Emily Dickinson
Nie trzeba być Komnatą - aby w nas straszyło -
Lub nawiedzonym Domem -
Nie ma Wnętrz straszniejszych niż Mózgu
Korytarze kryjome -
Ileż bezpieczniej - o Północy
Ujrzeć Upiora przed sobą -
Niż spojrzeć w twarz własnym - wewnętrznym
Pustkom i Chłodom.
Prościej gnać przez widmowe Opactwo,
Gdy hurgot Głazów nas goni -
Niż stanąć z sobą do walki -
Bez Broni -
Własne Ja - gdy się zaczai
Za Samym Sobą -
Przerazi bardziej niż morderca
W pokoju obok.
Ciało - wyciąga Rewolwer -
Drzwi ryglują trzęsące się ręce -
Przeoczając potężniejsze Widmo -
Lub nawet Więcej -
Utwór pochodzi ze zbioru Wiersze wybrane w przekładzie Stanisława Barańczaka (Wydawnictwo Znak, Kraków 2016, s.159).
Wiersze Emily Dickinson nie mają tytułów, są oznaczone numerami - powyższy to nr 670.