam lekturę każdemu.
@narratorka
@narratorka 2010-08-31
Przeczytane (2010-08-31)
Książkę znalazłam na regałach biblioteki i od razu jej opis przypadł mi do gustu. Myślałam, z ebędzie to książka z przypowieściami podobna do Małego Księcia. Jednak przeszła moje oczekiwania. Była nawet lepsza, ciągle chciało mi się płakać. Autor po mistrzowsku opisał to co było niezbędne i jednocześnie potrafił pokazac to "drugie dno". Książkę polecam każdemu kto chciałby spojrzeć na świat oczami małego Oskarka.
@April
@April 2012-11-09
Przeczytane (2012-11-10)
"Oskara i panią Różę" musiałam przeczytać na konkurs i wcale tego nie żałuję. To wzruszająca książka o życiu i śmierci, o chłopcu, który ma dwanaście dni, aby poznać smak życia i odnaleźć jego sens. Wszystko w niej jest takie realne, prawdziwe i mimo zalewie osiemdziesięciu stron można przywiązać się do Oskara i pani Róży. Chętnie przeczytam tę książkę jeszcze raz za jakiś czas.
@Niji
@Niji 2010-04-19
Przeczytane (2007-07-28)
Co prawda nie płakałam, winą może być tutaj piękny zielony ogród, ptaki śpiewające milutko, pies, ocierający się o moje nogi i brat biegający wte i we wte. Jednak poruszyła mnie, dała do myślenia. Było tak krótko, miło i poruszające, że nie poczułam, że to już koniec. Chciałabym jeszcze, w większej, szerszej wersji i z odpowiednim nastrojem. Na pewno do niej wrócę ;)
Współtworzący tę stronę
puchar @JoeBlack @JoeBlack pierwsza opinia

Dzięki takim kanapowiczom jak ty, ta strona może się rozwijać.

Popraw tę książkę