Avatar @LetMeRead

@LetMeRead

98 obserwujących. 68 obserwowanych.
Kanapowicz od 2 lat. Ostatnio tutaj 15 minut temu.
{} Napisz wiadomość
98 obserwujących.
68 obserwowanych.
Kanapowicz od 2 lat. Ostatnio tutaj 15 minut temu.
czwartek, 18 marca 2021

Kąt Poetycki (7)

Dzisiaj wyjątkowo dwa wiersze, bo bardzo mi się zgrywają.
O skromności i dystansie do siebie Wisławy Szymborskiej krążą legendy. Co do wieszcza Juliusza, to legend na ten temat jest znacznie mniej - ale i tu można się uśmiechnąć. :)

Wisława Szymborska - Nagrobek

Tu leży sta­ro­świec­ka jak prze­ci­nek
au­tor­ka paru wier­szy. Wiecz­ny od­po­czy­nek
ra­czy­ła dać jej zie­mia, po­mi­mo że trup
nie na­le­żał do żad­nej z li­te­rac­kich grup.
Ale też nic lep­sze­go nie ma na mo­gi­le
oprócz tej ry­mo­wan­ki, ło­pia­nu i sowy.
Prze­chod­niu, wyj­mij z tecz­ki mózg elek­tro­no­wy
i nad lo­sem Szym­bor­skiej po­du­maj przez chwi­lę.


Juliusz Słowacki - ***Bo mię matka moja miła...

Bo mię mat­ka moja miła
Na sło­wi­ka uro­dzi­ła,
A ja wziąw­szy taki głos,
Ze sło­wi­ka je­stem kos...
A to wszyst­ko są non­sen­sa,
Te moje wier­szy­ki nowe,
Gdzie się ję­zyk mój wa­łę­sa
I bawi zęby trzo­no­we...

Źródło: https://poezja.org/

{}× 20
Komentarze
@Mackowy
@Mackowy · 7 miesięcy temu
Wyantycpowała smartfony? W którym roku Szymborska zmarła właściwie? Poczekaj zaraz ją wygoogluje w telefonie :)

{}× 2
@LetMeRead
@LetMeRead · 7 miesięcy temu
Pomyliłam się, w 2012. :)
{}× 2

Archiwum

{}

2021

{}

2019

grudzień

(1)
  • O nas
  • Kontakt
  • Pomoc
  • Polityka prywatności
  • Regulamin
  • © 2021 nakanapie.pl
    Zrobione z {} na Pradze Południe