Avatar @LetMeRead

@LetMeRead

98 obserwujących. 68 obserwowanych.
Kanapowicz od 2 lat. Ostatnio tutaj 43 minuty temu.
{} Napisz wiadomość
98 obserwujących.
68 obserwowanych.
Kanapowicz od 2 lat. Ostatnio tutaj 43 minuty temu.
czwartek, 19 sierpnia 2021

Kąt Poetycki (29)

Miałam kiedyś szczególnego ucznia. To się czasami zdarza, że rozumiesz się z kimś bez słów, bez względu na to, jakie relacje formalne was łączą albo jaka różnica wieku was dzieli.

Wcale nie był wybitny z polskiego. Ale umiał samodzielnie myśleć i zaskakiwał tym myśleniem, a ja to doceniałam. Uczyłam go sześć lat, w podstawówce i w gimnazjum. Potem obserwowałam z daleka. Zabawne było to, że akurat wtedy, gdy on skończył szkołę podstawową i przechodził do gimnazjum, ja również zmieniałam pracę i poszłam do tego samego gimnazjum. Spotkaliśmy się 1 września w nowej szkole. Ja wiedziałam, on nie. Mina bezcenna.

Za kilka dni czwarta rocznica jego śmierci. Zginął tragicznie, mając niewiele ponad 20 lat. Był motoparalotniarzem, członkiem kadry narodowej. Miał w tej dziedzinie wiele sukcesów. Śmierć przybyła po niego w trakcie Mistrzostw Europy.

Dopiero w tym roku byłam w stanie napisać o tym wiersz, który chyba nosiłam w sobie od momentu, gdy dowiedziałam się, że nie żyje.

Mam wiele wspomnień z nim związanych.

Kiedyś przyszłam do szkoły ubrana na zielono. Na lekcji w klasie, do której chodził, zapanował jakiś chaos, dziś nie pamiętam, z jakiego powodu. Zezłościłam się. I nagle słyszę, jak gada niby to pod nosem – A podobno zielony uspokaja… Złość przeszła, jak ręką odjął. Lekcja potoczyła się dalej.

Chwila na ulicy, uśmiech z przejeżdżającego samochodu.

Życzenia wysłane na urodziny.

Wspólne zdjęcie zrobione na zakończenie gimnazjum.

W innym przypadku nie robiłabym takiego wstępu, ale ten wiersz potrzebuje opatrzenia przypisami.

Mam nadzieję, że jest szczęśliwy tam, gdzie trafił i że robi to, co kocha.

Może ten wiersz na to nie wskazuje, ale dziś wreszcie czuję, że się pożegnałam.

*******************************************************

Sprawa osobista

Umarli przychodzą w formach,

które im nadajemy, ale

ja nie mam ani jednej kartki

z Twoimi bazgrołami.

Biorę więc czystą i

jak kiedyś

wypatruję oczy.

Wyobrażam sobie

nakreślone niepewną ręką kształty. Nieporadne.

Ogonki, przecinki i kropki.

Pominięte lub w obecne w nadmiarze.

I linię ciała. Połamaną.

Kolorem czerwonym zaznacza się błędy.

Krew ścieląca się po ziemi to błąd.

Gdzieś jest sens. Przedtem

łatwiej było go znaleźć.

{}× 28
Komentarze
@Tanashiri
@Tanashiri · 2 miesiące temu
Bardzo ładny. Szkoda tylko, że napisany pod wpływem smutnych wspomnień :-(
{}× 6
@LetMeRead
@LetMeRead · 2 miesiące temu
A powiem Ci, że gdy go wreszcie napisałam, to i wreszcie przestałam się smucić.
{}× 2
@Tanashiri
@Tanashiri · 2 miesiące temu
Chyba zadziałało wylanie emocji na papier :-)
{}× 2
@LetMeRead
@LetMeRead · 2 miesiące temu
Chyba tak, zwłaszcza że ten wiersz zalegał we mnie bardzo długo. :)
{}× 1
· 2 miesiące temu
Nie tu chcialam dać komentarz. Sorry
{}× 2
@LetMeRead
@LetMeRead · 2 miesiące temu
{}
@aleksiunka
@aleksiunka · 2 miesiące temu
{}
@aleksiunka
@aleksiunka · 2 miesiące temu
Jakie smutne... Życie.
{}× 6
@LetMeRead
@LetMeRead · 2 miesiące temu
Smutne. Ale ja się dziś nie smucę. Pożegnałam się. Mogłam go nie poznać, nie uczyć i nie wiedziałabym nawet, ile tracę.
A tak - mam wspomnienia.
{}× 3
@Rudolfina
@Rudolfina · 2 miesiące temu
Wzruszyłaś…
{}× 6
@LetMeRead
@LetMeRead · 2 miesiące temu
Poezja wzrusza czasami...
{}× 2
@Vernau
@Vernau · 2 miesiące temu
Piękny. To mnie wkurza w "życiu", że jest niesprawiedliwe. Dobrzy ludzie umierają za wcześnie, a ci "żli" żyją sobie dalej i krzywdzą innych.
{}× 5
@LetMeRead
@LetMeRead · 2 miesiące temu
Niestety, często tak jest.
{}× 2
@almos
@almos · 2 miesiące temu
Piękne...
{}× 5
@LetMeRead
@LetMeRead · 2 miesiące temu
Dziękuję.
{}× 2
@anna_strzelczak
@anna_strzelczak · 2 miesiące temu
Wiem o kogo chodzi. Zginął realizując swoją pasję ... ale za szybko, za wcześnie, za młodo ... :(
{}× 3
@LetMeRead
@LetMeRead · 2 miesiące temu
To prawda. Jednak nie można też zaprzeczyć, że takie ryzyko było w tę pasję wpisane.
{}× 2
@jatymyoni
@jatymyoni · 2 miesiące temu
Samo życie, zawsze nagle się urywa i co zostaję.
{}× 3
@LetMeRead
@LetMeRead · 2 miesiące temu
Pamięć.
{}× 2
@Strusiowata
@Strusiowata · 2 miesiące temu
Piękne wspomnienia i emocje zapisane w wierszu.
Ludzi z pasją pamiętamy dużo dłużej.
Dobrze, że na linii życia, chociaż na krótko Wasze drogi się przecięły.
{}× 2
@LetMeRead
@LetMeRead · 2 miesiące temu
Tak. Jestem za to wdzięczna. :)
{}× 2
@Airain
@Airain · około 2 miesiące temu
Piękny wiersz.
{}× 1
@LetMeRead
@LetMeRead · około 2 miesiące temu
Dziękuję. :)
{}

Archiwum

{}

2021

{}

2019

grudzień

(1)
  • O nas
  • Kontakt
  • Pomoc
  • Polityka prywatności
  • Regulamin
  • © 2021 nakanapie.pl
    Zrobione z {} na Pradze Południe